Przyczyny rozwoju i rozwoju patologii wodonerczców nerkowych

Zapalenie pęcherza moczowego

Wśród chorób układu moczowego jednym z najbardziej niebezpiecznych i złożonych jest wodonercze nerki. Drugą nazwą tej patologii jest transformacja wodonercza, która częściowo opisuje chorobę.

W przypadku wodonercza miednica i kielich narządu stopniowo się rozszerzają z powodu odpływu moczu, który został zakłócony z tego czy innego powodu.

W rezultacie nerka powiększa się, krążenie krwi w niej jest zaburzone. Bez leczenia narządu umiera.

Najczęstsza patologia występuje u młodych kobiet, ale nie wyklucza jej pojawienia się u dzieci, mężczyzn w każdym wieku. Przebieg choroby, taktyka terapii i rokowanie zależą od przyczyny wodonercza i formy.

Zasadniczo rozwija się wodonercze lewej nerki lub prawej, bardzo rzadko oba narządy są dotknięte. W medycynie działają na takich warunkach, jak lewostronny lub prawostronny wodonercze.

Rodzaje wodonercza

Istnieją dwie formy tej choroby: wrodzona i nabyta. Wrodzony jest diagnozowany u dzieci i dorosłych z powodu takich patologii:

  • nienormalne umiejscowienie naczyń nerkowych, z powodu których ściska się moczowód;
  • dyskinezy lub nieprawidłowe położenie moczowodu;
  • niedrożność, zwężenie (niedrożność, zwężenie) moczowodu.

W tych wszystkich warunkach odpływ moczu zostaje zakłócony, gromadzi się w nerce, co prowadzi do stopniowego wzrostu jej miednicy i kielicha.

Nabyta wodonercze nerki prawej i tam w wyniku zakażenia w organizmie, powstawanie kamieni, nowotworów lub przerzutów z powodu uszkodzenia moczowodu z bliznowacenia. Patologia rozwija się i przy niektórych chorobach rdzenia kręgowego, dzięki czemu odpływ moczu jest łamany odruchowo.

We wszystkich przypadkach wodonercze na prawym, lewym lub wodonercze obu nerek występuje, gdy upośledzona jest droga moczowa o anatomicznym charakterze. Przyczyny takiej patologii: niewłaściwa pozycja dróg moczowych, ich zginanie, obecność kamienia, blizna w moczowodzie, miednica i pęcherz moczowy.

Kolejna klasyfikacja choroby - etapami. Występuje wodonercze o 1 stopniu, 2 i 3 stopnie. W pierwszym stopniu nagromadzenie moczu w nerce jest nieznaczne, jego miąższ jest rozciągnięty w niewielkim stopniu, funkcja narządu nie jest zaburzona. W przypadku wodonercza drugiego stopnia rozpoczyna się ścienianie miąższu, większe rozciągnięcie narządu, zmniejszenie jego zdolności do prawie połowy. Druga nerka działa w trybie wzmocnionym, co pozwala utrzymać funkcję wydalniczą na normalnym poziomie.

W trzecim stopniu nerka traci większość swoich funkcji, ostatecznie przestaje działać (terminalne wodonercze). Druga nerka nie może poradzić sobie ze zwiększonym obciążeniem, więc pacjent staje w obliczu rozwoju niewydolności nerek. Jeśli stan zostanie zignorowany, pacjent umiera.

Objawy wodonercza

Na początku choroby nie ma określonej symptomatologii. Istnieją oznaki choroby podstawowej, przyczyny wodonercza. Jednak wraz z rozwojem patologii pacjenta zaczynają się martwić określone objawy.

Główne dolegliwości to ból w dolnej części pleców o nudnym, bolesnym charakterze. Objawy te są trwałe, pojawiają się niezależnie od pory dnia, nie znikają, gdy zmienia się pozycja ciała. Zlokalizowane po stronie dotkniętej, ale jest jedna cecha: transformacja wodonercza prawej nerki prawie zawsze ma objawy choroby wątroby. W przypadku prawostronnego wodonercza bolesne odczucia nie pojawiają się w okolicy grzbietu, ale po prawej stronie brzucha. Ból towarzyszy typowej "wątrobowej" symptomatologii: nudnościom i wymiotom, obrzękom.

Ale w przypadku wodonercza występują takie objawy, jak podwyższone ciśnienie krwi, które odróżnia prawostronny lub obustronny wodonercze od chorób wątroby.

Patologia objawia się i objawy wzrostu temperatury ciała, co jest oznaką zakażenia. Ta komplikacja występuje często, ponieważ naruszenie odpływu moczu stwarza dobre warunki do rozwoju patogennych bakterii.

W wielu przypadkach choroba objawia się jedynie obecnością krwi w moczu. U 20% pacjentów wykryto makrohematurię (duże skrzepy krwi), ale w większości przypadków testy wykazują mikrofimenię. Większość z tych znaków, jeśli przyczyną naruszeń były kamienie nerkowe, traumatyczne ściany.

Ostateczny stan tej choroby objawia się jako oczywista symptomatologia. Ból nie znika, ale nasila się. Objawy te wiążą się z objawami niewydolności nerek: zmniejszeniem ilości moczu, obrzękiem, podwyższonym ciśnieniem krwi, niedokrwistością. Jeśli dotyczy to jednej nerki, objawy są mniej wyraźne, z patologią obu nerek symptomatologia jest bardziej wyraźna, a stan pacjenta pogarsza się szybciej.

Diagnoza wodonercza

Wśród najbardziej powszechnych metod badawczych najbardziej dostępnym i informacyjnym jest ultrasonografia. Przy jego pomocy łatwo jest zidentyfikować patologię u dzieci i dorosłych, ocenić stan obu nerek i określić stadium choroby. W niektórych przypadkach można znaleźć przyczynę blokady moczowodu, ale nie zawsze.

Aby określić, z powodu tego, co rozwinęła się choroba, pomaga prześwietlić promieniami rentgenowskimi (radiografia przeglądowa), kontrastować dożylnie i urografię radioizotopową. Badanie rentgenowskie jest przepisywane w celu określenia wielkości narządów, aby odsłonić kamienie.

Podczas wykonywania urografii kontrastowej lekarz może oszacować intensywność powstawania i wydalania moczu, które przy wodonerczu są spowolnione. Ta metoda badania daje wyraźny obraz z powiększoną miednicą i kielichami oraz pokazuje przyczynę blokady moczowodu.

Dzięki urografii radioizotopowej możliwe jest oszacowanie stopnia uszkodzenia nerek, dokładne określenie cech dysurii.

Aby przetestować funkcję wydalniczą, testy moczu, w tym ogólne, są zalecane dla Nechiporenko i Zimnitsky. Ponadto pobiera się krew do analizy ogólnej i biochemicznej. Aby wyjaśnić diagnozę, wykonuje się MRI lub CT.

Leczenie zachowawcze

Niezależnie od stadium choroby, urolog zaleci leki. Ale we wszystkich przypadkach takie leczenie wodonercza będzie objawowe i będzie prowadzone tylko w ramach przygotowań do operacji.

Terapia ma na celu zatrzymanie bólu (tabletki lub ukłucie), normalizację ciśnienia krwi, zmniejszenie stanu zapalnego. Po dołączeniu do infekcji wskazane są antybiotyki. W zależności od ciężkości choroby i skarg pacjenta, przepisano leki moczopędne lub inne leczenie objawowe.

Leczenie metodami chirurgicznymi

Operacje - jedyny sposób na utrzymanie sprawności organizmu w przypadku, gdy są przeprowadzane w pierwszych stadiach choroby. Podczas interwencji chirurgicznej eliminowana jest przyczyna niedrożności kanału moczowego, a im wcześniej ujawnia się patologia, rozpoczyna się leczenie, tym skuteczniejszy jest wynik operacji.

Jeśli wodonercze stadium końcowego zostanie wykryte z wciąż żywotną nerką, plastik zostanie przywrócony do rozmiaru miednicy.

Wykonując operację prawej nerki, należy wziąć pod uwagę bliskość trzustki, istnieje wysokie ryzyko jej uszkodzenia.

W przypadku nieżywotnej nerki jedynym rozwiązaniem jest nefrektomia. W innym przypadku oczekuje się, że pacjent umrze z powodu postępującej niewydolności nerek i współistniejących powikłań o charakterze zapalnym. Po nefrektomia jest zalecane po przeszczepie nerki, urologii, ale zna wiele przypadków, kiedy dobrowolnych dawców, którzy utracili jedną nerkę z powodu urazu lub choroby, w dalszym ciągu prowadzić pełnego, aktywnego stylu życia. Dlatego nawet taka radykalna interwencja chirurgiczna nie powinna być zastraszająca. Znacznie gorzej, jeśli nie jest on trzymany, prognozy dla pacjenta są najbardziej negatywne.

Dieta do wodonercza

Jedzenie musi być z pewnością wysokokaloryczne, wysokokaloryczne. Ci pacjenci, którzy przepisali leki moczopędne, nawet oszczędzający potas powinni jeść pokarmy bogate w potas: rośliny strączkowe, suszone owoce, orzechy, ziemniaki, kapusta morska. Ten sam pokarm pomaga zwalczać obrzęki.

Główny składnik diety - warzywa i owoce, jeden dzień zaleca się używać ich co najmniej 600 gramów. Żywność białkowa powinna również być obecna, ale w ograniczonych ilościach, nie więcej niż 0,5 g białka na kg masy ciała człowieka. Białko powinno być łatwo przyswajane przez organizm, jego najlepszym źródłem są produkty mleczne, rośliny strączkowe, gryka, chude mięso i ryby.

Oprócz powyższego, pacjenci mogą jeść wczoraj chleb, krakersy, różne zboża, jaja (ale nie więcej niż 1 dziennie). Od deserów dozwolone są galaretki, galaretki.

Istnieją ograniczenia dotyczące zawartości soli w żywności, jej ilość jest ograniczona do 2 gramów dziennie. Ale naturalne przyprawy, cebula i czosnek nie są zabronione.

Wszystkie produkty muszą być gotowane lub gotowane na parze. Dopuszcza się dodanie niewielkiej ilości oleju do już gotowanego jedzenia.

Pod ścisłym zakazem, smażone, gulasze, wędliny, marynaty, konserwy, wykluczyć sosy, majonez, ketchup. Ograniczyć słodycze zawierające tłuszcze i dużą ilość cukru (pieczenia, czekolada, produkty ze śmietaną), tłuste mięso i ryby, grzyby. Kategorycznie zabronione, nawet w minimalnych ilościach, są napoje gazowane, alkohol, fast food.

Objętość spożywanego płynu oblicza się na podstawie dziennej diurezy (+ 0,5 litra do dziennej objętości moczu przydzielonej na dzień poprzedni). Ta ilość powinna obejmować cały płyn, w tym pierwsze dania, napoje, wodę. Zaleca się wyłączenie herbaty i kawy, kompotu do picia lub rozcieńczonego soku, wody mineralnej lub zwykłej.

Zapobieganie

Podstawą profilaktyki wodonercza jest szybkie wykrycie i leczenie patologii dróg moczowych. Zaleca się przestrzeganie zasad zdrowego odżywiania przy rozsądnym spożyciu białka, cukru i soli. Aktywność fizyczna, całkowita odmowa picia alkoholu, mocna herbata i kawa są zachęcane.

Konieczne jest monitorowanie pracy pęcherza, nie dopuścić do jego przepełnienia. Specjaliści zalecają zapobieganie ogólnej hipotermii lub przegrzaniu pacjenta. Chłodzenie jest obarczone rozwojem zapalenia, a kiedy przegrzewa się z powodu obfitego pocenia się, krew skrapla się i jest trudniej filtrować nerki.

Szczególnie uważne powinny być kobiety w ciąży, ponieważ podczas oczekiwania na nerki kid doświadczają zwiększonego obciążenia.

Wodonercze

Wodonercze - postępująca ekspansja kompleksu miedniczkowo-miednicznego, a następnie zanik miąższu nerkowego, który rozwija się w wyniku naruszenia wypływu moczu z nerki. Wodonercze objawia się bólem w dolnej części pleców (noel lub jako kolka nerkowa), krwiomoczem, bolesnym częstym oddawaniem moczu, nadciśnieniem tętniczym. Diagnoza może wymagać wodonercze ultradźwięków pęcherza, nerek, pęcherza moczowego, urografii cewnikowania dożylnego, cystourethrography, tomografii komputerowej lub MRI nerek pyelography scyntygrafia nerek nephroscope. Leczenie wodonercza wymaga eliminacji przyczyny zaburzeń przepływu moczu; metodą pomocy doraźnej jest nefrostomia.

Wodonercze

Wodonercze lub transformacja wodonercza nerki jest konsekwencją naruszenia fizjologicznego przejścia moczu, co prowadzi do patologicznej ekspansji jam nerkowych, zmian śródmiąższowej tkanki nerkowej i atrofii miąższu. W wieku od 20 do 60 lat częstotliwość występowania wodonercza jest wyższa u kobiet, co wynika z przyczyn związanych z ciążą i rakiem ginekologicznym. Po 60 latach wodonercze rozwija się częściej u mężczyzn, głównie na tle gruczolaka prostaty lub raka gruczołu krokowego.

Naruszenie prądu moczu prowadzi do wzrostu ciśnienia wewnątrz moczowodu i lohany, czemu towarzyszą znaczące naruszenia filtracji kłębuszkowej, funkcje kanalików nerkowych, prąd pylowo-limfatyczny, przepływ pęcherzykowaty i krew pylicy. Wynikiem wodonercza jest zanik kanalików nerkowych i śmierć jednostek strukturalnych nerki nerczycowej.

Klasyfikacja wodonercza

Do czasu rozwoju wodonercze może być pierwotne (wrodzone) lub nabyte (dynamiczne). Nasilenie przepływu charakteryzuje się łagodnym, umiarkowanym i ciężkim wodonerczem; do lokalizacji - jednostronne i dwustronne. W urologii z tą samą częstotliwością występuje wodonercze prawej i lewej nerki; obustronna transformacja wodonercza występuje w 5-9% przypadków.

Przebieg wodonercza może być ostry i przewlekły. W pierwszym przypadku, z odpowiednią korektą, możliwe jest całkowite przywrócenie funkcji nerek; w drugim - funkcja nerek zostaje utracona nieodwracalnie. W zależności od obecności zakażenia wodonercze może rozwijać się w zależności od typu aseptycznego lub zakażonego.

Przyczyny wodonercza

Przyczyny wodonerczu są zmienne, ale mogą być podzielone na dwie grupy: takie, w wyniku zablokowania lub przeszkody w dowolnej części układu moczowego (moczowodu, pęcherza moczowego, cewki moczowej), lub na odwrót, w wyniku awarii prądu zaworu pęcherza moczowego w moczu. Ze względu na lokalizację i charakter przyczyny wodonercza mogą być wewnętrzne, zewnętrzne i funkcjonalne.

Na poziomie moczowodów wewnętrzne przyczyny wodonerczu często działają guza włóknistonabłonkowe polipów, zakrzepy złogów, zakażenia grzybicze cewki (aspergilemma, grzybniak) ureteroceles, gruźlica, endometriozy i in. Zewnętrznie bariera dla przechodzenia moczu w moczowodu mogą być tworzone chłoniaka retroperitonelnoy lub mięsaka ciążę, raka szyjki macicy, macicy, odbytnicy, torbiele jajnika, Tubo-jajnika ropień, nowotwory prostaty brzusznej, tętniaka aorty, limfatyczną, nieprawidłowego

Ze strony pęcherza wewnętrznymi czynnikami rozwoju wodonercza mogą być kamica, torbielowate, rak, uchyłka pęcherza moczowego, przykurcz szyi pęcherza moczowego. Naruszenie porządku funkcjonalnego obejmuje obecność neurogennego pęcherza i odpływu pęcherzowo-moczowodowego. Zewnętrzna niedrożność wypływu moczu z pęcherza może wystąpić w przypadku lipozy miednicy.

Wśród wewnętrznych uszkodzeń cewki moczowej wodonercze jest promowane przez uchyłki, zwężenia cewki moczowej, atrezję cewki moczowej. Zewnętrzne przeszkody, z reguły, to rozrost i rak prostaty.

Gdy wodonercze uszkodzenie moczowego na różnych poziomach może być również spowodowane przez wrodzone dyskinezy z niedrożności dróg moczowych, urazem, zapalenie (zapalenie cewki moczowej, zapalenie pęcherza), urazów rdzenia kręgowego. Dzięki lokalizacji przeszkód w przepływie moczu poniżej UPJ, to rozwija się nie tylko miednicy, ale moczowodu, co prowadzi do wodonercza.

Objawy wodonercza

Manifestacja wodonercza zależy od lokalizacji, szybkości rozwoju i czasu trwania niedrożności odcinka dróg moczowych. Nasilenie objawów zależy od stopnia ekspansji kompleksów miednicy i miednicy. Ostre wodonercze rozwija się szybko, podczas gdy wyrażone napadowy ból w rodzaju kolki nerkowej rozprzestrzeniania wzdłuż moczowodu w biodrze, pachwiny, krocza, genitaliów. Może być częsty popęd oddawania moczu, ból, nudności i wymioty. W przypadku wodonercza krew pojawia się w moczu, jest widoczna w oku (makrohematuria) lub określona przez laboratorium (mikrohematuria).

Jednostronna aseptyczna chroniczna wodonercza rozwija się latentnie przez długi czas. W większości przypadków występuje dyskomfort w rogu lędźwiowo-żebrowym, okresowo tępy ból w dolnej części pleców, który pogarsza się po wysiłku fizycznym lub dużej ilości płynów. Z czasem, chroniczne zmęczenie i zmniejszona zdolność do pracy, powstaje przemijające nadciśnienie tętnicze, występuje krwiomocz. Wraz ze wzrostem temperatury ciała, z reguły należy pomyśleć o zakażonym wodonerczu i ostrym ropnym zaporowym odmiedniczkowym zapaleniu nerek. W tym przypadku ropa pojawia się w moczu (ropomocz). Patognomoniczny dla wodonercza jest oznaką, że pacjent woli spać na brzuchu, ponieważ ta sytuacja prowadzi do zmiany ciśnienia w jamie brzusznej i poprawy odpływu moczu z zaatakowanej nerki.

Powikłania wodonercza

Przewlekły wodonercze często przyczynia się do wystąpienia kamicy i odmiedniczkowego zapalenia nerek, nadciśnienia, co dodatkowo pogarsza kliniki w celu hydrochirurgii nerki. Na tle zakażonego wodonercza czasami rozwija się sepsa.

Przebieg wodonercza może być powikłany rozwojem niewydolności nerek. W tym przypadku, szczególnie w przypadku obustronnego wodonercza, śmierć pacjenta wynika z zatrucia produktami metabolizmu azotu i zaburzeniem równowagi wodno-elektrolitowej. Zagrażającym życiu powikłaniem wodonercza może być spontaniczne pęknięcie worka wodonercza, co powoduje wypływ moczu do przestrzeni zaotrzewnowej.

Diagnoza wodonercza

W wodonerczu algorytm diagnostyczny składa się z gromadzenia danych anamnestycznych, badania fizykalnego, badań laboratoryjnych i instrumentalnych. W trakcie badania anamnezy pacjenci odkrywają przyczyny, które mogą przyczynić się do rozwoju wodonercza. Dane fizyczne są słabo informacyjne i niespecyficzne. Przy głębokim palpacji brzucha można określić wydłużony pęcherz u dzieci i cienkich dorosłych pacjentów - powiększoną nerkę. Perkusja brzucha w okolicy zmienionej nerki, nawet z niewielkim wodonerczem, objawia się tympanitis.

W przypadku kolki nerkowej, napięcie i wzdęcia często uciekają się do cewnikowania pęcherza moczowego. Uwalnianie dużej objętości moczu przez cewnik może wskazywać na niedrożność na poziomie cewki moczowej lub na otwarcie pęcherza moczowego.

Badania radiologiczne i ultradźwiękowe są decydującymi metodami diagnozowania wodonercza. Ultrasonografia nerek wykonywana jest w sposób poliponowy, badając podłużne, poprzeczne, ukośne projekcje w pozycji pacjenta na brzuchu i na boku. Przy pomocy echografii szacuje się wielkość nerek, stan kompleksów miednicy i kielicha, obecność dodatkowych cieni i stan moczowodów. Jeśli to konieczne, dodatkowe USG pęcherza moczowego z określeniem ilości moczu, USG naczyń nerkowych. Zidentyfikować zmiany w strefie odcinka moczowodu, a okostność umożliwia wykonanie echografii endoskopowej.

Priorytetem w wykrywaniu wodonercza są badania radiokontrastowe, przede wszystkim urografia wydalnicza i wsteczna ureteroprografia, które umożliwiają ocenę funkcji wydalniczej nerki. W niektórych przypadkach do określenia przyczyn niedrożności nerek w wodonerczu stosuje się chromosocystoskopię, angiografię nerkową, przezskórną pirografię anestezjologiczną, MRI i TK nerek. Do oceny krążenia krwi narządów wykorzystuje się nephroscintigraphy dynamiczne i reangiografię.

Metody endoskopowe - urethroscopy, cystoscopy, ureteroscopy, nephroscopy - mogą być wykorzystywane do wizualizacji przeszkód w wypływie moczu podczas wodonercza.

Objawy upośledzenia czynności nerek w wodonerczu mogą ujawnić wyniki badań krwi i moczu. Wskaźniki biochemiczne krwi charakteryzują się wzrostem poziomu kreatyniny, mocznika, zmiany równowagi elektrolitowej (sód, potas). W ogólnej analizie moczu określa się leukocyturię, ropomocz, krwiomocz. Jeśli to konieczne, bada się test Reberg, Zimnitskiy, Nechiporenko, Addis-Kakovsky i akumulacji moczu.

Wodonercze należy odróżnić od podobnych w warunkach objawowych, nieskomplikowanych przez zabiegi hydrochirurgiczne, kamienie nerkowe, nefroptozę, policycozę, rak nerki.

Leczenie wodonercza

Terapia konserwatywna w wodonerczu jest nieskuteczna. Może mieć na celu zatrzymanie zespołu bólowego, zapobieganie i tłumienie infekcji, obniżanie ciśnienia krwi, korygowanie niewydolności nerek w okresie przedoperacyjnym. Metoda ostrej pielęgnacji w ostrym wodonerczu to przezskórna (przezskórna) nefrostomia, która pozwala na wycofanie nagromadzonego moczu i zmniejszenie ciśnienia w nerce.

Rodzaje chirurgicznego leczenia wodonercza mogą być różne i określone przez przyczynę tego stanu. Wszystkie metody chirurgicznego leczenia wodonercza są podzielone na rekonstrukcję, zachowanie organów i eliminację narządów. Wskazaniem do rekonstrukcyjnego plastiku jest bezpieczeństwo funkcji miąższu oraz możliwość radykalnego wyeliminowania przyczyny wodonercza. W przypadku zwężeń cewki moczowej lub zwężeń moczowodów wykonuje się dylatację balonową, bougie, endotomię i stentowanie moczowodu.

W przypadku niedrożności spowodowanej rozrostem lub rakiem gruczołu krokowego można wykonać resekcję prostaty, rozszerzenie cewki moczowej, prostatektomię lub terapię hormonalną. W przypadku kamicy moczowej wskazana jest litotrypsja lub chirurgiczne usunięcie złogów ze strefy niedrożności. Operację otwartą wykonuje się za pomocą guzów zaotrzewnowych, tętniaka aorty, niemożności przeprowadzenia stentowania endoskopowego lub litotrypsji fal uderzeniowych. Do nefrektomii - usunięcie zmienionej nerki - ucieka się w utratę funkcji i niebezpieczeństwo powikłań.

Rokowanie i profilaktyka wodonercza

Szybka eliminacja przyczyn wodonercza pozwala nerce przywrócić jej funkcje ze względu na duże zdolności rezerwowe. W przypadku długotrwałej niedrożności, urazu innej nerki lub infekcji, rokowanie wodonercza jest poważne.

Aby zapobiec rozwojowi wodonercza pozwala na przejście okresowego badania u urologa z USG nerek, zapobieganie chorobom dróg moczowych.

Wodonercze nerek jest tym, czym jest, wynikiem choroby

Transformacja wodonercza lub wodonercze nerki jest chorobą, której główną cechą jest postępująca ekspansja układu miedniczno-miednicznego nerki. Ta patologia rozwija się w wyniku naruszenia odpływu moczu, co prowadzi do wzrostu ciśnienia hydrostatycznego w kielichu i miednicy.

Z powodu ciśnienia naczyń, żywność jest zakłócona, dochodzi do atrofii tkanki nerkowej i znacznego pogorszenia ich funkcji. Częściej wodonercze występuje u młodych kobiet. Z reguły dotyczy to tylko jednej nerki. Wodonercze prawej nerki i lewej spotyka się z tą samą częstotliwością.

Co to jest?

Wodonercze jest chorobą charakteryzującą się ciągłą i postępującą ekspansją układu miedniczkowo-nerkowego. Jest to spowodowane naruszeniem odpływu moczu, co prowadzi do atrofii tkanek nerkowych.

Przyczyny

Najczęstszą przyczyną wrodzonego wodonercza u dzieci jest zaburzenie struktury odwracania moczowodu z miedniczek nerkowych. Na przykład, jeśli moczowód idzie zbyt wysoko, następuje jego przegięcie. To narusza odpływ moczu z nerki i sprzyja jego stagnacji. Kompresja może być spowodowana nieprawidłową lokalizacją tętnicy nerkowej.

Inne przyczyny wodonercza:

  1. Ciąża.
  2. Choroby ginekologiczne: rak szyjki macicy, torbiele jajników, endometrioza, ropnie (ropnie) jajowodów i jajników.
  3. Guzy zlokalizowane w pobliżu moczowodów i ściskające je od zewnątrz.
  4. Zmiany grzybicze moczowodów i cewki moczowej.
  5. Choroby pęcherza moczowego: uchyłki, guzy, odwrócony przepływ moczu z pęcherza moczowego do moczowodów w wyniku niewystarczającej funkcji zastawki.
  6. Tętniak aorty.
  7. Choroby prostaty: zapalenie gruczołu krokowego, łagodny gruczolak prostaty, nowotwory złośliwe.
  8. Kamica moczowa (zablokowanie kamienia moczowodu).
  9. Urazy moczowodów i pęcherza moczowego.

Choroby zapalne układu moczowego: zapalenie cewki moczowej (zapalenie moczowodów), zapalenie pęcherza moczowego (zapalenie pęcherza moczowego).

Klasyfikacja

W zależności od nasilenia zaniku miąższu nerkowego występują 4 stopnie wodonercza:

  • 1 stopień - zachowany miąższ,
  • 2 stopnie - niewielkie uszkodzenie miąższu,
  • 3 stopnie - znaczne obrażenia,
  • 4. stopień - brak miąższu, nerka nie działa.

Istnieją trzy etapy rozwoju tej choroby:

  • I etap - tylko miednica nerkowa jest powiększona, funkcja nerek nie jest zmieniona ani zaburzona w łatwym stopniu.
  • II etap - wielkość nerki wzrasta o 15-20%, miednica znacznie się rozszerza, jej ściana staje się cieńsza. Znacząco naruszył zdolność ewakuacji miednicy. Funkcja nerek jest zmniejszona o 20-40%.
  • III etap - wielkość nerki zwiększa się 1,5-2 razy. Miednica i miseczki są znacznie rozszerzone, nerka jest jamą wielokomorową. Występuje gwałtowne naruszenie zdolności ewakuacji miednicy. Funkcja nerek jest zmniejszona o 60-80% lub całkowicie nieobecna.

W zależności od przyczyny wodonercze mogą być wrodzone lub nabyte.

  • Nabyte wodonercze mogą być spowodowane kamicą moczową, nowotworami, uszkodzeniem dróg moczowych.
  • gidronefrostenoze z wrodzonym defektem może być pyeloureteral segmentu struktury komórkowej lub zwężenie Nephron co jest spowodowane zwężeniem zawór śluzówki moczowód, dodatkowe ściśnięcie zbiornika i t. d.

Zarówno wodonercze wrodzone jak i nabyte mogą być aseptyczne lub zainfekowane.

Objawy wodonercza

Wodonercze jest stanem ostrym, a jego objawy są często podobne do objawów odmiedniczkowego zapalenia nerek.

W przypadku wodonercza najbardziej typowe są następujące objawy:

  1. Pacjenci mogą skarżyć się, jak ból w okolicy lędźwiowej, i dyskomfort w dolnej i środkowej części brzucha (odmiana od umiejscowienia bólu związanego z różnymi czynnikami, które powodują choroby).
  2. Bolesne odczucia są trwałe, rzadziej - napadowe, mogą być wzmacniane przez ruch. Ból jest spowodowany faktem, że kapsułka nerkowa jest naciągnięta pod naciskiem od strony rosnącego narządu;
  3. Wzrost temperatury ciała o ponad 38 ° C obserwuje się w przypadku infekcji wodonercza;
  4. Zaburzenia dyzuryczne (zaburzenia oddawania moczu), takie jak zmniejszenie ilości moczu, ciemnienie lub zmętnienie związane z procesami stagnacji w układzie moczowym.

Inne oznaki zatrucia (bóle głowy, wymioty, osłabienie i senność) mogą pojawić się niezależnie od obecności lub braku infekcji.

Diagnostyka

Przy najmniejszym podejrzeniu wodonercza konieczne jest zastosowanie metod diagnostycznych, które potwierdzają diagnozę określającą przyczynę wodonercza, które determinują etap jej rozwoju;

  1. Należy przeprowadzić kompleksowe badanie: badania krwi, testy moczu.
  2. Badanie rentgenowskie nerek jest główną metodą diagnozowania wodonercza. Przegląd radiogramów daje możliwość określenia wielkości nerek i wykrycia kamieni, jeśli takie istnieją. W serii dożylnych urogramów można zauważyć powolne gromadzenie roztworu kontrastowego w powiększonej miednicy (miednicy) i kielichach. Na urogramach widać powiększoną, zaokrągloną miednicę, powiększone kielichy. Jeśli czynność nerek jest znacząco upośledzona, roztwór kontrastowy może gromadzić się w wystarczającym stężeniu dopiero po 1 do 2 godzin lub wcale się nie wyróżniać przez chore nerki.
  3. Aby określić stopień upośledzenia funkcji nerek, należy wykonać skanowanie radioizotopowe i nerkowe.
  4. Badanie ultrasonograficzne nerek - pozwala określić wzrost i rozmiar miednicy i pąków kielicha, zakres ich ekspansji, grubość tkanki nerkowej.

W celu wyjaśnienia rozpoznania możliwe jest angiografia, obrazowanie rezonansem magnetycznym i komputerowym.

Konsekwencje

Konsekwencją wodonercza może być niewydolność nerek. W tym przypadku nerka przestaje działać i nie filtruje krwi. Z powodu intoksykacji ciała może nastąpić śmierć.

Bardzo często występuje kamica żółciowa, która towarzyszy wodonercza. Nie mniej niebezpieczne jest spontaniczne pęknięcie miednicy lub kubka nerki, a mocz wlewa się do jamy brzusznej, powodując posocznicę. Ponadto dzięki rozwiniętemu wodonerczowi może rozwijać się mocznica. Dlatego jeśli podejrzewasz chorobę nerek, powinieneś natychmiast skontaktować się ze specjalistą.

Leczenie wodonercza nerkowego

Terapia choroby powinna mieć na celu wyeliminowanie jej przyczyny i zachowanie funkcji nerek. Być może konserwatywne i chirurgiczne leczenie wodonercza. Lecznicze metody leczenia stosowane są w celu zatrzymania zespołu bólowego, obniżenia ciśnienia krwi, wyeliminowania mocznicy i zniszczenia wtórnej infekcji.

Jakie leki są przepisane na wodonercze:

  • antybiotyki o szerokim spektrum działania, - zabezpieczone penicyliny (Augmentin), cefalosporyny (tsefadoks), fluorochinolony (lewofloksacyna, cyprofloksacyna);
  • β2-adrenomimetyczna heksoprenalina (jelito) - zmniejsza napięcie i rozszerza światło moczowodu;
  • miotropowe środki przeciwskurczowe - drotaverin (no-shpa), papaverine;
  • diuretyki - częściej pętla (furosemid, torasemid);
  • leki przeciwnadciśnieniowe - inhibitory ACE (enap, prestarium) i blokery kanału wapniowego (amlodypina) są najbardziej skuteczne;
  • środki przeciwbólowe - opioidy (morfina, promedol) z kolkacją nerkową lub niesterydowymi substancjami przeciwzapalnymi (movalis, nimesil).

Aby wyeliminować mocznicę, stosuje się aferentne metody detoksykacji: plazmaferezę, hemodializę.

Chirurgiczne metody leczenia

Chirurdzy stosują kilka kluczowych technik w leczeniu transformacji wodonercza nerki.

We wczesnych stadiach choroby, skuteczne jest powiększenie światła przewodu moczowego, a następnie pokazano plastyczną miednicę i korektę rozmiarów. Jeśli prawą nerkę przeszła transformacja wodonercza, ryzyko uszkodzenia trzustki jest duże w leczeniu chirurgicznym.

Na kilka dni przed operacją instaluje się cewnik lub cystostomię, aby ułatwić usunięcie moczu i zmniejszyć obciążenie zaatakowanego narządu. Przy częściowej konserwacji funkcji nerek specjaliści wykonują jedną z następujących operacji:

  1. Stworzenie dodatkowego ujścia między nerką a moczowodem.
  2. Patchwork surgery.
  3. Endotomia ze stickiem, stosowana w celu zmniejszenia wielkości miednicy.
  4. Plastyka nerek za pomocą techniki laparoskopowej.
  5. Buzhirovanie moczowód.

Ważna jest dieta, która polega na zmniejszeniu ilości białka i zwiększeniu spożycia błonnika. Pozwala to zmniejszyć obciążenie dotkniętego narządu i złagodzić stan pacjenta. Okres rekonwalescencji trwa około 14 dni.

Na ostatnich etapach przebiegu procesu patologicznego usuwa się nerkę. Decyzja ta jest podejmowana na podstawie wyników badania diagnostycznego, w przypadku utraty funkcji narządu.

Wodonercze u noworodków

Wodonercze noworodka lub pourodzeniowy wodonercze są następstwem hydroterapii przedporodowej (prenatalnej). Wodonercze to powiększenie nerki nerki i / lub wzrost nerki ze względu na naruszenie odpływu moczu.

W większości przypadków przyczyną jest blokada kanału moczowego (moczowodu w miejscu połączenia z nerki lub moczowego, jak również zatykaniem się z cewki), lub w rzadkich przypadkach odpływ pęcherzowo (zaburzenie działanie zaworu pomiędzy moczowodu i pęcherza moczowego, który zapobiega przepływowi wstecznemu moczu do moczowodu i nerka z pęcherza). Wodonercze jest zazwyczaj rozpoznano u płodu w czasie ciąży przez studium USG, a lekarze są gotowi do wyboru odpowiedniego leczenia i obserwacji.

Leczenie wodonercza u dzieci

Większość dzieci będzie musiała przejść badanie ultrasonograficzne mniej więcej co trzy miesiące w pierwszym roku życia, aby specjaliści mogli prawidłowo określić stopień i progresję wodonercza. Wiele dzieci z rozpoznaniem wodonercza w okresie prenatalnym znajduje się pod ścisłym nadzorem lekarzy, ponieważ ich stan jest w stanie normalizować się niezależnie od czasu bez operacji. W większości przypadków łagodnych i umiarkowanych postaci wodonercza konieczne jest jedynie okresowe monitorowanie.

W przypadku nasilenia się wodonercza u dziecka w czasie lub poważnej postaci początkowo zdiagnozowano konieczność interwencji medycznej. Operację wykonuje zwykle urolog dziecięcy. Najczęstszą procedurą korygowania wodonercza jest piroplastyka. Plastyka polega na usunięciu zwężonych lub zablokowanych części moczowodu, a następnie ponownym zamocowaniu go do zdrowej części systemu drenażowego. Sukces i wynik piroplastyki wynosi około 95%. Zdarzają się przypadki, w których konieczne mogą być inne operacje.

Wodonercze w ciąży

W czasie ciąży wodonercza staje się poważnym testem dla kobiety. Rosnący płód może wywierać nacisk na moczowód, utrudniając w ten sposób normalny przepływ moczu.

Często w czasie ciąży wodonercze szybko postępują, powodując odmiedniczkowe zapalenie nerek. Dlatego przyszła matka powinna być obserwowana u lekarza. Podczas wykrywania wodonercza u kobiet w ciąży stosuje się leczenie zachowawcze, biorąc pod uwagę pozycję kobiety i minimalne ryzyko dla płodu. Jeśli to konieczne, interwencja chirurgiczna jest nieunikniona, więc kobiety w ciąży muszą ściśle monitorować ich stan.

Prognoza

Prognozy dla wodonercza mogą dać różne wskaźniki. Wszystko zależy od przebiegu operacji i możliwych komplikacji. Połowa pacjentów po interwencji chirurgicznej znajduje komplikacje, które prowadzą do powtarzających się operacji, systematycznej hospitalizacji i ciągłej terapii.

Jeśli wodonercze rozwija się tylko po lewej lub po prawej stronie, rokowanie jest względnie korzystne, ponieważ nawet przy ciężkiej postaci choroby można usunąć jedną nerkę, oszczędzając w ten sposób całe ciało przed infekcją i dalszymi chorobami.

W przypadku podwójnej diagnozy operacja nie zawsze jest skuteczna. I choć dwukrotnie wodonercze występuje zbyt często, pacjent nie może przetrwać bez przeszczepu przynajmniej jedna nerka, jak w większości przypadków, wszystko wskazuje na to, aby usunąć obie nerki, co jest nie do pogodzenia z życiem. Jeśli jeszcze uda się uratować obie nerki, potem co drugi pacjent ujawnił niewydolność nerek. Podobnie jak w przypadku innych chorób, stan prognozy zależy od okresu i stadium. Im wcześniej operacja zostanie podjęta, tym większe szanse na pełne, zdrowe życie.

Wynik choroby jest następujący: dzieci poniżej trzeciego roku życia w 90% przypadków po operacji prowadzą normalne życie. Dobre wyniki są ustalane u 80% dzieci w wieku od 3 do 15 lat. Dorośli w końcu zdrowieją w pięćdziesięciu procentach przypadków.

Wodonercze nerek

Pozostaw komentarz

W tłumaczeniu z pradawnego języka hydronephros oznacza akumulację wody w nerkach. Wodonercze nerki u niemowląt jest bardzo powszechne, ale podobną patologię można znaleźć u dorosłych. Wodonercze nerek to patologia, w której następuje powolny wypływ moczu z narządu do pęcherza. W wyniku tego zaburzenia czynnościowego mocz gromadzi się w miedniczce nerkowej, co powoduje zmiany w funkcjonowaniu narządu. Po postawieniu diagnozy nazwa patologii jest częściej nazywana transformacją nerwiakową prawej lub lewej nerki. Co jeśli lekarz wyrazi tę diagnozę?

Klasyfikacja

W celu prawidłowego doboru taktyki leczenia tej złożonej patologii specjalista powinien wiedzieć, w której fazie rozwoju patologii pojawiła się jego manifestacja. Aby poprawić jakość leczenia, stworzono klasyfikację rodzajów patologii. W urologii klasyfikacja wodonercza składa się z kilku parametrów: czasu rozwoju, stopnia przepływu, lokalizacji.

W momencie rozwoju

Wrodzony (pierwotny)

Wrodzona wodonercze rozwija się z powodu niedrożności domacicznej. Patologiczny wzrost miedniczek nerkowych nie jest związany z genetyką. Wrodzony stan jest uważany za dość rzadką anomalię. Tylko 1% wszystkich nowo narodzonych dzieci może mieć jedną nerkę z patologią. Ze wszystkich przypadków patologii 15% to obustronny wodonercze.

Wtórny (zakupiony)

Wtórny wodonercze rozwija się w wyniku przeniesionej choroby. Prawostronne wodonercze lub wodonercze po lewej stronie mogą wystąpić jako powikłanie takich stanów:

  • choroba mineralna;
  • nowotwory w nerkach lub narządach jamy brzusznej;
  • zwężenie światła dróg moczowych lub kompresja stresu;
  • pominięcie nerki.
Powrót do spisu treści

W miejscu koncentracji

Zgodnie z lokalizacją lokalizacji jest ona sklasyfikowana:

  • jednostronny;
  • dwustronny.

Spośród wszystkich patologicznych przypadków, wodonercze prawej nerki występuje z taką samą częstotliwością jak wodonercze lewej nerki. Klęska dwóch zdiagnozowana jest bardzo rzadko. Tylko 5% wszystkich przypadków niewydolności nerek występuje w patologii obustronnej.

Podstawowa surowość

Na podstawie praktyki klinicznej stan choroby podzielono na 3 stopnie. W niektórych źródłach klasyfikacja obejmuje 4 etapy wodonercza. Na czterech etapach nerka w ogóle nie działa. Ale w praktyce lekarze używają tylko trzech stopni. W każdym stopniu bierze się pod uwagę stan i ciężkość atrofii miąższu nerki. Czas trwania rozwoju każdego stopnia zależy od ciężkości choroby głównej i dodatkowych (dołączone). Hyduronteronephrosis ostatniego etapu wskazuje na rozwój niewydolności nerek.

Pyeloectasia

Pierwszy stopień. W 1 stopniu wodonercza nerka charakteryzuje się niewielkim powiększeniem miednicy. Ten stan nazywa się pyeloectasia. Grubość ścianek miednicy pozwala przez jakiś czas opierać się rozciąganiu. Widać niewielkie zaburzenie czynnościowe. Jest to łatwy stopień frustracji, czasami nerka jest w stanie samodzielnie wyzdrowieć.

Hydrokalkoza

Drugi stopień. Ze znacznym rozszerzeniem miednicy nerek rozpoznawany jest wodonercze stopnia 2 lub wodogłowie. Płyn z organizmu wychodzi powoli, a narząd wzrośnie do 20%. Tkanki nerki są przerzedzone i zaniknięte. Występuje znaczne naruszenie funkcjonalności, osiągając 40%.

Terminal

Trzeci stopień. Wydrążone, o cienkich ścianach, organ przypominający komórkę z komórkami, które wypełniają słabo stężony mocz. Taki stan nerkowy charakteryzuje terminalny wodonercze. Widoczne naruszenie funkcji organu (do 80%) i jego wzrost o 1,5 -2 razy. Całkowita atrofia tkanki prowadzi do rozwoju niewydolności nerek.

Przyczyny rozwoju wodonercza nerek

Jeśli przyczyną wad wrodzonych u dzieci jest anomalia rozwoju narządów, wodonercze u dorosłych występuje z wewnętrzną niedrożnością dróg moczowych lub z dowolnymi innymi przyczynami powodującymi nieprawidłowe funkcjonowanie organizmu. Jedną z najczęstszych przyczyn jest kamica moczowa. Zablokowanie kamienia moczowodu - po opuszczeniu nerki może zamknąć normalny odpływ moczu zarówno u mężczyzn, jak iu kobiet. Inne przyczyny wodonercza u kobiet i mężczyzn mogą się różnić.

Przyczyny transformacji wodonercza u mężczyzn:

  • łagodny nowotwór prostaty;
  • Złośliwe tworzenie prostaty.

Przyczyny transformacji wodonercza u kobiet:

  • okres ciąży;
  • rozwój nowotworów w narządach układu moczowo-płciowego.

Do mniej popularnych przyczyn rozwoju wodonercza nerkowego należą:

  • rozwój zatoru w wyniku urazu ścian dróg moczowych;
  • nienormalna proliferacja tkanek macicy;
  • gruźlica;
  • patologia zakończeń nerwowych, które kontrolują pęcherz.
Powrót do spisu treści

Pathanatomy

Patologiczny i anatomiczny obraz wodonercza nerek zależy od stopnia anatomicznego uszkodzenia narządu i stadium rozwoju. Na pierwszym etapie różnica między chorą nerką a zdrową nerką nie jest bardzo zauważalna. Wszystkie zachodzące zmiany są związane z miednicą i kośćmi. Stopniowo, ciśnienie wewnątrz-boczne prowadzi do wzrostu kalcy, kształt zmian CLS. Karkowe szyjki macicy stają się krótkie, szerokie, a same kubki mają okrągły kształt. Występująca atrofia włókien mięśniowych prowadzi do przerzedzania ścian. Istnieje martwica zakończeń nerwowych, pogarsza się stan naczyń krwionośnych i limfatycznych. Do ostatniego stopnia rozwoju patologii, miedniczką nerkową jest woreczek z cienkimi ściankami, które są tkanką łączną.

Objawy patologii

Objawy wodonercza mają różny stopień nasilenia, który zależy od stadium rozwoju, od prędkości blokowania wydalania moczu. Ale lewostronny wodonercze ma wszystkie te objawy, które wystąpią w prawostronnym. Na przykład, jeśli odejdziesz, kamień może zablokować wydalanie moczu w kanale lub moczowodzie, objawy wodonercza rozwijają się szybko, w ciągu kilku godzin. Jeśli proces rozwija się stopniowo (tygodnie lub miesiące), objawy są niewielkie lub nieistniejące. Ponadto lokalizacja patologii, czas trwania procesu i wielkość nerek wpływają na siłę manifestacji objawów.

Objawy u dorosłych nie różnią się zbytnio od objawów choroby u dzieci. Główne objawy to:

  • ból w nerce (z tyłu);
  • ból brzucha;
  • nudności;
  • krew w moczu;
  • Temperatura wzrasta w przypadku wodonercza w przypadku infekcji.

Transformacja wodonercza obu nerek prowadzi do pojawienia się objawów niewydolności nerek (naruszenie odpływu moczu, podwyższone ciśnienie krwi, obrzęk).

Komplikacje i wynik

Jaki będzie wynik, jeśli nerka zostanie zablokowana, czy możliwe jest życie z wodonerczem, zależy od tego, jak szybko postawiono diagnozę i jak prawidłowo wybrano leczenie. Najgroźniejszym rokowaniem w ostrej postaci jest rozwój niewydolności nerek. Zmiany w nerkach nie pozwalają na prawidłowe funkcjonowanie i przestają działać. W wyniku zatrucia organizmu w przypadku zaburzeń homeostazy, następuje śmierć.

Przewlekły przebieg choroby prowadzi do rozwoju kamicy moczowej, procesu zapalnego w narządzie, wzrostu ciśnienia nerek. Takie wyniki dodatkowo pogarszają istniejący problem z nerkami. Jeśli infekcja występuje na tle wodonercza, istnieje duże prawdopodobieństwo rozwoju sepsy.

Zmiany w nerkach i ChLS są odwracalne?

Dzięki szybkiemu rozpoznaniu patologii proces nie zmienił rozmiarów nerki na krótki czas, tak że istniejące upośledzenia funkcjonalne nie przynoszą istotnych zmian, są odwracalne. Jednak w przewlekłym procesie upośledzenia oddawania moczu dochodzi do deformacji nerek, a procesy stają się nieodwracalne. Kanaliki nerkowe umierają, komórki narządu umierają, przepływ krwi zostaje przerwany.

Metody diagnostyczne

Jeśli masz podobne objawy, powinieneś skontaktować się z urologiem, który przeprowadza badanie i diagnozuje. Stosuje się następujące metody diagnostyczne:

  • ogólna analiza moczu, krwi;
  • Do określenia zmian w narządzie stosuje się ultradźwięki nerkowe;
  • RTG;
  • MRI i CT.
Powrót do spisu treści

Leczenie patologii

Przy tak złożonej patologii leczenie wodonercza powinno być ukierunkowane na identyfikację i leczenie jego przyczyny oraz, jeśli to konieczne, przyczynić się do zmniejszenia miednicy i zachowania narządów. Leczenie zachowawcze wodonercza nie przynosi skutecznych rezultatów, można go stosować tylko w procesie zapalnym. Wodonercze jest leczone tylko za pomocą zabiegu chirurgicznego.

Leki

Celem terapii jest poprawa odpływu moczu. Użyj leczenia medycznego wodonercza, jako głównej metody, jest to niemożliwe, tylko jako pomocnicze w celu wyeliminowania infekcji i procesu zapalnego. Leczenie farmakologiczne obejmuje:

  • Aby złagodzić ból w wodonercze i skurcze używać przeciwskurczowe ("No-shpa", Barbovan ").
  • W przypadku infekcji stosuje się antybiotyki.
  • Leki stosowane w obniżaniu ciśnienia krwi.

Terapię lekową przeprowadza się przed operacją.

Operacja

Interwencja operacyjna jest przeprowadzana w celu stworzenia kierunku wycofania moczu i wyeliminowania przyczyny, która spowodowała zaburzenie. Która operacja zostanie wybrana zależy od przyczyny, która spowodowała patologię. Najczęstsze są 2 rodzaje operacji:

  • instalacja stentu (rura w moczowodzie, która łączy nerkę i mocz);
  • instalacja nefrostomii (rurka jest wstrzykiwana do nerki).
Powrót do spisu treści

Dietetyczne jedzenie

Wodonercze nerek prowadzi do zmniejszenia ich funkcjonalności, nie mogą w pełni dystrybuować składników odżywczych i wytwarzać produktów przemiany materii. Aby ułatwić im pracę, pacjent powinien starannie uzupełnić swoją dietę, zachowując funkcjonalność organizmu. W skład diety może wchodzić:

  • warzywa;
  • owoce, jagody;
  • ryż i kasza gryczana;
  • ryby niskotłuszczowe (gotowane);
  • mleko;
  • sfermentowane produkty mleczne;
  • jajka.

Konieczne jest porzucenie:

  • fasola;
  • tłuste mięso i ryby;
  • dowolny rosół (z wyjątkiem warzyw);
  • przyprawy;
  • czekolada.

Ważne jest, aby wiedzieć, że ilość zużytego płynu nie powinna przekraczać ilości uwolnionego moczu (1,5-2 litrów na dzień). Konieczne jest porzucenie złych nawyków (palenie, alkohol) i postępowanie, biorąc pod uwagę wyznaczenie lekarza, specjalne dni rozładunku, które pozwalają przywrócić i przedłużyć normalne funkcjonowanie organizmu.

Leczenie środkami folk

Jeśli powiększenie miedniczki nerkowej zostanie wykryte we wczesnym stadium, kiedy interwencja chirurgiczna nie jest jeszcze zalecana, leczenie wodonerczy z użyciem środków ludowych jest dodatkową metodą złożonego leczenia. Ale przed leczeniem ziół, musisz upewnić się, że po prawej stronie nie ma wodonercza, jeśli lewy narząd jest chory, i na odwrót. Leczenie opiera się na wykorzystaniu wywarów ziół i opłat:

  • Kwiaty to chaber. Są stosowane w celu złagodzenia procesu zapalnego. Za 2 łyżeczki. potrzebujesz 200 ml wrzącej wody, nalegaj w zamkniętym pojemniku przez 30 minut. Weź 100 ml przed posiłkiem, 3 razy dziennie.
  • Bearberry. Jest stosowany jako antybiotyk. Usuwa stany zapalne, działa moczopędnie, ale ma ograniczenia w użyciu. Przy 1 łyżce. l. potrzebujesz 200 ml wrzącej wody. Po wywarku 30 minut można przyjmować po posiłku, do 5 razy dziennie.
  • Preparaty ziołowe:
    • z owsa, pokrzywy, mącznicy lekarskiej, adonisu, skrzypu polnego i liści brzozy;
    • z jałowca, korzenia mniszka lekarskiego i liści brzozy;
    • liście porzeczki i maliny, skręt, rumianek, błonnik.

Aby osiągnąć pozytywny efekt w leczeniu środków ludowej będzie potrzebować trochę więcej czasu i systematycznego długotrwałego stosowania ziół. Przed użyciem jakiegokolwiek nowego składnika, upewnij się, że nie ma reakcji alergicznej na niego. Pamiętaj, aby skonsultować się z lekarzem i nie leczyć siebie.

Prognozy i zapobieganie

Prognozy będą pocieszające w przypadku szybkiego wykrywania patologii i skutecznego leczenia zachowawczego. Wczesne wykrycie, gdy wielkość nerek pozostaje niezmieniona, pozwala w pełni zachować funkcjonalność narządu. Jeśli nie wyleczysz choroby z wczesnymi objawami, nie idź do lekarza, może to prowadzić do nieodwracalnych zmian w narządzie, trudnego przepływu i trudnego leczenia patologii.

Nie ma konkretnych środków zapobiegawczych zapobiegających rozszerzaniu się miseczki i miednicy. Aby zapobiec rozwojowi zmian patologicznych, można tylko utrzymać zdrowy styl życia, przechodząc przez kilka razy w roku konsultacje profilaktyczne urologa, unikając hipotermii i terminowego leczenia wszystkich procesów zapalnych.

Przyczyny transformacji wodonercza nerek, objawy, metody diagnostyki i leczenia

Wodonercze to bardzo poważne patologie. Jest to spowodowane ekspansją miednicy nerkowej, naruszeniem odpływu moczu.

Prowadzi to do zniszczenia tkanek nerek i ich dysfunkcji.

Jeśli nie zgłosisz się do lekarza na czas, może to zagrażać życiu pacjenta. Z tego powodu warto dowiedzieć się więcej o tych informacjach. dotyczące tej patologii.

Ogólna charakterystyka i kod dla ICD-10

Wodonercze według kwalifikacji ICD-10 rozwija się, gdy układ moczowy jest zaburzony. Patologia charakteryzuje poszerzenie lub zwężenie kubków kielicha jednej z obu nerek, atrofię miąższu w lewej lub prawej nerce lub obu naraz.

W rezultacie długa dysfunkcja niszczy tkankę nerki. W systemie ICD-10 choroba ta jest sygnalizowana kodami rozpoczynającymi się od zera:

  • "0" to rodzaj zaburzenia patologicznego, w którym upośledzona jest miednica i drogi moczowe;
  • "1" odnosi się do dysfunkcji, w których zwęża się przewód moczowy;
  • "Wodonercze" typu "2" z kamieniami w nerce lub moczowodzie z kamieniem;
  • "3" choroby o niepewnej etiologii.

Statystyka choroby

Badania statystyczne pokazują, że wodonercze jest częstsze u kobiet. Wynika to ze specyfiki budowy narządów moczowo-płciowych. Często rozwój choroby przyczynia się do ciąży, ponieważ płód ściska naczynia, które odżywiają nerki.

Ludzie, którzy mało się poruszają, często chorują na choroby, w tym wodonercze.

Niewiele jest osób niepełnosprawnych, cierpiących na raka, pełnych, nawet zdrowych ludzi, którzy spędzają dużo czasu przy komputerze lub po prostu siedzą. Często chorują na takie zaburzenia chłopcy - młodzież.

Przyczyny rozwoju

Wodonercze jest wrodzone lub nabyte. Przyczynami wrodzonej patologii mogą być:

  • rozciąganie kanałów moczowych;
  • wrodzone odchylenie tętnicy nerkowej, które powoduje ucisk moczowodu;
  • anomalia lokalizacji moczowodu, w której znajduje się za żyłą;
  • patologia dolnych kanałów moczowych.

Przyczynami nabytej choroby są:

  • choroba kamieni;
  • procesy zapalne w moczowodach;
  • nowotwory w kanałach moczowych;
  • proliferacja w gruczole krokowym;
  • patologia guza szyjki macicy;
  • odchylenie złośliwego charakteru w zapaleniu tkanki łącznej otrzewnej i narządu miednicy małej;
  • penetracja przerzutów w węzłach chłonnych;
  • patologiczne nieprawidłowości w tkankach rdzenia kręgowego.

Jeśli niedrożność wypływu moczu znajduje się poniżej obszaru miednicy lub dróg moczowych, narządy te rozszerzają się, rozwija się wodonercze.

Choroba jest zakaźna lub nie. Choroba zakaźna często przeradza się w odmiedniczkowe zapalenie nerek lub w ciężką fazę, która już wymaga interwencji chirurgicznej.

Objawy patologii

Objawy wodonercza są początkowo skąpe. Zależą od przyczyn, które spowodowały tę patologię. W patologii spowodowanej chorobą kamieni występują bóle w dolnej części pleców lub dolnej części miednicy.

Ból wzrasta wraz ze wzrostem ciśnienia moczu i ostry, nie przechodzi po przyjęciu leku przeciwbólowego

Rozwój stanu zapalnego zwiększa liczbę objawów. Występują częste bóle głowy, napady nudności z wymiotami, omdlenia. Pacjent podnosi temperaturę, zwiększa ciśnienie, puls staje się szybszy.

Po zaobjawieniu obu nerek obserwuje się obrzęk jelita, pojawiają się oznaki tak zwanego "ostrego brzucha". Skóra staje się blada, wzrasta potliwość, a mocz dostaje zapach acetonu. W ostrej chorobie pacjenci mogą odczuwać dezorientację, obrzęk twarzy, nogi. Wiele osób na tym etapie ma problemy z oddechem i oddychaniem. Mocz nie jest wydalany.

Transformacja wodonercza

W rzeczywistości jest to wodonercze. Bez względu na to, która nerka jest dotknięta, choroba jest ciężka. Z powodu powiększenia miednicy naczynia są ściskane, co pogarsza funkcjonalność nerek.

Częściej dotyczy to jednego z tych narządów, równie lewego i prawego. Transformacja obu nerek występuje rzadko.

Etapy rozwoju choroby

Istnieje kilka etapów choroby:

  1. Początkowe. Obserwuje się, gdy powiększona jest tylko miednica (stadium nazywa się pyeloectasia). Występuje przerost tkanek miednicy z powodu prób ciała zrekompensowania zwiększonego ciśnienia. Objawy patologii nie są obserwowane, nie ma żadnych namacalnych zmian w narządzie. Możesz go zdiagnozować tylko przez przypadek.
  2. Drugi stadium charakteryzuje się jeszcze większym poszerzeniem miednicy nerek i ścieńczeniem jej tkanek. Funkcje ciała zmniejszają się o 40%, a zdrowy wzmacnia pracę, próbując wykonać pracę i pacjenta. Występują objawy wodonercza, ale jeszcze nie są one bardzo oczywiste.
  3. Trzeci Scena, nazywana termiczną, wyróżnia się zanikowym procesem wewnątrz rdzenia korowego. Nefron zastępuje komórki łączne. Aktywność nerek jest znacznie zmniejszona. Czasami nerka przestaje działać. Organ przypomina pęcherz, który składa się z tkanki łącznej i jest wypełniony płynem. Wewnątrz tej bańki może znajdować się do pięciu litrów tego płynu. I nie reprezentuje moczu.

Metody diagnostyczne

Do postawienia diagnozy konieczne jest przeprowadzenie kompleksowego badania. Jeśli zachodzi podejrzenie, że transformacja wodonercza jest konieczna, należy zastosować wszystkie dopuszczalne metody, które mogą określić diagnozę, określić przyczynę choroby.

Proste badanie, któremu towarzyszy badanie palpacyjne i osłuchiwanie, daje niewiele informacji na pierwszym etapie procesu.

Asymetria płaszczyzny jamy brzusznej, spowodowana zmianami w nerkach, ujawnia się w prostym badaniu rzadko i tylko u bardzo drobnych pacjentów.

Bardzo pouczające, bezpieczne i proste to ultradźwięki. Aby uniknąć błędu diagnostycznego w podejrzanej patologii, badanie prowadzone jest pod różnymi kątami, oceniając:

  • wielkość miednicy i samej nerki;
  • grubość segmentów parenchyma;
  • obecność wgłębień echogennych;
  • stan moczowodów.

Metody diagnostyczne mają zastosowanie:

  1. Ultradźwięki. Ta metoda badań ma wady. Nie zapewnia możliwości określenia funkcjonalności kanałów moczowych i uzyskania założenia o przyczynach wystąpienia.
  2. Aby ocenić zmiany w regionie miednicy i moczowodów oraz ich włókno, należy złożyć wniosek USG końsko-ścięgna. Dokonuje się tego za pomocą specjalnego czujnika umieszczonego w moczowodzie.
  3. Stan czynnościowy układu moczowego można oszacować farmakohografia, stosując furosemid lub lasix. W tym przypadku ważna jest intensywność i czas trwania poszerzenia miednicy i cewki moczowej. Rozszerzony stan miednicy ponad 20 procent, który trwa ponad jedną trzecią godziny, sygnalizuje naruszenia.
  4. Echinopplerografia Służy do diagnozowania zaburzeń hemodynamicznych w naczyniach nerkowych. Za pomocą tej metody diagnostycznej ocenia się wyniki operacyjnej rekonstrukcji górnych kanałów moczowych przy jednoczesnym zachowaniu dylatacji w tkankach nerkowych.
  5. Cystouretrografia - powszechna procedura, często przeprowadzana podczas badania dzieci. Ta radiografia pozwala zobaczyć pęcherz i nieprawidłowości w nim.
  6. MRI jest w tym przypadku, być może najbardziej pouczająca wśród metod diagnostycznych. Dzięki MRI tworzone są trójwymiarowe obrazy narządów, które pomagają określić przyczynę choroby i jej stadium. Jednak nie zawsze możliwe jest wykonanie skanowania MRI. Jeśli ciało ma jakiekolwiek metalowe przedmioty (śruby, korony, płytki), procedura ta jest zabroniona dla pacjenta, ponieważ opiera się na działaniu silnego magnesu, który może oderwać przedmioty od ciała i spowodować obrażenia.
  7. Dowiedz się, jaki obszar i długość zwężenia dróg moczowych pomaga CT, za pomocą którego na komputerze tworzony jest trójwymiarowy obraz narządów. Dziś jest to jedna z głównych metod diagnozowania wodonercza.
  8. Dostępna i minimalnie inwazyjna wśród metod badań układu moczowego ultrasonografia. Ta metoda pozwala diagnozować patologię na początkowym etapie.
  9. Służy do diagnozowania metody choroby skanowanie radioizotopowe, pozwalając dokładnie określić wszystkie odchylenia w tkankach. W celu przeprowadzenia procedury pacjentowi podaje się substancję radioizotopową, a proces kumulacji i szybkość usuwania z ciała są monitorowane.

Metody terapii

Wodonercze jest leczone różnymi metodami. Ich wybór zależy od stopnia rozwoju choroby. Lekarz określi niezbędną metodę skutecznego leczenia wodonercza.

Konserwatywne podejście

W przypadku początkowego stadium choroby można zastosować konserwatywne metody leczenia. Ale dzieje się tak rzadko, ponieważ choroba nie jest diagnozowana na początku, chyba że przez przypadek.

Celem leczenia jest zawsze usuwanie nagromadzonego moczu i zapobieganie nieodwracalnemu uszkodzeniu nerek.

Zwykle stosuje się leczenie zachowawcze w celu wyeliminowania objawów choroby, która spowodowała wodonercze lub przed operacją. To jest przygotowanie do operacji chirurgicznej.

Polega na stosowaniu leków przeciwbakteryjnych w celach profilaktycznych w celu uniknięcia infekcji.

Jeśli pacjent ma wysokie ciśnienie krwi, należy przepisać leki przeciwnadciśnieniowe. Trudno je znaleźć, ponieważ tej patologii nerek często towarzyszy niekontrolowane nadciśnienie. Aby poprawić przepływ krwi w nerkach, przepisywany jest trental.

Naruszenie wydalania moczu prowadzi do wzrostu mocznika. W tym przypadku sorbenty mają przypisany: biały sorbent lub hofitol. Być może użycie polyphepan.

Interwencja operacyjna

Operacja w tym przypadku jest obowiązkowa. Po jego przeprowadzeniu eliminowana jest przyczyna zakłóceń wydatku moczu. Jeśli taki efekt daje kamień, są one kruszone ultradźwiękowo lub laserowo w piasek. Ta operacja jest przeprowadzana za pomocą lasera lub ultradźwięków.

Jeśli przyczyną jest guz o złośliwej naturze, usuń go i przeprowadź chemioterapię. Taką procedurę chirurgiczną wykonuje się zwykłą drogą lub laparoskopią. Wybór zależy od stopnia wzrostu guza i jego rozprzestrzeniania się na inne narządy.

W trzecim etapie choroby nerka zostaje całkowicie usunięta. Nie można użyć laparoskopii.

W przypadku, gdy wodonercze dotyka obu nerek, leczenie objawia się jako wsparcie dla ciała i znieczulenia.

Środki ludowe

Środki stosowane w medycynie ludowej mogą, podobnie jak leki, jedynie pomocnicze w okresie przedoperacyjnym.

Usuwają towarzyszące objawy wodonercze. Przynoszą jednak więcej korzyści po operacji, gdy wymagana jest oszczędzająca rehabilitacja.

Przy pomocy tradycyjnej medycyny możesz złagodzić objawy w domu.

Fitoterapia ma maksymalny efekt końcowy w połączeniu z dietą i gdy płyn jest ograniczony.

Prawidłowe odżywianie i dieta

W przypadku choroby nerek wodonercze konieczne jest:

  • ograniczenie płynności (może wynosić do 1,5 l / dzień);
  • sól używaj minimalnej ilości;
  • wyłączyć z diety smażone i pikantne potrawy;
  • Stosowanie produktów zawierających kakao i kawę jest niedopuszczalne;
  • usunąć z jadłospisu dowolne mięso, dania rybne, fasolę;
  • zwiększyć menu w menu owoców;
  • Zamiast mięsa można jeść białko z kurczaka;
  • gotować jedzenie dla pary.

Naruszenie zasad diety szybko doprowadzi do nawrotu.

Konsekwencje i wynik choroby

U pacjentów z wodonerczem u pacjenta z wodonerczem wynik leczenia zależy całkowicie od terminowości leczenia lekarzy i od prawidłowo przepisanego leczenia. W przypadku leczenia w szpitalu, 95 pacjentów na sto odzyskać w odpowiednim czasie.

I to jest ciężki cios dla zdrowia pacjenta. Dlatego konieczna jest systematyczna, regularna wizyta w klinice i wykonanie badań.

Środki zapobiegawcze

Główne środki mające na celu zapobieganie chorobom obejmują:

  • przestrzeganie zasad żywienia z wyłączeniem szkodliwych produktów;
  • leczenie infekcji dróg moczowych i dróg rodnych;
  • ubrania na sezon, tak aby nie supercool;
  • wizyty profilaktyczne u urologa (i ginekologa).

Szczególnie ostrożna jest bycie kobietą w czasie ciąży. Wodonercze to bardzo poważna choroba. Może mieć nieprzewidywalne komplikacje.

Ale jeśli diagnoza jest już ustalona, ​​nie rozpaczaj, trzymaj się diety i zdrowego stylu życia, skonsultuj się z lekarzem, przejdź przez przepisane przez niego leczenie i pewnie przejdź do zdrowienia. Nie napinaj żołędzi z żadnych objawów.