Schematy antybiotykoterapii zapalenia nerek w tabletkach

Odmiedniczkowe zapalenie nerek

Zapalenie nerek jest nazwą jednoczącą dwóch różnych chorób:

Klasyfikacja jest niższa.

Podstawowe zasady leczenia zapalenia nerek

Terapia okresu ostrego wykonywana jest w szpitalu urologicznym lub nefrologicznym i obejmuje: odpoczynek w łóżku, dietę, leczenie przeciwbakteryjne i objawowe.

Antybiotyki w stanach zapalnych nerek i pęcherza (infekcja w górę) są przepisywane po hodowli w moczu w celu zapewnienia sterylności i wrażliwości patogenu.


Jeśli nie ma dodatniej dynamiki przez dwa dni, lek przeciwbakteryjny ulega zmianie.

W przypadku niemożności przeprowadzenia analiz preferowane są antybiotyki o szerokim spektrum działania.

Leczenie odmiedniczkowego zapalenia nerek odbywa się w trzech etapach:

  1. Podstawowa antybiotykoterapia;
  2. Zastosowanie uroseptics;
  3. Przeciwdziałanie nawrotom, środki zapobiegawcze.

Z kłębuszkowym zapaleniem nerek:

  1. Ogólnoustrojowe stosowanie antybiotyków o wysokiej aktywności przeciwko infekcjom paciorkowcowym.
  2. Środki patogenetyczne.

W przypadku terapii empirycznej (początkowej) korzystne jest stosowanie chronionych penicylin i trzeciej generacji cefalosporyn.

Korzystnie pozajelitowe (dożylne i domięśniowe) podawanie leków.

Rozpocznij terapię antybakteryjną

Podstawowa terapia antybiotykami w chorobach zapalnych nerek jest zalecana do dwóch tygodni.

Penicyliny

Chronione penicyliny są obliczane w dawce 40-60 mg / kg dla dorosłych i 20-45 mg / kg u dzieci, dawka dzienna podzielona jest na 2-3 zastrzyki.

  • Amoksycylina / klawulanian (Augmentin, Amoxiclav);
  • Amoksycylina / sulbaktam (Trifamoks).

Oblicza się dawkowanie, koncentrując się na zawartości amoksycyliny.

Ingibitorozaschischonnye penicyliny wysoce skuteczne przeciwko Escherichia coli (Escherichia coli), gatunki Klebsiella, zakażenia Proteus, enterowirusa, staphylo i paciorkowce.

Seria penicylin z reguły jest dobrze tolerowana przez pacjentów ze względu na niską toksyczność, wyjątki to indywidualna wrażliwość i nietolerancja składników leku.

Działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne i zaburzenia dyspeptyczne.

W przypadku zespołu nefrytowego preferowana jest benzylopenicylina (1 milion jednostek do sześciu razy dziennie, z kursem 10 dni).

Po wykryciu Pseudomonas aeruginosa określona kombinacja przeciwko gatunkom Pseudomonas penicyliny Pipratsil, Sekuropen) aminogolikozidami z drugiej lub trzeciej generacji (Gentamycin, amikacyna).

Połączenie z fluorochinolony (cyprofloksacyna) stosowane są przeciwwskazań do stosowania aminoglikozydów (niewydolność nerek, odwodnienie, utrata narządów przedsionkowych, reakcje alergiczne).

Leczenie odbywa się ściśle pod kontrolą parametrów biochemicznych krwi, w związku z ryzykiem hipernatremii i hipokaliemii).

Cefalosporyny

Antybiotyki cefalosporynowe w zapaleniach nerek mają wysoką aktywność wobec czynników wywołujących pyelos i kłębuszkowe zapalenie nerek. Ze względu na dominujący metabolizm w wątrobie (wydalanie z organizmu) leki są stosowane w przypadku pojawienia się objawów niewydolności nerek.

Najbardziej skuteczne:

  1. Cefotaksym (Claforan);
  2. Ceftriakson (Ceftriabol, Rocefin);
  3. Ceftazidime (Kefadim)
  4. Cefoperazon (Cefobide).

Dawkowanie oblicza się z obliczeń 50-100 mg / kg podzielonych przez 2 razy dziennie.

Przeciwwskazania do stosowania ceftriaksonu są uważane za zakażenia dróg żółciowych i okres noworodka (istnieje ryzyko żółtaczki jądrowej, ze względu na hiperbilulininię)

Cefoperazon jest kategorycznie niezgodny z piciem alkoholu podczas leczenia.

Ryzyko zachorowania disulfiramopodobnyh reakcję (ostry ból brzucha, którzy nie reagują wymioty, silny niepokój, tachykardia, niedociśnienie) są przechowywane aż do pięciu dni po zakończeniu terapii.

Macrolides

Mają słabe działanie przeciwko gronkowcom i enterokokom, Escherichia coli, Klebsiella. Wysoce aktywny wobec flory streptokokowej. Stosowany z kłębuszkowym zapaleniem nerek.

Vilprafen jest dość drogim lekiem, kosztuje 10 kart. 1000 mg z 680 rubli.

Carbapenems

Antybiotyki beta-laktamowe mają szerokie spektrum działania i wysoką skuteczność wobec flory Gram-dodatniej i Gram-ujemnej.

  • Imipenem (ze stanem zapalnym nerek i pęcherza moczowego stosowany w połączeniu z cylastatyną, w celu wytworzenia stężenia terapeutycznego w moczu, lek z wyboru - Tienam);
  • Meropenem (Meronem, Janem).

Używany w leczeniu stanów zapalnych o ciężkim nasileniu. Bardziej aktywny przeciwko E. coli i Klebsiella. Nie należy działać na Pseudomonas aeruginosa.

Do działań niepożądanych należą: wysoka alergia, nefro i neurotoksyczność, częste zaburzenia dyspeptyczne.

Aminoglikozydy

  • W porównaniu z antybiotykami beta-laktamowymi aminoglikozydy mają bardziej wyraźny wpływ bakteriobójczy na chorobotwórczą florę i rzadko wywołują reakcje alergiczne.
  • Wysoce skuteczny przeciwko Pseudomonas aeruginosa, Proteus, Staphylococcus, Escherichia coli, Klebsiella i Enterobacteria.
  • Nie są skuteczne w przypadku infekcji strepto- i enterokokowych.
  • Maksymalne stężenie w tkance nerkowej obserwuje się przy podawaniu pozajelitowym (dożylnie i domięśniowo).
  • Poziom toksyczności jest wyższy niż poziom karbapenemów. Działania uboczne z aplikacji obejmują (nefrotoksyczność, uszkodzenie aparatu przedsionkowego, utratę słuchu, ryzyko blokady nerwowo-mięśniowej).

Leczenie przeprowadza się pod kontrolą biochemicznego testu krwi. Oczywiście nie więcej niż dziesięć dni.

Wybrane antybiotyki do leczenia nerek u kobiet w ciąży

  • Cefalosporyny;
  • Chronione penicyliny;
  • Makrolidy (Erytromycyna, Jozamycyna).

Leki te nie mają działania teratogennego, są mało toksyczne i skuteczne wobec bakterii, które powodują zapalenie nerek, co umożliwia ich stosowanie w czasie ciąży.

Makrolidy mają niską aktywność w stosunku do patogenów choroby, dlatego są rzadko stosowane, z łagodnymi postaciami nawrotów przewlekłego stanu zapalnego nerek w połączeniu z innymi lekami.

Podczas karmienia piersią stosuje się leki, które nie gromadzą się w mleku matki: amoksycylinę, cefoperazon, cefobid i pochodne nitrofuranów.

Podczas laktacji nie wolno stosować: oksychinolin, pochodnych kwasu nalidyksowego, lewomycyn, tetracyklin, aminoglikozydów, sulfonamidów i trimetoprimów.

Zastosowanie antybiotyków w kamicy moczowej u mężczyzn i kobiet

Kamica moczowa jest uważana za główną przyczynę obturacyjnego odmiedniczkowego zapalenia nerek.

Na tle terapii spazmolitycznej, przeciwbólowej i detoksykacyjnej leki przeciwbakteryjne są połączone:

  • Aminoglikozydy (gentamycyna, tobramycyna, amikacyna);
  • Cefalosporyny trzeciej generacji;
  • Carbopenems (Tienam);
  • Fluorochinolony (ofloksacyna, ciprofloksacyna).

Niewydolność nerek

Podczas eliminacji (niszczenia) patogenu u pacjentów z niewydolnością nerek antybiotyki powinny być wybrane zgodnie ze stopniem aktywności względem patogennej flory i brakiem efektu nefrotoksycznego.

Preparaty erytromycyny stosuje się w połączeniu z cefalosporynami i chronionymi penicylinami.

Nie używaj:

  • Aminoglikozydy;
  • Cefalosporyny pierwszej generacji;
  • Beta-laktamy;
  • Monobaktamy

Zastosowanie uroseptics

Terapia jest zalecana do jednego miesiąca.

  1. Pochodne nitrofuranów (Furacilin, Furazolidone, Furagin, Furamag).

Mają szeroki zakres aktywności, są skuteczne przeciwko szczepom odpornym na antybiotyki. Wysoce aktywny przeciwko infekcjom Staphylo i Streptococcus, enterokokom, enterobakteriom, trichomonadom, Klebsiella.

Przeciwwskazane w ciąży. Dozwolone do stosowania podczas laktacji.

Mają wysoką częstość występowania skutków ubocznych (niestrawność, skurcz oskrzeli, obrzęk płuc, reakcje alergiczne, na ośrodkowy układ nerwowy, mają toksyczne działanie na komórki krwi i wątrobie). Nieodpowiednie do odbioru napojów alkoholowych.

  1. Niefluorowane chinolony (kwas nalidyksowy lub Nevigramon, negra, palin).

Są aktywne przeciwko Escherichia, Klebsiella, Pseudomonas aeruginosa, Proteus.

Nie łącz z nitrofuranami. Przeciwwskazane w niewydolności nerek.

Działania niepożądane obejmują: reakcje cytopeniczne, zastój żółci, niedokrwistość hemolityczną, zaburzenia przewodu pokarmowego.

Gdy proces ostry nie zostanie zastosowany, ze względu na niskie stężenie w moczu.

Terapia antyretrowirusowa

Do głównych powodów, dla których często jest niewystarczające nawrotów Antybiotyk (wybór leku na patogen bez aktywności, niska dawka antybiotyku wciągająca z przedłużonym lub wielokrotnego przypisania niewystarczającej trwania leczenia, a przy braku leczenia zapobiegawczego). Ocena dynamiki leczenia jest możliwa tylko pod stałą kontrolą badania mikrobiologicznego moczu.

Skuteczne stosowanie ziołolecznictwa ze zmianą stosowanych ziół co dwa tygodnie, w celu uniknięcia uzależnienia.

Pisz leki o właściwościach przeciwskurczowych, przeciwzapalnych i moczopędnych (Cyston, Kanefron, Shillington).

Przeciwwskazaniami do leczenia ziół są indywidualna nietolerancja, reakcje alergiczne, hiperoksaluria, dysplazja, wrodzone anomalie nerek i dróg moczowych.

Ważne jest zrozumienie, że niemożliwe jest wyleczenie zapalenia nerek za pomocą ziół i homeopatii. Jedynym lekiem na zapalenie nerek są antybiotyki. Samoleczenie może prowadzić do ciężkich powikłań ropnych i prowadzić do niewydolności nerek.

Dodatkowe terapie

Ja

W ostrym okresie odmiedniczkowego zapalenia nerek zalecany jest odpoczynek w łóżku i dieta 7-A, ze stopniowym rozszerzaniem diety. Reżim picia do 2 litrów dziennie.

Przeprowadzić detoksyfikację za pomocą roztworów Ringera, glukozy. Desaggregants (Pentoxifylline) są przepisane w celu zmniejszenia wtórnego stwardnienia z nerek. Ich stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z krwiomoczem.

Kiedy zespół bólu wyrażone określone przeciwskurczowe (drotaveryny, Platifillin) i przeciwbólowych (nimesulidu, ketorolak, diklofenak).

W ogólnym celu wzmocnienia stosować witaminy z grupy B, kwas askorbinowy.

W fazie remisji zaleca się leczenie sanatoryjno-uzdrowiskowe, fizjoterapeutyczne, witaminowe, fizjoterapeutyczne.

II

Z kłębuszkowym zapaleniem nerek ostro ogranicza stosowanie soli.

Reżim picia do 1 litra dziennie. Reszta łóżka na maksymalnie dwa tygodnie.

  1. Diuretyki (saluretyki, osmodiuretyki);
  2. Leki hipotensyjne;
  3. Leki przeciwhistaminowe.

Wybór czynników patogenetycznych zależy od postaci kłębuszkowego zapalenia nerek.

Dla hematuric korzystnie antykoagulanty i środki przeciwpłytkowe (heparyna Curantylum), w celu dalszego zmniejszenia microthrombogenesis uszkodzenie kłębuszków i membranę.

Niesteroidowe środki przeciwzapalne i chinolinowe są również skuteczne.

Gdy forma nerczycowa jest przepisana glikokortykosteroidy (deksametazon, prednizolon), cytostatyki, curantyl, heparyny.

Leki immunosupresyjne dodaje się do leczenia postaci mieszanej.

Rodzaje i klasyfikacja choroby

Odmiedniczkowe zapalenie nerek

Niespecyficzne proces zapalny w miąższu nerek z udziałem i kanalików nerkowych, uszkodzenia pyelocaliceal układu nerkowego.

Głównymi patogenami są: E. coli, entero i staphylococcus, chlamydia, infekcja mikroplazmą.

Początek choroby jest ostry: wysoka gorączka, silny ból pleców, wymioty, bóle brzucha, zaburzenia dyzuryczne. Istnieje związek między stanem zapalnym nerek a niedawno przeniesioną infekcją jelitową, zapaleniem migdałków, napadem kamicy.

Proces zapalny może być:

  • pierwotny (nie ma niedrożności górnych dróg moczowych);
  • wtórne (przeszkadzające).

Nieleczone ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek przechodzi do choroby przewlekłej z postępującym uszkodzeniem naczyń nerkowych i kłębuszków nerkowych.

Kłębuszkowe zapalenie nerek

Jest to grupa chorób z mechanizmem immunologiczno-zapalnym niszczenia kłębuszków, dalszym zaangażowaniem w proces tkankowej tkanki śródmiąższowej. Możliwy wynik w nerce z przewlekłą niewydolnością nerek.

Główną przyczyną tej choroby są paciorkowce grupy A.

W swoim obecnym stanie proces zapalny może być:

  • ostry (zwykle korzystny wynik po odzyskaniu, możliwa chronizacja procesu);
  • podostry (złośliwy przebieg z ostrą niewydolnością nerek, często zakończony zgonem);
  • przewlekły (stale postępujący przebieg, z rozwojem przewlekłej niewydolności nerek, z powodu ciężkiego, nieodwracalnego uszkodzenia błony podstawnej kłębuszków, krążących kompleksów immunologicznych).

Skutkiem kłębuszkowego zapalenia nerek jest: błoniaste, śródmiąższowe, ogniskowe, rozproszone-proliferacyjne zapalenie nerek.

Klinicznie izolowane ostre zapalenie kłębuszków nerkowych z:

  1. Zespół nerczycowy (niewydolny obrzęk, krwiomocz, mocz zmienia barwę miazgi mięsnej, wzrost ciśnienia tętniczego);
  2. Może wystąpić zespół nerczycowy (obrzęk twarzy, kostek, łydek, z silnym prądem, wodobrzusze);
  3. Izolowany zespół moczowy (łagodny obrzęk i krwiomocz);
  4. Nefrotyczne z krwiomoczem i nadciśnieniem.

Uszkodzenie nerek jest zawsze obustronne, zespół bólowy nie jest wyrażany.

Materiał przygotowany przez:
Lekarz chorób zakaźnych Chernenko A. L.

Powierz swoje zdrowie profesjonalistom! Umów się na wizytę u najlepszego lekarza w swoim mieście już teraz!

Dobry doktor jest generałem, który na podstawie twoich symptomów postawi prawidłową diagnozę i zaleci skuteczne leczenie. Na naszym portalu możesz wybrać lekarza z najlepszych klinik w Moskwie, St. Petersburgu, Kazaniu i innych miastach Rosji i uzyskać rabat w wysokości do 65% przy przyjęciu.

* Kliknięcie przycisku przeniesie Cię do specjalnej strony witryny z formularzem wyszukiwania i rekordem do specjalisty profilu, który Cię interesuje.

* Dostępne miasta: Moskwa i Moskwa Region, Petersburg, Jekaterynburg, Nowosybirsk, Kazań, Samara, Perm, Niżny Nowogród, Ufa, Krasnodar, Rostów nad Donem, Czelabińsk, Woroneżu, Iżewsk

Antybiotyki do kamieni nerkowych

Moczowej (ICD) to proces metaboliczny, który prowadzi do tworzenia się kamieni (kamieni) w drogach moczowych (kamica nerkowa) i nerek (kamica nerkowa). Użycie zwrotów "kamica moczowa" i "kamica nerkowa" jako synonimów nie jest całkowicie prawdziwe.

Rozpoznanie ICD ustala się w różnym wieku. Jednak u większości pacjentów choroba ta spada na okres zdolności do pracy (30-50 lat).
Nieco częściej obszar lokalizacji kamieni jest prawidłową nerką, a obustronne uszkodzenie nerek występuje w co piątym przypadku kamicy.

Głównymi przyczynami pojawienia się ICD są czynniki egzogenne i endogeniczne:
Endogenny

Zaburzenia właściwości moczu (zakłócenia w metabolizmie kwasu szczawiowego, metabolizm purynowy). Wrodzone wady i uszkodzenie dróg moczowych. Infekcje bakteryjne. Patologie układu moczowo-płciowego prowadzące do zaburzeń układu moczowego (odmiedniczkowe zapalenie nerek, nefroptoza, wodonercze, zapalenie pęcherza moczowego i inne). Wrodzone choroby genetyczne (cystynuria). Przyjmowanie leków za pomocą wapnia, sulfonamidów. Brak witamin A i B6 w organizmie, nadmiar D, C. Siedzący tryb życia i jakość spożywanego jedzenia.

Metody leczenia ICD są konserwatywne, instrumentalne, operacyjne. Są oni wyznaczani w zależności od:

etiologia; zaburzenie procesów metabolicznych; stan urodynamiki; pH moczu; funkcja nerek; miejsca lokalizacji kamienia; skład chemiczny kamienia i jego rozmiar; powiązane komplikacje.

Rozpoznanie i cel leczenia są oparte na wynikach następujących badań: ogólna analiza moczu, USG, RTG miednicy, urografia dożylna, cystoskopia.

Aby wybrać właściwe leczenie, musisz określić, z jakich składników składają się kamienie.

Skład chemiczny dzieli się na kilka typów. Około 60-80% wszystkich kamieni zawierać nieorganiczny związek wapnia: Weddella, vevellit (tlenku wapnia) whitlokite apatyt, bruszytu, hydroksyapatyt (fosforan wapnia). Wytwarza się z kwasu moczowego i jej sole złogów (dwuwodnego kwasu moczowego urates amonu i sól sodowa), znajdują się w 7-15% pacjentów. Kamienie z zawartością magnezu (neuberytu, struwitu) stanowią około 7-10% wszystkich dawek i często towarzyszą infekcji. Kamienie cystyny ​​są rzadkie (1-3%). Złoża, które całkowicie zajmują miedniczkę nerkową, nazywane są koralowymi.

O jednoczesnym naruszeniu kilku powiązań metabolicznych i współistniejącej infekcji mówi mieszana kompozycja kamieni, wykrywana w większości przypadków. Udowodniono, że czynnik klimatologiczny, warunki życia, zawartość różnych soli w wodzie pitnej i produktach żywnościowych wpływają na skład chemiczny kamieni.

Leki stosowane w kamicy nerkowej i kamicy nerkowej

Leczenie ICD opiera się na stosowaniu leków farmakologicznych. Gdy zostaną pobrane, ryzyko powtórnego tworzenia się kamieni zmniejsza się z powodu korekty parametrów biochemicznych w moczu i krwi.

Ponadto ułatwiają proces usuwania małych kamieni (do 5 mm).

Metoda litoliza z reguły wpływa na moczan. Biorąc pod uwagę, że takie złogi powstają przy obniżonym pH moczu, konieczne jest utrzymanie równowagi pH na poziomie zwiększonych wskaźników (6,2-6,8) - w celu przeprowadzenia alkalizacji moczu. Efekt ten uzyskuje się za pomocą preparatów: blemar, uralit U, soluran, margulite i inne.

Blemarin jest dostępny w postaci tabletek musujących lub granulowanego proszku, dołączony jest kalendarz kontrolny i papier wskaźnikowy. Zawiera sole kwasu cytrynowego - cytrynian potasu lub sodu, który w kompleksie powoduje wzrost stężenia jonów potasu i sodu w moczu. Nie wolno nam jednak zapominać, że na tle stosowania mieszanin cytrynianów można tworzyć kamienie fosforanowe i szczawianowe (przy pH moczu większym niż 7). Dzieje się tak, ponieważ kwas cytrynowy zwiększa stężenie kwasu szczawiowego w moczu.

Zastosowanie litolizy w skałach o innej strukturze chemicznej ma charakter pomocniczy. Leki na bazie cytrynianów sprzyjają rozpuszczaniu nie tylko moczanów, ale także zwapnień o małych rozmiarach, mieszanych kamieni. Ponadto pomagają hamować proces tworzenia się kamieni. Metodę alkalizacji należy jednak przeprowadzać pod nieobecność innych chorób układu moczowo-płciowego.

Powrót do spisu treści

Spasmoanalgesics

Leki spazmolityczne łagodzą ból w atakach kolki nerkowej. Ułatwiają uwalnianie małych kamieni, zmniejszają obrzęk tkanki z długotrwałym kamieniem w narządach. Zazwyczaj kolce towarzyszy silny ból i gorączka, więc w niektórych przypadkach korzystne jest łączenie stosowania leków przeciwskurczowych z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.

Dzięki mechanizmowi działania leki rozkurczowe dzielą się na leki neurotropowe i miotropowe.

Spazmolityczne działanie leków neurotropowych ma na celu zablokowanie przekazywania impulsów nerwowych do zakończeń nerwowych, które stymulują gładką tkankę mięśniową. Miotropowe środki przeciwskurczowe zmniejszają napięcie mięśni.

Leki neurotropowe - M-holinoblokatory (atropina, metacyna, skopolamina) w ICD nie są często stosowane, ponieważ mają wyraźne skutki uboczne i niską aktywność spazmolityczną.

Myotropic spasmolytic drotaverine jest szeroko stosowany w Rosji. Selektywnie blokuje PDE IV (fosfodiesterazy), która zawiera mięśnie gładkie dróg moczowych. Pozwala to uzyskać zwiększone stężenie cAMP (monofosforanu adenozyny), dzięki czemu następuje rozluźnienie mięśni, zmniejsza obrzęk i stan zapalny spowodowany przez PDE IV.

Używki z niezależnym usuwaniem kamieni mogą działać jako adrenoblockery (tamsulosyna, alfuzosyna i inne).

Tamsulosyna pomaga zmniejszyć napięcie i poprawić funkcję wypieracza. Lek ten stosuje się raz na dobę w dawce 400 mg. Ciężkie choroby wątroby i niedociśnienie ortostatyczne są przeciwwskazaniami do stosowania tego leku.

W obecności kamieni moczowodów i towarzyszących procesowi kolki nerkowej przewidziane środki przeciwbólowe, przeciwskurczowe, takie jak maksigan, spazmalgon, Trigan, baralgin. Do łagodzenia bólu, zaleca się stosowanie Baralginum doustnie lub domięśniowo w połączeniu z avisanom lub but-shpoy (drotaweryna) 1 tabletkę. Jeśli ich działania są nieskuteczne, prowadzi domięśniowe diklofenaku (Voltaren diklorana, i tym podobne). Również w tych przypadkach nie jest to powód, aby przypisać niespecyficzne leki przeciwzapalne (indometacyna, piroksykam), a gepaprotektorami leczenie mające działanie antyoksydacyjne (Essentiale, lipostabil, phospholipo i inne). Często w kamicy przedstawiają zastosowanie mieszanin litycznych zawierających środki przeciwbólowe lub typ promedola pentazocynę, tramadol, butorfanol.

Powrót do spisu treści

Leki przeciwbakteryjne i przeciwzapalne

Antybiotyki są przepisywane pacjentom z kamieniami struwitu, ponieważ z powodu zakażenia wywołanego drobnoustrojem powstają ubytki z mieszanych soli magnezu i amonu. Najczęściej infekcje dróg moczowych są infekowane E. coli, rzadziej - gronkowcami i enterokokami.

Leczenie antybiotykami uznawane jest za skuteczne na początkowym etapie leczenia. Obserwując kliniczny obraz choroby, podawanie leków odbywa się drogą doustną lub dożylną. Antybiotyk ma zdolność przenikania do ogniska stanu zapalnego i gromadzenia się w nim w niezbędnych stężeniach.

Jednoczesne podawanie antybiotyków bakteriostatycznych i bakteriobójczych jest niedopuszczalne. Aby zapobiec wystąpieniu wstrząsu bakteriostatycznego, nie należy przyjmować leków przeciwbakteryjnych w przypadku zaburzeń odpływu moczu. Termin leczenia antybiotykami powinien wynosić co najmniej jeden lub dwa tygodnie.

Gdy na drogi moczowe wpływa bakteria, najczęściej stosowane są następujące rodzaje leków:

Fluorochinolony (ofloksacyna, cyprofloksacynę, lomefloksacynę, pefloksacynę, gatyfloksacynę, lewofloksacynę). Cefalosporyny III (ceftriakson, ceftazydym) i pokolenie IV (cefepim). Aminoglikozydy (amikacyna, gentamycyna). Karbapenemy (meropenem, imelen / cilastatin).

Fluorochinolony są stosowane w zakażeniach, w których występują zmiany bakterii tlenowych - gronkowce, Pseudomonas aeruginosa, shigella.

Cefalospory mają wysoki stopień aktywności bakteriobójczej, mają szerokie pole działania. Preparaty ostatnich pokoleń są aktywne wobec mikroorganizmów Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, w tym szczepów opornych na aminoglikozydy.

Wszystkie antybiotyki - aminoglikozydy w małych dawkach powodują bakteriostazę (zatrzymują syntezę białka), w dużych - powodują działanie bakteriobójcze.

Karbapenemy są równie aktywne w bakteriach tlenowych i beztlenowych. W leczeniu tych leków zahamowana jest synteza peptydoglikanu, następuje liza bakteryjna. Jednak w przypadku długotrwałego leczenia istnieje ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit.

Przeciwzapalne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) są przepisywane w połączeniu z antybiotykami po wykryciu infekcji w celu zniszczenia ogniska zapalnego. Leki te obejmują ketoprofen, ketorolak, diklofenak i inne. Jednak leki te mają działanie wrzodziejące, dlatego należy je stosować bardzo ostrożnie.

Jeżeli proces zapalny niewielki przewidziany oznacza serię nitrofuranu (furadonin, furangin, furazolidon) Kwas pipemidievoy (pimidel, palin) kwasu oksolinievoy (dioksatsin, gramurin), norfloksacyna (norfloks, nolitsin), sulfonamidy (etazol, Biseptolum i inne).
Leki, które korygują zmiany biochemiczne w krwi i moczu

Allopurinol jest lekiem, który zmniejsza tworzenie kwasu moczowego w obu produktach uwalniania i surowicy, zapobiegając w ten sposób gromadzeniu się w tkankach i nerkach. Allopurinol jest przepisywany pacjentom z nawrotami kamicy nerkowej z kamieniami wapniowo-oksolenowymi. Lek ten jest przepisywany natychmiast po wykryciu zmian biochemicznych.

Do środków korygujących skład biochemiczny moczu należą diuretyki tiazydowe (indapamid, hipototyd).

Również, gdy przyjmujący leki ICD ważne mikrokrążenie przyczyniając się tkanek (Trental, pentilin, pentoksyfiliną pentilin, relofekt i inne), a także przyjmowanie antagonistów wapnia (werapamil). Leki te są przepisywane razem z antybiotykami.

Jednakże, jeśli kamień łamie urodynamikę, całkowite wyeliminowanie infekcji kamicy nie występuje. Z reguły leczenie środkami przeciwbakteryjnymi jest zalecane przed zabiegiem operacyjnym i po nim.

Powrót do spisu treści

Preparaty zawierające składniki roślinne

Jeśli w ciele znajdują się kamienie, które lekarze przewidują, będą mogli odejść samodzielnie, przepisują leki zawierające terpeny. Poprawiają krążenie krwi w nerkach, zwiększają diurezę.

Ponadto, wzmocnienie perystaltyki, przyczynia się do usuwania kamieni. Do tej grupy leków, cystenal, enatin, phytolizy, avisan, artemizol. Większość tych leków jest przeciwwskazana u pacjentów z chorobą wrzodową, z zaburzeniami czynności nerek, z przewlekłym i ostrym kłębuszkowym zapaleniem nerek.

Cystenal, preparat, w którym znajduje się nalewka korzenia barwy farbowanej, różne olejki eteryczne, salicylan magnezu. Jest dostępny w postaci nalewki alkoholowej. Aby zablokować atak, kolki zalecają przyjmowanie 20 kropli leku na cukier.

Nalewka z alkoholem Artemizol zawiera olejki eteryczne z piołunu i liści mięty pieprzowej, olej brzoskwiniowy. Jego działanie farmakologiczne jest podobne do cystenalu. Zastosuj kilka kropli (w zależności od obrazu klinicznego) pod językiem na kawałku cukru. Kuracja kursu trwa 10-20 dni.

Olimetrin i enatyna są podobne w składzie: mięta pieprzowa, olej z terpenów, powietrze, oliwka, oczyszczona siarką. Biorą 1 drażetę do 5 razy dziennie.

Tsiston składający się z wielu ekstraktów roślinnych (języka skalnicowatych, dvuplodnika śledzony Cyperus błoniastym, onosomy pritsvetkovoy, marzanny serdtselistnoy, popiół Vernon solomotsveta szorstki) krzemianowych proszek Mumie i wapna, przez co zmniejsza spontaniczne kristallurgii stabilizuje równowagi krystaliczną koloid. W związku z substancji czynnych, obniżone stężenie elementów, które przyczyniają się do powstawania kamieni jest diuretykiem, przeciwbakteryjny, łagodzące działanie przeciwzapalne.

Stosowanie cystone można przepisać jako monoterapię oraz w połączeniu z dodatkowymi lekami na kamicę nerkową i inne schorzenia układu moczowego. W ICD w złożonej terapii wyznaczyć dzienne spożycie torbieli 2 tabletki 2-3 razy. Leczenie może trwać do sześciu miesięcy lub do momentu wyjścia z kamieni.

Kompozycja Polskiej preparat Phytolysinum zawiera terpeny i inne olejki zawierające flawiny, saponiny, glikozydy inozytolu (szałwii, igieł sosny, mięty pieprzowej), wyciągi nasion pietruszki, brzoza liście, trawy, skrzyp, kłącza trawa pszenicy i in.), W postaci pasty ma środki efekt spazmolityczny, bakteriostatyczny, moczopędny. Ma doskonałe przeciwdziałanie nawrotom pooperacyjnym. Jedna łyżeczka pasty, rozcieńczona 100 ml słodkiej wody, jest spożywana 3-4 razy dziennie. Przy długotrwałym podawaniu tego leku nie zaobserwowano żadnego negatywnego wpływu na organizm.

Niemiecki lek zawiera nalewkę zęba Ammi, folię barwiącą, uprząż polową, nagietek, kwas szczawiowy. Poprawia ukrwienie nerek, mięśni, ma nasilający wpływ na perystaltykę dróg moczowych, działa moczopędnie i bakteriostatycznie. Nieron pije do 3 razy dziennie po 30-35 kropli 1-2 miesiące. W okresie pooperacyjnym mocz jest przepisywany jako środek przeciwwrzodowy i przeciwzapalny.

Kanefron poprawia stan organizmu jako całość przyczynia się do zwiększenie dochodowości litologiczna moczanów, poprawia parametry ogólne moczu, badania metabolizmu wapnia i fosforu, kreatyniny, zmniejsza przepuszczalność naczyń zwiększa działanie antybiotyków. Kanaferona działanie terapeutyczne ze względu na jego skład ekstraktu centaury, lubczyk, dzikiej róży, rozmarynu, kwasu askorbinowego, kwasu cytrynowego, kwasu jabłkowego i pektyna, witamin.

Powrót do spisu treści

Leczenie ziołowe

Preparaty ziołowe są ważnym elementem kompleksowej terapii i profilaktyki kamicy. Antyseptyczne rozkurczowe, moczopędne jest fitosbory, który w swoim składzie zawiera co kamieni dróg moczowych: korzenie pietruszki marzanny, skrzyp, wirnikowa, jagód jałowca, róży, mięty pieprzowej liście, pokrzywka i inne składniki roślinne. Ważne jest, aby wiedzieć, że niektóre napary z ziół nie mogą być przyjmowane z kłębuszkowym zapaleniem nerek.

Powrót do spisu treści

Środki zapobiegawcze

Kamica moczowa jest podatna na powtarzające się objawy, dlatego środki zapobiegawcze są bardzo ważne. W początkowej diagnozie konieczne jest poznanie natury kamieni uformowanych w układzie moczowym. Dzięki temu możliwe jest dostosowanie diety, a także przepisanie leków przeciwwstrząsowych, zapobiegawczych.

W kamicy moczowej tworzą się kamienie (ubytki) w narządach układu moczowego.

Choroba ta jest wykrywana u prawie połowy pacjentów, którzy ubiegali się o pomoc medyczną u nefrologa lub urologa.

Tworzenie się kamieni w narządach układu moczowo-płciowego

Większość złogów tworzy się w nerkach, ale mogą one również występować w moczowodach, pęcherzu moczowym i cewce moczowej.

Przebieg choroby w dużej mierze zależy od ogólnego stanu pacjenta, sposobu jego życia, obecności towarzyszących patologii.

Aby prawidłowo dobrać lek do leczenia kamicy, konieczne jest dokładne określenie rozmiaru, lokalizacji i przyczyny powstawania złogów.

Przyczyny powstawania kamieni

Kamica moczowa jest chorobą całego ciała, a tworzenie kamieni jest tylko jej konsekwencją. Na proces ten wpływają czynniki endogenne i egzogenne.

Endogenne przyczyny kamicy to:

hiperkalciuria, hipowitaminoza witamin A i D, przedawkowanie preparatów wapnia; infekcja bakteryjna w odmiedniczkowym zapaleniu nerek lub kłębuszkowym zapaleniu nerek; długotrwałe unieruchomienie po urazie; duże dawki niektórych leków, takich jak sulfonamidy, antybiotyki tetracyklinowe, leki zobojętniające kwas żołądkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbinowy, glukokortykoidy; różne choroby układu moczowego, które prowadzą do zaburzeń urodynamicznych (na przykład nefroptoza, infekcje, neurogenne zaburzenia wypływu moczu, odpływ pęcherzowo-moczowy); układowe zaburzenia metaboliczne.

Przyczyny egzogeniczne są sposobem życia człowieka (częściej kamienie powstają podczas hipodynamii), składu i objętości spożywanej wody pitnej, diety.

W kamicy moczowej tworzą się z różnych soli i minerałów. Ogólnie przyjęta klasyfikacja opiera się na przewadze jednego lub drugiego elementu.

Najczęściej występuje powstawanie kamieni szczawianu wapnia i fosforanu wapnia, rzadziej kamieni moczanowych, cystyny, ksantyny i cholesterolu.

Frakcje Oksolatnye powstają z naruszeniem wydalania szczawianów z moczem. Może to być spowodowane procesem zapalnym w jelicie, przedłużoną biegunką.

Te kamienie są ciemne i mają ostre krawędzie.

W bakteryjnych procesach zapalnych powstają kamienie fosforanowe. Zyskują biały lub szary odcień, łatwo się rozpadają.

Ryzyko zwapnienia moczu jest wysokie w przypadku dny moczanowej, leczenia raka jako efekt uboczny leków chemioterapeutycznych. Głównym powodem powstawania jest stałe niskie pH moczu.

Stanowią około 7% przypadków kamicy moczowej. Zwykle są one ceglastym odcieniem o gładkiej powierzchni.

W wyniku upośledzonej absorpcji aminokwasów zasadowych (cystyny, ornityny, lizyny i argininy) wzrasta ich poziom w moczu.

W porównaniu z innymi aminokwasami cystyna praktycznie nie rozpuszcza się w wodzie i wytrąca. Z niego następnie utworzyły się kamienie cystyny.

Kamienie ksantynowe powstają niezwykle rzadko z wrodzonym niedoborem enzymów. Cholesterol - w układowych zaburzeniach metabolizmu cholesterolu.

W przypadku rozpoznania kamicy moczowej, charakter kamienia można określić za pomocą rutynowej klinicznej analizy moczu.

Dla każdego rodzaju betonowania charakterystyczna jest pewna wartość pH.

Czasami w pęcherzu mogą tworzyć się pęcherze. Zwykle występuje u dzieci i osób starszych.

Objawy

Na manifestację kamicy wpływa rozmiar, kształt, ilość i położenie kamieni.

Jeśli mają gładką powierzchnię, nie uszkadzają błony śluzowej i nie zakłócają wypływu moczu, można je tylko przypadkowo wykryć przez badanie ultrasonograficzne nerek i innych narządów układu moczowego.

Ból po wysiłku

Zazwyczaj pierwszym objawem kamicy jest kolka nerkowa. Jego przyczyną jest naruszenie odpływu moczu z nerki.

Niedrożność moczowodu występuje z powodu zapchania się kamieniem. Ponadto wysoka zawartość soli w moczu powoduje skurcz mięśni jego ścian.

Atak kolki nerkowej zwykle rozpoczyna się po wstrząsach, biegach, skokach, unoszeniu ciężarów, aktywności fizycznej.

Nagle w okolicy nerek pojawia się ostry nieznośny ból. Może oddawać moczowód do krocza, wewnętrznej powierzchni uda lub nogi.

Zespół bólu jest tak silny, że człowiek nie może go tolerować. Ciągle zmienia pozycję ciała, próbując złagodzić ból.

Kiedy kamień opuszcza moczowód, powoduje uraz wewnętrzną błonę śluzową ścian. Dlatego w moczu może pojawić się krew.

Bardzo często kolce nerkowej towarzyszą nudności, wymioty, gorączka.

Od pewnego czasu ból ustępuje, gdy zmienia się położenie kamienia, a odpływ moczu zostaje przywrócony. Całkowicie kolka nerkowa znika, gdy kamień opuszcza ciało.

Kamieniu moczowym z lokalizacją zatorów w pęcherzu towarzyszy ból w dolnej części brzucha, szczególnie podczas chodzenia, ćwiczeń.

Dlatego zwykle objawy pojawiają się w ciągu dnia. Cechą charakterystyczną jest gwałtowne przerwanie oddawania moczu. Manifestacje choroby osłabiają się, gdy pacjent zajmuje pozycję poziomą.

Diagnostyka

Aby wybrać właściwe leczenie, niezbędne leki, aby ustalić, czy antybiotyki wymagają szybkiej diagnostyki kamicy.

Zwykle zaczynają się od ogólnego badania krwi. Podczas dołączania do infekcji bakteryjnej wzrasta ESR i poziom leukocytów. Bardziej pouczająca jest analiza moczu.

Określić poziom pH, obecność bakterii, leukocytów, soli. Kiedy uszkodzone są ściany moczowodu i pęcherza, znajdują się krwinki czerwone i komórki nabłonka przejściowego.

Ultradźwięki służą do określenia lokalizacji, kształtu i wielkości kamienia. Wartość tej metody badań polega na prostocie postępowania, braku przeciwwskazań.

Ponadto badanie ultrasonograficzne może ocenić ogólny stan nerek i całego układu moczowego.

Aby potwierdzić diagnozę, wykonywane są badania rentgenowskie. Zwykłe prześwietlenie nie jest zbyt pouczające, więc do uzyskania wyraźniejszego obrazu używa się środków kontrastujących z promieniowaniem.

Metodę tę nazwano urografią wydalniczą. Otrzymane zdjęcia pozwalają oszacować rozmiar kamienia, jego ruch na drogach moczowych, funkcjonalną zdolność nerek i pęcherza moczowego.

Przed wykonaniem zabiegu chirurgicznego zwykle wykonuje się obraz komputerowy lub rezonans magnetyczny.

Leczenie

Ponieważ często pierwszym objawem kamicy jest atak kolki nerkowej, wszystkie wysiłki są skierowane na jej zatrzymanie. Po poprawie stanu pacjenta kontynuowane jest dalsze leczenie.

Aby ułatwić przejście kamienia przez drogi moczowe, należy przepisać leki, które łagodzą skurcz mięśni gładkich. Przede wszystkim jest to baralgin.

Zastosowanie tego leku jest najbardziej skuteczne, ponieważ dodatkowo ma działanie przeciwbólowe. Doskonały efekt spazmolityczny na muskulaturę moczowodów zapewnia brak shpa i glukagonu.

Zmniejsz ton dróg moczowych i preparaty progesteronu.

Niektóre hormony (na przykład adrenalina i norepinefryna) zwiększają skurcz mięśni gładkich. Aby zablokować ich działanie, stosowane są specjalne leki z grupy adrenoblocker.

Są to leki takie jak doksazosin, terazosin, alfuzosyna.

Neurotransmiter acetylocholina działa wybiórczo. Powoduje zmniejszenie muskulatury we wszystkich narządach, z wyjątkiem układu moczowego. Tutaj jego efekt jest wprost przeciwny.

Leki grupy cholinomimetycznej wzmacniają jego działanie. Jest to bromek metylu, hioscyna, atropina, spasmocysten.

Aby zatrzymać proces zapalny, stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne. Ten ketorolak, diklofenak, rzadziej - kwas acetylosalicylowy.

Konieczne jest przepisanie leków przeciwbólowych. Są podzielone na dwie duże grupy, które różnią się siłą efektu przeciwbólowego.

Są to nienarotyczne środki przeciwbólowe (analgin, paracetamol, ibuprofen, nimesil) i narkotyczne (tramadol, omnopon, morfina, kodeina). W ciężkim zespole bólowym stosowano leki z drugiej grupy.

Czasami wykonuje się lokalną blokadę novokainy lub lidokainy.

Jeśli atakowi kolki nerkowej towarzyszą wymioty, należy dodatkowo zastosować metoklopramid leku.

Aby zmniejszyć tworzenie się moczu, weź lek desmopresynę, minirynę, prese dziecko lub emoję.

W nagłych przypadkach podaje się połączenie leków. Zwykle jest to lek przeciwskurczowy i przeciwzapalny. Następnie, w zależności od stanu pacjenta, dodać leki przeciwbólowe, przeciwwymiotne.

W ciężkich przypadkach zmiana kierunku oddawania moczu odbywa się za pomocą cewnika.

Zwykle, poza atakiem, zamiast przyjmować narkotyki, można zażywać tabletki.

Po usunięciu kolki nerkowej przeprowadza się kompleksowe badanie pacjenta. Poprzez jej wyniki określa się dalsze leczenie kamicy.

Jeśli wielkość kamieni jest niewielka i mogą one bezboleśnie wypływać z nerek, zalecana jest kombinacja leków.

Poprawiają krążenie nerek, zwiększają diurezę, łagodzą skurcz dróg moczowych i zwiększają perystaltykę, zapobiegają rozwojowi powikłań bakteryjnych.

enatyna lub olimetyna są preparatami ziołowymi, które działają przeciwskurczowo, moczopędnie i przeciwzapalnie; Rovatinex, lek wzmacnia nerkowy przepływ krwi, działa przeciwskurczowo, przeciwzapalnie i przeciwdrobnoustrojowo; cystone, tabletki te mają działanie przeciwzapalne i przeciwdrobnoustrojowe; fitolizyna ma nie tylko działanie przeciwbakteryjne, bakteriostatyczne i przeciwzapalne, ale także rozluźnia kamienie, ułatwia ich uwalnianie z nerek; palin - lek przeciwbakteryjny.

Kamienie uranu rozpuszczają się dobrze przy długotrwałym stosowaniu takich leków, jak uralit-U, blemaren, margulit. Leki te nie tylko sprzyjają rozpuszczaniu kamieni, ale także utrudniają ich dalszy rozwój.

Przyjmowanie tych leków powinno trwać około 2 - 3 miesięcy. Wymaga to regularnego monitorowania pH moczu. Nie powinna przekraczać 7,0.

Bardzo poważnym powikłaniem kamicy jest bakteryjne zapalenie nerek - odmiedniczkowe zapalenie nerek. Charakteryzuje się gwałtownym wzrostem temperatury, bólem w okolicy lędźwiowej.

Antybiotyki są stosowane w leczeniu tej choroby. Zwykle patogenami odmiedniczkowego zapalenia nerek są jelit i pseudomonas aeruginosa, paciorkowce, gronkowce.

Dlatego wybrane są leki przeciwbakteryjne, biorąc pod uwagę ich wpływ na te grupy mikroorganizmów.

W przypadku zakaźnych powikłań kamicy moczowej skuteczne są antybiotyki:

cefalosporyny trzeciej i czwartej generacji (ceftriakson, sulfaktam, cefotaksym, ceftazydym); fluorochinolony (lewofloksacyna, sparfloksacyna, moksyfloksacyna); sulfonamidy (biseptol); penicyliny (amoksiklaw, ampicylina, piperacylina).

Stosowanie antybiotyków zwykle trwa do dwóch tygodni. W połączeniu z tymi lekami stosuje się leki w celu przywrócenia mikroflory jelitowej. Jest to linex, bio-gej, bifidumbacterin lub bactisubtil.

Po przebiegu leczenia środkami przeciwbakteryjnymi są przepisywane leki uroseptyczne. Są to takie leki, jak urolesan, kanefron, furagin.

Muszą być podjęte przez długi czas, może kilka miesięcy. Czas trwania leczenia jest ustalany przez lekarza prowadzącego.

Bardzo przydatna jest również fitoterapia: wywary z liści brusznicy, mącznicy lekarskiej, brzozy, trawy na wpół opadłe, herbata z nerek, skrzyp, kwiaty rumianku, nagietek.

Oprócz leków istnieją również instrumentalne metody leczenia kamicy moczowej.

Jeśli kamienie są dobrze przystosowane do rozpuszczania, wówczas bezpośrednio do nerek poprzez cewnik podawane są specjalne leki.

Taką obróbkę przeprowadza się, gdy wielkość kamieni nie przekracza 5 mm i nie zakłócają normalnego funkcjonowania nerek.

Nierozpuszczalne kamienie są usuwane za pomocą instrumentów wprowadzanych do cewki moczowej, pęcherza moczowego lub moczowodu. Te manipulacje są wykonywane pod nadzorem ultradźwięków.

Metoda zdalnej lipotrypsji falą uderzeniową polega na zniszczeniu kamienia za pomocą fali uderzeniowej. Ta metoda leczenia jest przystosowana do kamieni o wielkości do 2 cm.

Istnieją przeciwwskazania do tej procedury.

Jest to nadwaga, choroby układu mięśniowo-szkieletowego i układu sercowo-naczyniowego, ciąża, ostry proces zakaźny w układzie moczowo-płciowym, naruszenie odpływu moczu.

W ciężkiej postaci kamicy zaleca się laparoskopowe leczenie chirurgiczne.

Leki i antybiotyki do kamicy moczowej

Procesy patologiczne w nerkach są diagnozowane z rosnącą częstotliwością. Jest bardzo ważne, gdy pierwsze objawy choroby mają kontakt z urologiem, który może prawidłowo wybrać leki do leczenia kamicy. Za pomocą terapii lekowej można zapobiec niebezpiecznym konsekwencjom i powikłaniom choroby.

Nasi czytelnicy polecają

Nasz stały czytelnik pozbył się problemów z nerkami za pomocą skutecznej metody. Sprawdzała to na sobie - wynik 100% - całkowita ulga w bólu i problemach z oddawaniem moczu. To naturalny środek na bazie ziół. Sprawdziliśmy tę metodę i zdecydowaliśmy się jej doradzić. Wynik jest szybki. EFEKTYWNA METODA.

Informacje ogólne

Urolodzy stwierdzili zakaźne i niezakaźne patologie nerek. Procesy infekcyjne rozwijają się ze względu na wprowadzanie czynników infekcyjnych w sposób rosnący, są one konsekwencją zapalenia pęcherza, zapalenia cewki moczowej i innych chorób. Mogą również rozwijać się z powodu infekcji w innych narządach, przenosząc się w ten sposób do nerek wraz z przepływem krwi. Częściej od takich chorób kobieta cierpi, u mężczyzny w diagnozie głównych komplikacji i dużego prądu mkb.

Leki na kamicę moczową wybiera się w zależności od źródła zakażenia i rodzaju patogenu, czasu trwania patologicznego procesu i nasilenia objawów.

Główne cele efektów terapeutycznych to:

  • pozbywanie się przyczyny choroby - eliminacja procesu zapalnego, rozpuszczanie i wydalanie piasku i kamieni;
  • wyeliminowanie nasilenia objawów klinicznych, aby nerka odzyskała swoje funkcje;
  • zapobieganie pojawianiu się chorób w przyszłości (terapia immuno-wzmacniająca, terapia witaminowa).

Antybiotyki

Antybiotyk w przypadku kamicy moczowej jest niezbędny do uzyskania maksymalnej skuteczności działania terapeutycznego. Antybiotyki stosowane w leczeniu powinny mieć takie właściwości:

  • aktywność przeciwdrobnoustrojowa przeciwko patogenom;
  • eliminacja przeszkody w stabilności drobnoustrojów;
  • tworzenie aktywnych składników w moczu i w płynie krwi.

Leki antybiotykowe stosowane w terapii są podzielone na kilka głównych kategorii. Są wyznaczani przez urologów, biorąc pod uwagę czynnik wywołujący rozwój choroby, etap jej rozwoju. Kategoria fluorochinolonów jest przedstawiona w następujący sposób: Cyprofloksacyna, lewofloksacyna, Maxifloxacin. Kolejną kategorią leków są sulfonamidy: Biseptol, Sulfadimezin. Do grupy nitrofuranów należą: Furadonina, Furamag. Aminopenicyliny obejmują: ampicylinę, amoksyklaw.
Obecnie urologom rzadziej przepisuje się aminopenicyliny, nitrofurany i tetracykliny, ponieważ drobnoustroje chorobotwórcze szybko tworzą oporność na nie. Wszystkie dawki i czas trwania leczenia są przepisywane wyłącznie przez lekarza prowadzącego, biorąc pod uwagę ciężkość choroby i nasilenie objawów. Długotrwałe stosowanie antybiotyków może tworzyć oporność na te patogeny.

Preparaty łamiące kamień

Kamica moczowa jest również leczona lekami w celu rozpuszczenia kamienia w nerkach. Leki te - cytryniany, zmniejszają kwasowość moczu. Jeśli równowaga kwasowo-zasadowa w organizmie utrzymuje się na wysokim poziomie przez długi czas, pomaga to kamieniom stopniowo się rozjaśniać. Czas trwania leczenia zależy od średnicy kamieni, średnio terapia trwa co najmniej trzy miesiące (w niektórych przypadkach do siedmiu miesięcy).

Leki rozkurczające

Aby wyleczyć nerki kamicy, należy dodatkowo zastosować leki myotropowe lub neurotropowe. Z ich pomocą wykonywany jest relaksujący efekt na mięśnie gładkie kanałów moczowych, z którym przywraca się funkcję. Spasmolityki są również stosowane w przypadku nasilenia ostrej kolki nerkowej. Za pomocą leków spazmolitycznych można uzyskać następujące wyniki:

  • poprawić mikrokrążenie krwi, gdy naczynia rozszerzają się po zażyciu narkotyków;
  • w celu usunięcia utajonego obrzęku z tkanek;
  • rozszerzyć światło dróg moczowych, tak aby fakty zostały szybko i bezboleśnie wydalone.

Neurotroficzne leki zapobiegają skurczom mięśni gładkich i pojawianiu się nieprzyjemnych wrażeń, ponieważ hamują impulsy nerwowe, które stymulują kurczenie się mięśni gładkich. Leki te obejmują: Platifillin, Scopolamine.

Środki myotropowe rozluźniają włókna mięśniowe, łagodząc w ten sposób skurcz. Działanie takich leków trwa średnio nie więcej niż trzy godziny, dlatego są one wyznaczane dwa lub trzy razy dziennie. Najczęstsze leki z tej kategorii to: No-shpa, Papaverin, Euphyllinum, Dibasol. Kamica moczowa jest często leczona No-shpa, jest bezpiecznym lekiem dla organizmu, działa szybko. Urologowie leki myotropowe w ostrym przebiegu kamicy są przepisywane jako wlewy dożylne do podawania dożylnego rano i wieczorem, więc szybko znieczulają.
Skuteczny jest lek, którego nazwa to tamsulosyna. Zmniejsza napięcie mięśni, poprawia funkcję wypieracza. Jest mianowany raz dziennie. Nie można go stosować w przypadkach ciężkiej choroby wątroby oraz w przypadku choroby nadciśnieniowej. W przypadku kolki nerkowej, której towarzyszy kamica moczowa, stosuje się środki przeciwbólowe i przeciwskurczowe: Maxigan, Spazmalgon, Trigan. Jedna tabletka jest przepisywana dwa razy dziennie.

Diuretyki

Leki moczopędne są niezbędne w celu przywrócenia normalnej czynności wątroby, usunięcia patogennych mikroorganizmów szybciej, wydalania kamieni w przypadku zaostrzenia kamicy. Diuretyki różnią się w zależności od zasady działania. Najczęściej spotykane są: Furosemid, Torasemide, Diver. Ale częściej urologowie wolą przepisywać diuretyki pochodzenia roślinnego. Rośliny lecznicze działają łagodnie, są bezpieczne, nie ma reakcji ubocznych. Częściej zawierają: mącznicy, stygmaty kukurydziane, pączki brzozy.
Preparaty ziołowe z wymienionymi ziołami mają nie tylko właściwości moczopędne, ale także antyseptyki. Są oni mianowani na 14 dni, po których odpoczywają w ciągu miesiąca i ponownie biorą. Łagodny efekt moczopędny ma herbata nerkowa.

Środki przeciwbólowe

Środki przeciwbólowe, stosowane w leczeniu chorób urolitycznych, należą do kategorii kwasów alkanowych lub do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Odciążają bolesne odczucia, eliminują stany zapalne. Do grupy leków niesteroidowe leki przeciwzapalne obejmują: diklofenak, indometacynę, ibuprofen.
Takie leki mogą być spożywane przez długi czas. Kolejny skuteczny lek do leczenia ICD, mówi Baralgin. On znieczula i rozszerza naczynia krwionośne. Jego urologowie są mianowani częściej niż w inny sposób.

Leki pochodzenia roślinnego

Podczas przepisywania terapii lekarze zalecają również stosowanie leków ziołowych. Pomagają one leczyć choroby i zapobiegać ich pogłębieniu w przyszłości. Najpopularniejsze z tej kategorii to: Kanefron, Tsiston, Urolesan, Gentos, Phytolysin.
Kanefron jest skutecznym lekiem przeciwzapalnym, moczopędnym i przeciwskurczowym. Z jego pomocą kruszenie kamieni jest szybsze. Tylko taki efekt leczniczy pojawia się po długotrwałym stosowaniu leku. Przywraca również funkcję nerek, łagodzi ból, łagodzi stany zapalne. Po rozpoczęciu terapii osoba odczuwa ulgę po kilku dniach. W skład Kanefron wchodzą takie rośliny: Rosemary, Zolotosysyachnik, Lyubistok. Lek przeciwzapalny uwalnia się w postaci tabletek (dla pacjentów w wieku powyżej 7 lat), kropli (dla pacjentów młodszych niż 7 lat). Czas leczenia wynosi 60 dni.
Cyston - w bazie znajdują się rośliny lecznicze i mumie. Ma właściwości bakteriobójcze, zwiększa naturalne mechanizmy obronne organizmu, zapobiega tworzeniu się złogów. Często wyznaczany w leczeniu leków przeciwbakteryjnych. Może być stosowany jako lek zapobiegawczy. Zalecane dawki to dwie rano i wieczorem.

Nefroleptyna - nowoczesny lek na kamicę nerkową. Opiera się na: propolisie, korzeniu lukrecji, niedźwiedziach, liściach brusznicy, trawie ptaka Gorce. Ma następujące właściwości:

  • moczopędny;
  • przeciwzapalne;
  • regenerujący.

Ponieważ wymienione aktywne składniki są obecne w preparacie, lek podaje się ostrożnie w dzieciństwie i podczas rodzenia. Czas trwania terapii wynosi co najmniej trzy tygodnie.
W swoich właściwościach jest identyczny z powyższymi preparatami, jedynie forma jego uwolnienia stanowi pasta, zawiera następujące rośliny lecznicze:

  • Skrzyp polny;
  • łuski cebuli;
  • Kozieradka;
  • Pietruszka;
  • Pireneje;
  • ptak Highlander;
  • Miłość.

Zawiera również eteryczne ekstrakty, olej sosnowy. Łyżkę makaronu miesza się w szklance lekko podgrzanej wody. Aby osiągnąć trwały efekt, zażyj Phytolysin przez dwa miesiące. Przy jego pomocy prowadzona jest zarówno terapia, jak i zapobieganie procesom patologicznym w narządach układu moczowego.
Wszystkie leki ziołowe nie są przeznaczone do leczenia jakiejkolwiek choroby nerek. Lek należy przyjmować z innymi lekami przepisanymi przez lekarza. W każdym konkretnym przypadku zalecany jest inny schemat leczenia, wszystkie wizyty są przeprowadzane tylko po wstępnej diagnozie.
Ważne jest również prowadzenie działań wzmacniających układ odpornościowy organizmu. W tym celu lekarze przepisują leki immunomodulujące, kompleksy preparatów multiwitaminowych, w których obecne są mikroelementy (wapń, potas, sód). Tak więc naturalne funkcje ochronne organizmu będą w stanie lepiej wytrzymać czynniki zakaźne i wirusowe, które są zdolne do wywoływania procesów zapalnych w narządach układu moczowego. Aby zapobiec tworzeniu się kamieni i piasku w nerkach, ważne jest prawidłowe spożywanie posiłków i napojów.

Pokonaj ciężką chorobę nerek jest możliwe!

Jeśli następujące objawy są Ci znane z pierwszej ręki:

  • ciągły ból w dolnej części pleców;
  • trudności z oddawaniem moczu;
  • naruszenie ciśnienia krwi.

Jedyny sposób na działanie? Zaczekaj i nie postępuj według radykalnych metod. Choroba może zostać wyleczona! MOŻLIWE! Skorzystaj z linku i dowiedz się, w jaki sposób specjalista zaleca leczenie.