Leki i antybiotyki do kamicy moczowej

Zapalenie pęcherza moczowego

Procesy patologiczne w nerkach są diagnozowane z rosnącą częstotliwością. Jest bardzo ważne, gdy pierwsze objawy choroby mają kontakt z urologiem, który może prawidłowo wybrać leki do leczenia kamicy. Za pomocą terapii lekowej można zapobiec niebezpiecznym konsekwencjom i powikłaniom choroby.

Nasi czytelnicy polecają

Nasz stały czytelnik pozbył się problemów z nerkami za pomocą skutecznej metody. Sprawdzała to na sobie - wynik 100% - całkowita ulga w bólu i problemach z oddawaniem moczu. To naturalny środek na bazie ziół. Sprawdziliśmy tę metodę i zdecydowaliśmy się jej doradzić. Wynik jest szybki. EFEKTYWNA METODA.

Informacje ogólne

Urolodzy stwierdzili zakaźne i niezakaźne patologie nerek. Procesy infekcyjne rozwijają się ze względu na wprowadzanie czynników infekcyjnych w sposób rosnący, są one konsekwencją zapalenia pęcherza, zapalenia cewki moczowej i innych chorób. Mogą również rozwijać się z powodu infekcji w innych narządach, przenosząc się w ten sposób do nerek wraz z przepływem krwi. Częściej od takich chorób kobieta cierpi, u mężczyzny w diagnozie głównych komplikacji i dużego prądu mkb.

Leki na kamicę moczową wybiera się w zależności od źródła zakażenia i rodzaju patogenu, czasu trwania patologicznego procesu i nasilenia objawów.

Główne cele efektów terapeutycznych to:

  • pozbywanie się przyczyny choroby - eliminacja procesu zapalnego, rozpuszczanie i wydalanie piasku i kamieni;
  • wyeliminowanie nasilenia objawów klinicznych, aby nerka odzyskała swoje funkcje;
  • zapobieganie pojawianiu się chorób w przyszłości (terapia immuno-wzmacniająca, terapia witaminowa).

Antybiotyki

Antybiotyk w przypadku kamicy moczowej jest niezbędny do uzyskania maksymalnej skuteczności działania terapeutycznego. Antybiotyki stosowane w leczeniu powinny mieć takie właściwości:

  • aktywność przeciwdrobnoustrojowa przeciwko patogenom;
  • eliminacja przeszkody w stabilności drobnoustrojów;
  • tworzenie aktywnych składników w moczu i w płynie krwi.

Leki antybiotykowe stosowane w terapii są podzielone na kilka głównych kategorii. Są wyznaczani przez urologów, biorąc pod uwagę czynnik wywołujący rozwój choroby, etap jej rozwoju. Kategoria fluorochinolonów jest przedstawiona w następujący sposób: Cyprofloksacyna, lewofloksacyna, Maxifloxacin. Kolejną kategorią leków są sulfonamidy: Biseptol, Sulfadimezin. Do grupy nitrofuranów należą: Furadonina, Furamag. Aminopenicyliny obejmują: ampicylinę, amoksyklaw.
Obecnie urologom rzadziej przepisuje się aminopenicyliny, nitrofurany i tetracykliny, ponieważ drobnoustroje chorobotwórcze szybko tworzą oporność na nie. Wszystkie dawki i czas trwania leczenia są przepisywane wyłącznie przez lekarza prowadzącego, biorąc pod uwagę ciężkość choroby i nasilenie objawów. Długotrwałe stosowanie antybiotyków może tworzyć oporność na te patogeny.

Preparaty łamiące kamień

Kamica moczowa jest również leczona lekami w celu rozpuszczenia kamienia w nerkach. Leki te - cytryniany, zmniejszają kwasowość moczu. Jeśli równowaga kwasowo-zasadowa w organizmie utrzymuje się na wysokim poziomie przez długi czas, pomaga to kamieniom stopniowo się rozjaśniać. Czas trwania leczenia zależy od średnicy kamieni, średnio terapia trwa co najmniej trzy miesiące (w niektórych przypadkach do siedmiu miesięcy).

Leki rozkurczające

Aby wyleczyć nerki kamicy, należy dodatkowo zastosować leki myotropowe lub neurotropowe. Z ich pomocą wykonywany jest relaksujący efekt na mięśnie gładkie kanałów moczowych, z którym przywraca się funkcję. Spasmolityki są również stosowane w przypadku nasilenia ostrej kolki nerkowej. Za pomocą leków spazmolitycznych można uzyskać następujące wyniki:

  • poprawić mikrokrążenie krwi, gdy naczynia rozszerzają się po zażyciu narkotyków;
  • w celu usunięcia utajonego obrzęku z tkanek;
  • rozszerzyć światło dróg moczowych, tak aby fakty zostały szybko i bezboleśnie wydalone.

Neurotroficzne leki zapobiegają skurczom mięśni gładkich i pojawianiu się nieprzyjemnych wrażeń, ponieważ hamują impulsy nerwowe, które stymulują kurczenie się mięśni gładkich. Leki te obejmują: Platifillin, Scopolamine.

Środki myotropowe rozluźniają włókna mięśniowe, łagodząc w ten sposób skurcz. Działanie takich leków trwa średnio nie więcej niż trzy godziny, dlatego są one wyznaczane dwa lub trzy razy dziennie. Najczęstsze leki z tej kategorii to: No-shpa, Papaverin, Euphyllinum, Dibasol. Kamica moczowa jest często leczona No-shpa, jest bezpiecznym lekiem dla organizmu, działa szybko. Urologowie leki myotropowe w ostrym przebiegu kamicy są przepisywane jako wlewy dożylne do podawania dożylnego rano i wieczorem, więc szybko znieczulają.
Skuteczny jest lek, którego nazwa to tamsulosyna. Zmniejsza napięcie mięśni, poprawia funkcję wypieracza. Jest mianowany raz dziennie. Nie można go stosować w przypadkach ciężkiej choroby wątroby oraz w przypadku choroby nadciśnieniowej. W przypadku kolki nerkowej, której towarzyszy kamica moczowa, stosuje się środki przeciwbólowe i przeciwskurczowe: Maxigan, Spazmalgon, Trigan. Jedna tabletka jest przepisywana dwa razy dziennie.

Diuretyki

Leki moczopędne są niezbędne w celu przywrócenia normalnej czynności wątroby, usunięcia patogennych mikroorganizmów szybciej, wydalania kamieni w przypadku zaostrzenia kamicy. Diuretyki różnią się w zależności od zasady działania. Najczęściej spotykane są: Furosemid, Torasemide, Diver. Ale częściej urologowie wolą przepisywać diuretyki pochodzenia roślinnego. Rośliny lecznicze działają łagodnie, są bezpieczne, nie ma reakcji ubocznych. Częściej zawierają: mącznicy, stygmaty kukurydziane, pączki brzozy.
Preparaty ziołowe z wymienionymi ziołami mają nie tylko właściwości moczopędne, ale także antyseptyki. Są oni mianowani na 14 dni, po których odpoczywają w ciągu miesiąca i ponownie biorą. Łagodny efekt moczopędny ma herbata nerkowa.

Środki przeciwbólowe

Środki przeciwbólowe, stosowane w leczeniu chorób urolitycznych, należą do kategorii kwasów alkanowych lub do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Odciążają bolesne odczucia, eliminują stany zapalne. Do grupy leków niesteroidowe leki przeciwzapalne obejmują: diklofenak, indometacynę, ibuprofen.
Takie leki mogą być spożywane przez długi czas. Kolejny skuteczny lek do leczenia ICD, mówi Baralgin. On znieczula i rozszerza naczynia krwionośne. Jego urologowie są mianowani częściej niż w inny sposób.

Leki pochodzenia roślinnego

Podczas przepisywania terapii lekarze zalecają również stosowanie leków ziołowych. Pomagają one leczyć choroby i zapobiegać ich pogłębieniu w przyszłości. Najpopularniejsze z tej kategorii to: Kanefron, Tsiston, Urolesan, Gentos, Phytolysin.
Kanefron jest skutecznym lekiem przeciwzapalnym, moczopędnym i przeciwskurczowym. Z jego pomocą kruszenie kamieni jest szybsze. Tylko taki efekt leczniczy pojawia się po długotrwałym stosowaniu leku. Przywraca również funkcję nerek, łagodzi ból, łagodzi stany zapalne. Po rozpoczęciu terapii osoba odczuwa ulgę po kilku dniach. W skład Kanefron wchodzą takie rośliny: Rosemary, Zolotosysyachnik, Lyubistok. Lek przeciwzapalny uwalnia się w postaci tabletek (dla pacjentów w wieku powyżej 7 lat), kropli (dla pacjentów młodszych niż 7 lat). Czas leczenia wynosi 60 dni.
Cyston - w bazie znajdują się rośliny lecznicze i mumie. Ma właściwości bakteriobójcze, zwiększa naturalne mechanizmy obronne organizmu, zapobiega tworzeniu się złogów. Często wyznaczany w leczeniu leków przeciwbakteryjnych. Może być stosowany jako lek zapobiegawczy. Zalecane dawki to dwie rano i wieczorem.

Nefroleptyna - nowoczesny lek na kamicę nerkową. Opiera się na: propolisie, korzeniu lukrecji, niedźwiedziach, liściach brusznicy, trawie ptaka Gorce. Ma następujące właściwości:

  • moczopędny;
  • przeciwzapalne;
  • regenerujący.

Ponieważ wymienione aktywne składniki są obecne w preparacie, lek podaje się ostrożnie w dzieciństwie i podczas rodzenia. Czas trwania terapii wynosi co najmniej trzy tygodnie.
W swoich właściwościach jest identyczny z powyższymi preparatami, jedynie forma jego uwolnienia stanowi pasta, zawiera następujące rośliny lecznicze:

  • Skrzyp polny;
  • łuski cebuli;
  • Kozieradka;
  • Pietruszka;
  • Pireneje;
  • ptak Highlander;
  • Miłość.

Zawiera również eteryczne ekstrakty, olej sosnowy. Łyżkę makaronu miesza się w szklance lekko podgrzanej wody. Aby osiągnąć trwały efekt, zażyj Phytolysin przez dwa miesiące. Przy jego pomocy prowadzona jest zarówno terapia, jak i zapobieganie procesom patologicznym w narządach układu moczowego.
Wszystkie leki ziołowe nie są przeznaczone do leczenia jakiejkolwiek choroby nerek. Lek należy przyjmować z innymi lekami przepisanymi przez lekarza. W każdym konkretnym przypadku zalecany jest inny schemat leczenia, wszystkie wizyty są przeprowadzane tylko po wstępnej diagnozie.
Ważne jest również prowadzenie działań wzmacniających układ odpornościowy organizmu. W tym celu lekarze przepisują leki immunomodulujące, kompleksy preparatów multiwitaminowych, w których obecne są mikroelementy (wapń, potas, sód). Tak więc naturalne funkcje ochronne organizmu będą w stanie lepiej wytrzymać czynniki zakaźne i wirusowe, które są zdolne do wywoływania procesów zapalnych w narządach układu moczowego. Aby zapobiec tworzeniu się kamieni i piasku w nerkach, ważne jest prawidłowe spożywanie posiłków i napojów.

Pokonaj ciężką chorobę nerek jest możliwe!

Jeśli następujące objawy są Ci znane z pierwszej ręki:

  • ciągły ból w dolnej części pleców;
  • trudności z oddawaniem moczu;
  • naruszenie ciśnienia krwi.

Jedyny sposób na działanie? Zaczekaj i nie postępuj według radykalnych metod. Choroba może zostać wyleczona! MOŻLIWE! Skorzystaj z linku i dowiedz się, w jaki sposób specjalista zaleca leczenie.

Antybiotyki w chorobie nerek

Zostaw swój komentarz 21 937

Choroby narządów wewnętrznych małej miednicy towarzyszą nieprzyjemnym odczuciom w dolnej części brzucha. Tylko urolog jest w stanie przepisać skuteczne antybiotyki w chorobie nerek, które skutecznie pomogą każdemu konkretnemu pacjentowi. Dlatego jeśli zauważysz objawy zapalenia - nie zwlekaj z wizytą u lekarza. W końcu, w okresach sezonowego ochłodzenia organizmu, choroby i procesy zapalne w narządach miednicy stają się coraz gorsze. Najczęstsze dolegliwości to:

  • odmiedniczkowe zapalenie nerek (zapalenie nerek);
  • zapalenie pęcherza (procesy zapalne pęcherza moczowego);
  • zapalenie cewki moczowej (choroba dróg moczowych).

Czy przyjmowanie antybiotyków w celu leczenia choroby nerek jest niebezpieczne?

Samoleczenia z tych problemów nie jest pożądane, to może rozwinąć się postęp i przewlekłym lub powodować różnego powikłań w nerkach i pęcherzu (np moczenie nocne). Po wykryciu charakterystycznych objawów natychmiast należy zwrócić się do urologa. Kieruje pacjenta na diagnozę i, w oparciu o wyniki, określa skuteczny przebieg leczenia. Zawsze lekarze uciekają się do pomocy środków przeciwbakteryjnych. Pomimo negatywnego wpływu antybiotyków na organizm (naruszenie mikroflory, niewydolność nerek), są w stanie leczyć stany zapalne w krótkim czasie.

Po antybiotykach praca mikroflory jelita zostaje zakłócona, dlatego po zakończeniu terapii urologowie zalecają, aby przebieg odzyskiwania organizmu był przeprowadzany za pomocą probiotyków (czyli opartych na składnikach ziołowych).

Warto zauważyć, że leki przeciwbakteryjne nie są panaceum na ból nerek, na stosowanie tabletek w kompleksie. Współczesna medycyna dostarcza szeroką gamę leków z nerek, których działanie ma na celu walkę z objawami i indywidualnym patogenem. Aby wyeliminować objawy zażyć przeciwskurczowe, do usuwania zapalenia - przeciwzapalne, do obniżenia temperatury - leki przeciwgorączkowe.

Jakie antybiotyki są najczęściej przepisywane na chorobę nerek? Istnieje kilka grup leków, których działanie koncentruje się na hamowaniu określonej bakterii. Łącznie jest 6 grup:

  • antybiotyki z grupy aminopenicylin;
  • cefalosporyny;
  • fluorochinolony;
  • aminoglikozy;
  • karbamazepiny;
  • makrolidy.
Powrót do spisu treści

Powszechnie znane grupy antybiotyków

Grupa aminopenicyliny

Przede wszystkim lekarze odnoszą się do grupy aminopenicylin. Leki z tej grupy jakościowo eliminuje coli i enterokoków, które często są czynnikami sprawczymi zapalenia narządów układu moczowo-płciowego (w szczególności zapalenie pęcherza i odmiedniczkowe zapalenie nerek). Skuteczny w środkowo-progresywnym stadium choroby. Dozwolone jest przepisywanie kobietom w okresie ciąży i karmiących matek, są one lekko wchłaniane do mleka. Znane antybiotyki: "Amoksycylina", "Penicylina", "Amoksyklaw" i "Ampicylina".

Zastrzyki z ampicyliny

"Ampicylina" jest dostępna w postaci granulek, kapsułek i proszków. Należy do grupy aminopenicylin o szerokim spektrum działania. Zastrzyki "Ampillitsin" są przepisywane w przypadkach choroby nerek i pęcherza, lek jest skuteczny tylko w przypadku przebiegu choroby w umiarkowanym nasileniu, w innych przypadkach jest nieskuteczny.

Grupa cefalosporyn

Ta grupa jest zwykle przepisywana na powikłania. Substancją leczącą jest kwas 7-ACK, zapobiega przejściu postaci ostrej do ropnej postaci odmiedniczkowego zapalenia nerek. Preparaty z tej grupy są bardzo skuteczne, a pacjent czuje się lepiej w ciągu kilku dni. Są mało toksyczne i nie stanowią żadnego zagrożenia dla ciała. Współczesna medycyna zna 4 generacje antybiotyków z tej grupy, mają różne wskazania do tego celu:

  • Pierwsza, druga generacja jest przepisywana w celu leczenia infekcji powodującej zapalenie (efekt jest podobny do działania leków z grupy aminopenicyliny);
  • 3. generacji - są to silniejsze leki o ulepszonych właściwościach farmakokinetycznych; borykają się z poważniejszymi postaciami choroby;
  • Czwarta generacja ma szeroki zakres działania i jest stosowana u pacjentów z najcięższym stopniem schorzenia.
Preparaty z grupy cefalosporyn należy przepisywać w przypadku powikłań.

Grupa ma wiele przeciwwskazań i jest zabroniona dla pacjentów z niewydolnością nerek, reakcją alergiczną na lek, a także dla kobiet w ciąży i karmiących. Nazwy znane leki "Cephalexin", "cefalotyna" "Zinnat", "Claforan", "Tamitsin", "Supraks", "Tseforal", "Tsiprolet". W przypadku powikłań, przepisane są zastrzyki z 2. i 3. pokolenia - "Cefatoxim", "Cefazolin".

Fluorochinolony

Nowa generacja leków przeciwbakteryjnych:

  • Lekarstwa pierwszej generacji są przepisywane w nagłych przypadkach, gdy istnieje prawdopodobieństwo śmiertelnego wyniku. Posiada szereg przeciwwskazań - wysoką czułość do obróbki komponentów, nerek i niewydolności wątroby, padaczki, miażdżyca, słabe krążenie krwi w mózgu, starości. Znane leki "Ciprofloxacin", "TSifran", "fleroksacyna", "Ofloxacin", "pefloksacyna".
  • Drugie pokolenie służy do przewlekłego stanu zapalnego lub gdy następuje przejście do postaci zaostrzenia. Skuteczna walka z pneumokokami. Przeciwwskazania są takie same w przypadku pierwszej generacji leków. Należą do nich "Lewofloksacyna" i "Sparfloksacyna".
Powrót do spisu treści

"Tsifran" jako słynny przedstawiciel tej grupy

Najpopularniejszy narkotyk tej grupy. Ma zmniejszoną toksyczność i jest skuteczny wobec bakterii Gram-dodatnich. Należy napisać w przypadku, gdy większość preparatów z grupy aminoglikozydów, penicylin, cefalosporyn jest już bezsilna (opracowano odporność bakterii na substancję leczącą).

Aminoglikozydy

Jest przepisywany w przypadku skomplikowanych postaci odmiedniczkowego zapalenia nerek lub w przypadku, gdy choroba powoduje Pseudomonas aeruginosa (bakteria Gram-ujemna w kształcie pałeczki). Aminoglikozydy są preparatami o lokalnym działaniu antybakteryjnym. Zakaz spożycia podczas ciąży, niewydolności nerek. Po zastosowaniu tych antybiotyków rozwijają się problemy ze słuchem i niewydolnością nerek. Ta grupa zawiera następujące nazwy: amikacyna, gentamycyna, teomomycyna, sizomycyna (najczęstszą jest amikacyna).

Karbamazepiny

Leki o szerokim działaniu, ich substancje leczące aktywnie radzą sobie z wieloma rodzajami bakterii (nawet beztlenowymi mikroorganizmami). Przypisywanie uogólnionych formularzy z powikłaniami (uszkodzenie bakteryjne kilku narządów). Stojaki w stosunku do enzymów nerkowych. Znane leki: Imipenem, Meropenem.

Macrolides

Skutecznie zwalczaj dużą liczbę bakterii gram-ujemnych i gram-dodatnich. Malotoksyczne i przez to, że wpływają na bakterie, są podobne do penicylin. Często przepisywany "Sumamed" ( "azytromycyny"), "Vilparen" ( "jozamycyna"), "erytromycyny", "Eratsin", "azytromycyny", "kitasamycin", "Spiramycyna" "roksytromycyna", "midecamycin", „Klatsid "," Oleandomycyna "," Oletetrin "," Tetraolean ".

Sumamed lub azytromycyna

To nowy makrolid. Warto to podkreślić, ze względu na możliwość szybkiego dostania się do zainfekowanego miejsca, dzięki czemu leczenie przebiega szybciej. Zdolność ta wynika z faktu, że po otrzymaniu substancję gojenia dobrze wchłania się w ściany przewodu żołądkowo-jelitowego, szybkiej dystrybucji w tkankach, wnika do komórek i gromadzi się w leukocytach (co przyczynia się do ich szybkiej penetracji do ogniska zapalnego).

5 najbardziej znanych leków

Osobno wybieramy listę 5 najczęściej stosowanych leków, które z powodzeniem leczy się zapaleniem narządów miednicy. Przez wiele lat są skutecznie stosowane w chorobach zapalenia pęcherza, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie cewki moczowej:

  • "Lewofloksacyna";
  • "Cyprofloksacyna";
  • Pefloksacyna;
  • Ampicylina;
  • "Cefalotyn".

"Ciprofloxacin" jest preparatem przeciwbakteryjnym o szerokim spektrum grupy fluorochinolonów pierwszej generacji. Przypisać doustne spożycie (spożycie doustne) lub dożylnie. Dawka jest przepisywana indywidualnie (zwykle 250 g 2 razy dziennie doustnie, do 400 g - dożylnie). Przeciwwskazane w obecności padaczki, niewydolności nerek i innych poważnych dolegliwości.

"Pefloksacyna" jest medycznym środkiem przeciwdrobnoustrojowym z grupy fluorochinolonów pierwszej generacji. Dawkowanie leku jest przepisywane indywidualnie, w zależności od lokalizacji zapalenia i nasilenia choroby. Ponieważ substancja lecznicza ma gorzki smak, zaleca się przyjmowanie go na pusty żołądek bez żucia, połknięcia dużej ilości wody.

"Lewofloksacyna" jest lekiem z tej samej grupy fluorochinolonów, tylko druga generacja. Uwalnianie postaci w postaci tabletek i wstrzyknięć (wstrzyknięć). Lekarz wyznacza dawkę 200-700 mg, w zależności od ciężkości postaci choroby. Efekty uboczne to zawroty głowy, biegunka, prawdopodobieństwo wystąpienia kandydozy. Przeciwwskazane u pacjentów z nietolerancją składników i w ciąży.

"Cefalotyn" to nazwa leku grupy cefalosporyn. Przydzielaj odmiedniczkowe zapalenie nerek, ponieważ substancja lecząca aktywnie walczy z czynnikiem wywołującym zakażenie (E. coli, Klebsiella, enterococcus). W przypadku iniekcji "Cephalothin" przepisuje się dawkę do 2 g co 6 godzin. Możliwe jest przepisanie leku kobietom w ciąży i niewydolności nerek (małe dawki).

Lekarz domowy

Zapalenie nerek - leczenie, antybiotyki na zapalenie nerek

Antybiotykoterapia kamicy

Do leczenia kamicy moczowej zalecanym ziołowe hamujących rozwój infekcji, zwiększają stężenie koloidu ochronnego w moczu poprawy parametrów urodynamicznych i odprowadzania kamieni i piasku dróg moczowych, takich jak Avisan, Olimetin, Marelin, Phytolite, Cyston, Phytolizy, Nieron, Uroflux, Uralit, Tsistenal, Rovatinex, Kempthibeling, Urolean, Kinefron.

Niestety, nie wszystkie z nich są w sprzedaży.

Ponadto, obecność preparaty poprawiające mikrokrążenie zastosowania odmiedniczkowe zapalenie nerek, takie jak pentoksyfilina, cynnaryzyna, Trental, Agapurin, Pentilin, Relofekt et al., W połączeniu z czynnikami przeciwbakteryjnymi (antybiotyki, sulfonamidy i uroseptiki).

Aby zapobiec tworzeniu się kryształów w moczu stosowano środki dezagregujące - Kurantil, Persanthin i antagoniści wapnia - Verapamil itp.

W przypadku kolki nerkowej wywołanej przez kamienie moczowodu, wykazano działanie przeciwbólowe i przeciwskurczowe - Spazmalgon, Baralgin, Maksigan, Trigan wsp. Domięśniowo podawania diklofenaku, Voltaren, Dikloran lub opioidowych środków przeciwbólowych pentazocyna (Fortran), butorfanol (Moradol) Tramadol (Tramal) i inne. Czasami podaje się tak zwane lityczną mieszaninę zawierającą Promedol.

Kiedy wylot masy kamieni, tak jak po Litotrypsja stosować nieswoiste środki przeciwzapalne - indometacyna, diklofenak, piroksykam i przeciwutleniacze, takie jak leki terapeutyczne Essentiale, phospholipo, lipostabil, witaminy E, A (Aevitum).

Do leczenia, leków przeciwbakteryjnych nitrofuranu serii - Furagin, furadonin, furazolidon, kwas nalidyksowy (nevigramon Negri) kwasu oksolinievoy (Gramurin, Dioksatsin) kwasu pipemidievoy (palin, Pimidel) Nitrokosolin (5-NOC), norfloksacynę (nolitsin, Norfloks ) i sulfonamidy, które są wystarczająco zagęszczone w moczu - Etazol, Urosulfan, kotrimoksazol Biseptolum, bactrim, Septrin.

Należy pamiętać, że podczas przyjmowania sulfanilamidów mocz musi być najpierw ługowany przy spożyciu kwasu cytrynowego lub Blarmarena.

Gdy więcej procesów zapalnych, gdy patogeny gram-ujemne mikroorganizmy z grupy Enterobacteriaceae lub gronkowce i paciorkowce, jak stosuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania z grupy obejmującej grupę aminową i karboksipenitsillinov: ampicylinę, oksacylinę Ampioks, karbenicylinę, tikarcylinę, i preparatach - ampicylinę w połączeniu z sulbaktam sodowy, tikarcylina lub amoksycylina w połączeniu z kwasem klawulanowym lub jego soli.

Wraz z czyszczącym półsyntetyczne penicyliny cefalosporyny redundancji pierwszej i drugiej generacji, które również mają szeroki zakres działania - cefaleksyny, cefadroksil, cefradynę, cefaklor - doustnie lub - cefalotyna, cefalorydyna, cefazolinę, cefuroksym, Tsefamandol, cefotaksym, cefotetan, cefmetazol - pozajelitowo.

W ciężkim odmiedniczkowe zapalenie nerek spowodowane polyresistant (szpitalnych) szczepów mikroorganizmów, terapia przeciwbakteryjna powinny być wykonywane w warunkach szpitalnych. W takich przypadkach tzw. leki drugiego rzutu:

  • antybiotyki z grupy aminoglikozydów - Sizomycyna, Gentamycyna, Tobramycyna, Nethylmicin, Amikacin;
  • cefalosporyny trzeciej i czwartej generacji (ceftriakson, ceftizoksym, ceftazydym, ceftir);
  • antybiotyki beta-laktamowe (Azrethra, Imipenem w połączeniu z Cilastatin, Meropenem);
  • fluorochinolony (Ofloksacyna, Cyprofloksacyna, Eaksaksyna, Pefloksacyna, Fleoksacyna, Lomefloxacin).

W obecności moczanów, do zapobiegania tworzenia się kamienia ponownego stosowanego allopurynol, benzbromaron (jeśli poziom kwasu moczowego we krwi), jak również mieszaniny cytrynianu -. Blemaren Ural Y itd Leczenie cytrynianu w mieszaninie często prowadzi do zakończenia rozpuszczania kamieni w ciągu 2-3 miesięcy,

Do zapobiegania i leczenia szczawianu litiaza stosując oksalilu-C, jak również witaminy B1, B6 i tlenek magnezu, który jest inhibitorem tlenku wapnia krystalizacji. W hiperkalciurii Hipotiazyd jest skuteczny w skojarzeniu z lekami zawierającymi potas - Asparkam, Pananginom, Orotan potasu.

W celu regulacji metabolizmu fosforu-wapnia zalecany jest Xidiphon (lek z grupy difosfonianów).

Wszystkie leki są przepisywane na tle właściwego schematu picia, przestrzegania ograniczeń dietetycznych, odpowiedniej aktywności ruchowej i procedur fizjoterapii.

Antybiotyki do kamicy moczowej

Jedną z najbardziej nieprzyjemnych i powszechnych chorób jest zapalenie nerek.

Towarzyszy mu silny ból i wiele innych objawów. Nowoczesne metody diagnostyczne mogą ujawnić stopień i złożoność choroby pacjenta.

Bardzo ważne jest, aby jak najszybciej skontaktować się z lekarzem, który zaleci określoną terapię. Ten program leczenia nie polega na losowym wyborze leków, ale na wyborze pewnych leków na podstawie wyników badań laboratoryjnych.

W każdym przypadku lekarz przepisuje pewne rodzaje antybiotyków, które pomogą każdemu pacjentowi maksymalnie.

Dla każdego przypadku - twój narkotyk

W praktyce medycznej istnieją różne rodzaje chorób zapalnych nerek. Wszystkie z nich są dość skutecznie traktowane przez kompleks różnych metod. Jednym z nich jest mianowanie antybiotyków, bez których nie ma jednego cyklu leczenia zapalenia nerek.

Istnieje kilka grup antybiotyków, które są najczęściej przepisywane przez lekarzy:

  1. Grupa środków Aminopenicillionovaya. Obejmuje to takie leki, jak penicylina i amoksycylina. Ich główną zaletą jest skuteczna walka z enterokokami i E. coli. Ta grupa antybiotyków jest przepisywana kobietom w ciąży i karmiącym. Jednak takie leki nie są w stanie poradzić sobie z odmiedniczkowym zapaleniem nerek.
  2. Grupa cefalosporyn. Wśród tych antybiotyków szczególnie wyróżnia się Cefaleksyna. Jego substancją czynną jest kwas 7-ACC. Szybko zapobiega przejściu choroby zapalnej z jednego stadium do bardziej złożonego, poważnego. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nietolerancją penicyliny. Do tej samej grupy antybiotyków należą takie leki, jak Cefalotin, Zinnat, Clarofan. Przyjmowanie wszystkich tych leków znacznie poprawia stan pacjenta już trzeciego dnia.
  3. Grupa fluorochinolonowa. Leki te są wyznaczane przez lekarza w przypadku, gdy istnieje ryzyko śmierci lub poważnego komplikowania pacjenta. Do takich antybiotyków pierwszego pokolenia należą Fleoksatsin, Ciprofloxacin, Ofloxacin i wiele innych. W przypadku przewlekłego zapalenia nerek, lekarz przepisuje antybiotyki dla tej grupy drugiego pokolenia: Sparfloxacin, Levofloxacin. Skutecznie radzą sobie z pneumokokami. Przeciwwskazaniami do stosowania tych leków są: epilepsja, ciąża, niewydolność wątroby lub nerek, miażdżyca, starość.

TOP-5 najpopularniejszych leków

Najpopularniejszymi i najczęściej stosowanymi antybiotykami do stanu zapalnego nerek są:

  1. Lewofloksacyna. Można go przyjmować w postaci tabletek lub w postaci zastrzyków. W zależności od choroby, lekarz przepisuje 200-700 mg 1-2 razy dziennie. Nie zaleca się stosowania leku u kobiet w ciąży, a także u osób z nietolerancją składników leku. Istnieją leki i działania niepożądane: zawroty głowy, biegunka, możliwość wystąpienia kandydozy.
  2. Cyprofloksacyna Jest on stosowany w indywidualnym schemacie dawkowania, który określa lekarz prowadzący. Zwykle przepisywany 250-750 mg 2 razy dziennie lub dożylnie 200-400 mg. Należy zachować ostrożność przy przyjmowaniu leków u pacjentów z epilepsją, niewydolnością nerek i innymi poważnymi chorobami.
  3. Pefloksacyna. Dawka tego antybiotyku jest również dobierana indywidualnie dla każdego pacjenta. To zależy od ciężkości i lokalizacji infekcji. Jeśli występuje nieskomplikowana infekcja, lekarz przepisuje 0,4 g leku 2 razy dziennie. Jeśli choroba jest cięższa, musisz pić dawkę 2 razy więcej. Tabletki należy połknąć bez żucia, a następnie popić wodą. Przyjmuj leki tylko na pusty żołądek.
  4. Ampicylina Jest stosowany tylko w przypadkach umiarkowanej infekcji. We wszystkich innych wariantach preparat będzie nieskuteczny. Lek podaje się domięśniowo przez 1-2 miliony jednostek dziennie. A tę dawkę należy podzielić na 4 wstępy.
  5. Cefalotyna. Skuteczny lek na zapalenie nerek. Podaje się go dożylnie lub domięśniowo. Uwalniają także lek w postaci tabletek. Zazwyczaj wyznaczyć dawkę 0,5-2 g co 6 godzin. Należy zachować ostrożność podczas ciąży i niewydolności nerek.

Nerki są chore po zażyciu antybiotyków - czy czas na wizytę u lekarza?

Niektórzy pacjenci mają problem po przepisaniu antybiotyków - zaczynają się kłopotać i chorują na nerki.

W takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem:

  • zostanie przepisany inny lek lub zmniejszone zostanie dawkowanie przepisanego leku;
  • będzie przepisywać probiotyki, które przywrócą mikroflorę organizmu;
  • zaleci picie dużej ilości wody w celu usunięcia niepotrzebnych szkodliwych substancji.

Leczenie zapalenia pęcherza

Kiedy antybiotyki zapalenia pęcherza moczowego lekarz pisze tylko wtedy, gdy przyczyną choroby są bakterie i drobnoustroje.

Lista antybiotyków najczęściej stosowanych w zapaleniu pęcherza:

Przez kilka dekad te antybiotyki były stosowane przeciwko zapaleniu pęcherza moczowego. Leki te mają działanie przeciwdrobnoustrojowe i są oporne na wiele innych leków.

Tabletki Palin to nowoczesne antybiotyki nowej generacji. Ich główną zaletą jest minimalne przeciwwskazania.

Aby przezwyciężyć odmiedniczkowe zapalenie nerek również pod presją

Przed określeniem najskuteczniejszego antybiotyku, który pomoże w leczeniu odmiedniczkowego zapalenia nerek, należy poddać się ankiecie.

Pomoże to w ustaleniu przyczyny choroby, zrozumieniu stanu nerek i odpływu moczu.

Ponieważ główną rolę w rozwoju odmiedniczkowego zapalenia nerek otrzymują bakterie, a następnie nie można ich wyleczyć bez takich antybiotyków:

  • w formie lekkiej - Cefaklor, Ampicylina, Gentamycyna;
  • ze złym wypływem moczu lub niewydolnością nerek, wyznaczyć Furazoline, Furadonin, Furagin.

Funkcje aplikacji

Podczas ciąży w organizmie kobiety występują liczne zmiany fizjologiczne. Z tego powodu często w przyszłości matki zaczynają cierpieć na nerki. Ten znak wskazuje, że był stan zapalny.

Leczenie lekarzy w ciąży próbuje prowadzić, eliminując stosowanie antybiotyków. Jednak często jest to niemożliwe, szczególnie gdy problem postępuje. W takim przypadku należy wyznaczyć Ceftriakson lub Cefazolin.

Lekarstwo na zapalenie pęcherza podczas ciąży lub w okresie karmienia pomoże Penicylinę. Lek ten nie przenika do mleka, więc dziecko nie może zranić.

Jednakże u kobiet w okresie laktacji po zakończeniu leczenia penicyliną może wystąpić biegunka, drożdżyca lub wysypka. W czasie ciąży lub laktacji lepiej nie brać wcale antybiotyków.

W leczeniu stanu zapalnego nerek dzieci często przepisuje się lekkimi antybiotykami. Razem z nimi przepisują probiotyki, które pomogą zachować mikroflorę jelit dziecka.

Leczenie jest przepisywane tylko przez lekarza!

Zapalenie nerek jest chorobą, która wymaga szczególnej uwagi. Jeśli jest źle traktować, proces ten może przeciągnąć się na wiele lat.

Bez badania specjalisty nie można się dowiedzieć, dlaczego wystąpiło zapalenie nerek. A po badaniu lekarz natychmiast zaleci kurację. A jeśli zastosujesz się do tego, to odzyskiwanie nastąpi dość szybko.

Aby wybrać te lub inne antybiotyki w stanie zapalnym nerek, lekarz pomoże tylko.

To zależy od wielu parametrów:

  • rodzaj mikroorganizmów, które powodowały problemy;
  • wrażliwość tych mikroorganizmów na te lub inne leki.

Dawka leku jest również dobierana indywidualnie, w oparciu o wyniki badań:

  • analizy laboratoryjne;
  • tomografia komputerowa;
  • Ultradźwięki.

Kluczem do szybkiego i skutecznego powrotu do zdrowia jest właściwa terapia zapalenia nerek. Dlatego po prostu nie da się obejść bez lekarza w tej sprawie.

Przy pierwszych objawach tego problemu konieczne jest udanie się do specjalisty. Nie trzeba dokręcać!

Objawy kamicy

Zespół bólu - silny ból w okolicy lędźwiowej, napromieniany wzdłuż moczowodu w pachwinie, może być tępy i trwały. Atak nazywany jest "kolką nerkową", a jego natura w dużej mierze zależy od wielkości i umiejscowienia kamienia. Ból w ICD jest często związany z drżeniem, ciężkim wysiłkiem fizycznym i prowadzeniem pojazdu.

Jednak ból może się różnić w zależności od migracji kamieni lub ich pozycji w miejscu. Podczas przesuwania kamieni może dojść do naruszenia odpływu moczu. Ból podczas przejścia kamienia dolnej części moczowodu rozciąga się u mężczyzn na jądra i żołędzi prącia, u kobiet - na wargi sromowe. Może wystąpić wzrost częstości oddawania moczu i innych zjawisk dysurycznych.

Atak kamicy moczowej zwykle towarzyszą dreszcze, gorączka, leukocytoza, nudności, wymioty, krwiomocz (krew w moczu). Czasami dochodzi do niezależnego odejścia od kamienia i niezwykle rzadkiej bezmięśniowej obturacji.

Klasyfikacja kamieni

Kamienie moczowe powstają w wyniku następujących zaburzeń metabolicznych:

  • z hiperurykemią (zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi);
  • z hiperurykurią (zwiększony poziom kwasu moczowego w moczu);
  • z hiperoksalurią (wzrost poziomu soli szczawianowych w moczu);
  • z hiperkalciurią (zwiększony poziom soli wapnia w moczu);
  • z hiperhosphaturią (wzrost poziomu soli fosforanowych w moczu);
  • kiedy zmienia się kwasowość moczu.

Kamienie w ICD mogą być moczanami, wapniem, fosforanami, cystyną i mieszanymi.

Powikłania kamicy

Najczęstsze powikłania kamicy:

  • Przewlekłe choroby zapalne układu moczowego (zapalenie pęcherza, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie cewki moczowej).
  • Zapalenie stawów - tworzenie się krost w miąższu nerek lub wrzecionie nerki, jak również martwica brodawek nerkowych, prowadzące do rozwoju procesu septycznego.
  • Pionephrosis - ropne wytapianie nerki.
  • Szybko postępująca przewlekła niewydolność nerek, stwardnienie kłębków nerkowych.
  • Ostra niewydolność nerek występuje rzadko, gdy wypełnienie dróg moczowych jest jedyną nerką lub w dwustronnym procesie.
  • Anemia.

Kamica moczowa: leczenie

Przede wszystkim polecamy terapeutyczną kolekcję ziół, która ma działanie lecznicze na nerki i układ moczowo-płciowy jako całość.

W leczeniu kamicy stosuje się metody zachowawcze i chirurgiczne. Bardzo skuteczne w czasach tej patologii są metody terapii folklorystycznej.

Główne punkty w leczeniu kamicy to usunięcie kamienia z nerek i korekta zaburzeń metabolicznych. Gdy wielkość kamienia wynosi do 0,5 cm, stosuje się specjalne preparaty lecznicze o właściwościach litotropowych, jeśli kamień jest większy, stosuje się litotrypsję ultradźwiękową lub operację chirurgiczną.

Dieta w kamicy nerkowej choroba nerek

Dieta w ICD zależy od składu chemicznego kamienia, ale ma szereg ogólnych zaleceń, takich jak:

  • Reżim picia - dzień powinien wypijać co najmniej 2 litry płynu;
  • Spożywanie pokarmów bogatych w błonnik.

Dzięki kamieniom moczanowym w diecie należy ograniczyć spożycie mięsa w postaci wędzonej i smażonej, a także bulionu mięsnego, czekolady, fasoli (fasoli i grochu), kakao i kawy. Powinno to całkowicie porzucić ostre potrawy i alkohol.

Gdy kamienie wapniowe powinny być ograniczone do spożycia produktów kwasu mlekowego, twarogu, sera, truskawek, marchwi, sałaty, szczawiu, czarnej porzeczki, kawy, kakao. Pamiętaj, aby przyjmować witaminę B6 trzy razy dziennie przez 0,02 g podczas posiłków przez miesiąc.

W przypadku kamieni fosforanowych ogranicz spożycie wszystkich produktów mlecznych, a także jaj, owoców i warzyw. Zaleca się jeść więcej ryb, potraw mięsnych i mącznych.

W przypadku kamieni cystyny ​​należy spożywać 3 litry płynów dziennie, ograniczając jednocześnie spożycie soli.

Leczenie kamicy: leki

Środki przeciwbólowe i przeciwskurczowe (analgin, no-shpa, baralgin i ketarol) są przepisywane w celu zatrzymania ataku bólu. Czasami bolesny atak jest tak silny, że usuwa się go jedynie poprzez wprowadzenie narkotycznych środków przeciwbólowych.

Leki z kamicą moczową są również przepisywane z uwzględnieniem składu chemicznego kamienia.

  • Podczas leczenia kamieni kwasu moczowego kurs leczenia trwa zwykle miesiąc. Mianowane leki, takie jak allopurinol i blemarene.
  • W leczeniu kamieni szczawianu wapnia, hypotiazydu, tlenku magnezu lub asparaginianu, zaleca się witaminę B6 i blemarene.
  • W leczeniu kamieni fosforanu wapnia często zalecana jest terapia przeciwbakteryjna, hypotiazyd, askorbinian magnezu, kwas borowy, metionina i fitopreparaty.
  • W leczeniu kamieni cystynowych stosuje się kwas askorbinowy, penicylaminę i blemaren.

Antybiotyki do kamicy moczowej są przepisywane w obecności procesu zapalnego, w zależności od wyników hodowli w moczu.

Jak leczyć kamicę bez operacji

Metody usuwania kamienia (kamienia):

  • litoliza lekarska ze specjalnymi preparatami;
  • instrumentalne usuwanie kamieni, które zeszły do ​​moczowodu;
  • przezskórne usuwanie kamieni przez ekstrakcję (litolapoksy) lub litotrypsję kontaktową;
  • kontakt mocznicowy z litotrzymaniem, mocznicolapoksja;
  • zdalna litotrypsja (DLT);

Wszystkie te metody są minimalnie inwazyjne i niewielkie traumatyczne i skutecznie wykorzystywane do niszczenia i usuwania kamienia z dróg moczowych.

Chirurgiczne leczenie ICD

Wskazaniem do usunięcia kamienia chirurgicznie jest rozmiar kamienia większego niż 5 cm lub wprowadzenie kamienia do moczowodu. Dziś operacje otwarte są rzadkie. Operacja składa się z dwóch etapów: kruszenia kamienia i jego ekstrakcji i jest bardzo traumatyczna.

Leczenie kamicy ludowej

Wielu pacjentów z dobrym skutkiem stosuje zioła do kamicy moczowej.

Dobrze do stosowania zbierania Jordan: Zmieszać równe części ziela pokrzywy i mięty, kłącza, zioła skrzyp, bzu kwiatów i owoców jałowca i dzikiej róży, dwie łyżki zbiór naparu 1 litr wrzącej wody, się 50 ml w czasie posiłków 2-3 razy dziennie.

W celu wydalenia małych kamieni z nerek, moczopędne zioła są wykorzystywane do kamicy moczowej:

  • Gdy fosforan wapnia i kamienie przypisany zbiór ziół: Marzanna farbowania, pietruszka, żurawina, korzeń, ziele dziurawca, mącznicy, łopian, tatarak.
  • Zaleca się stosowanie kamieni z kwasu moczowego, brzozy, truskawki i brusznicy, kopru, pietruszki i skrzypu.
  • Gdy używa się szczawianowych kamieni, nasiona koperku, zarodników, truskawek, skrzypu polnego, znamiona mięty pieprzowej i kukurydzy.

Napar przygotowywany jest z 2 do 3 ziół: 2 łyżki ziół parzone są 1 litrem wrzącej wody i nalegały przez 2-3 godziny. Lek przyjmuje się trzy razy dziennie przez 20 ml przez 2-3 tygodnie.

Interesujące wideo na kamicy, o objawach i leczeniu drobnoustrojów

W aptekach można kupić połączenie leków ziołowych: cystone, cystenal, fitolizyny i proleków.

Leczenie sanatoryjne kamicy nerkowej

Leczenie sanatoryjne jest zalecane w przypadku ICD po leczeniu choroby, tj. w "zimnym okresie" (po usunięciu kamienia lub jego niezależnym usunięciu).

Zaleca się wodę mineralną w kamicy, w zależności od składu chemicznego kamienia. Pacjenci cierpiący z kwasu moczowego lub szczawian wapnia kamicy sanatoria zaleca leczenia słabo zmineralizowanych wody zasadowe: Zheleznovodsk ( „Slavyanovskaya”) Piatigorsk, Kisłowodzk (Narzan) Yessentuki (Essentuki № 4, 17).

Antybiotyki

Jeśli u pacjenta występuje tworzenie się kamieni, uzyskane w wyniku działania patogennej mikroflory - E. coli, zakażenia koksem - zaleca się uwzględnienie antybiotyków w planie leczenia. We wczesnych stadiach choroby są one niezbędne ze względu na ich zdolność przenikania bezpośrednio do źródła infekcji i gromadzenia się w niej w stężeniu koniecznym do całkowitego usunięcia obcej mikroflory. Znaleźli również powszechne zastosowanie przed i po operacji. Moi pacjenci używają sprawdzonych środków, które mogą pozbyć się problemów urologicznych przez 2 tygodnie bez większego wysiłku.

Lista stosowanych antybiotyków jest obszerna i obejmuje:

  • fluorochinolony
  • aminoglikozydy
  • cefalosporyny (trzecia generacja)
  • karbapenemy.

Często antybiotyk łączy się z NLPZ, aby szybko i całkowicie zabić infekcję; Stosowanie leków bakteriobójczych i bakteriostatycznych jest jednocześnie kategorycznie zabronione.

Nie możesz wybrać leków bez konsultacji z lekarzem. Tylko ekspert może ocenić obraz kliniczny i zalecić odpowiednie leczenie.

Kamica moczowa (ICD) jest obecnie jedną z najczęstszych chorób urologicznych. Częstość występowania ICD waha się od 25,5% do 41,5% w regionach, a pacjenci z różnymi postaciami tej patologii zajmują 35-50% pojemności łóżkowej szpitali urologicznych. Według wielu autorów choroba ta, jako przejaw zaburzeń metabolicznych, będzie się zwiększać z powodu pogorszenia sytuacji ekologicznej.

Dlaczego i dlaczego?

Unified koncepcji etiopatogenezy ICD nie, ponieważ jej rozwój zależy od kondycji wielu narządów i układów organizmu - zarówno wrodzonych i nabytych patologii i złych warunków społeczno-ekonomicznych, zanieczyszczenie środowiska, itp, w związku z czym wielu autorów przypisuje tę chorobę tak zwanym chorobom cywilizacyjnym. Współczesne pomysły dotyczące procesu etiopatogenetycznego powstawania kamieni przedstawiono na schemacie.

czynników klimatycznych i biochemicznych (te ostatnie obejmują chlorki, siarczany, pestycydów w wody i żywności) ma bezpośrednio lub pośrednio toksyczne działanie na organizm ludzki, co powoduje zaburzenia metaboliczne, w środowisku biologicznym, i prowadzi w końcu do powstania kanalika oczywistych naruszenie puryny schavelevo- wymiany kwasowe i fosforowo-wapniowe. Czynniki wzrostu stężeń, kamneobrazuyuschih w surowicy i moczu, co prowadzi do tworzenia się kryształków, że brak substancji, które wspierają stabilność koloidalną moczu oraz poprzez prowadzenie sole, w postaci rozpuszczonej, jak również zmiany w pH moczu prowadzi do przyklejania się kryształów i tym samym microlites formacji, który jest mechanizm spustowy tworzenia kamieni. Substancje te obejmują środki zwiększające rozpuszczalność (kwas hipurowy, ksantyna, chlorek sodu, cytrynian magnezu), a także jako inhibitory krystalizacji (nieorganiczny pirofosforan, jony cynku, manganu, kobaltu), którego stężenie w moczu u pacjentów z ICD zazwyczaj zmniejszona. Przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek w zasadniczą rolę w tworzeniu kamienia produkty metaboliczne odgrywają szereg mikroorganizmów (fenole, krezole i lotnych kwasów tłuszczowych), które również zakłócać stan metastabilny w przesycony roztwór soli. Ogromną rolę w powstawaniu kamieni odgrywają różne nieprawidłowości nerek, zaburzenia urodynamiki górnych dróg moczowych, mikrokrążenie i inne patologie.

Kamienie moczowe w zależności od rodzaju zaburzeń metabolicznych lub obecności infekcji mogą mieć różny skład chemiczny: niektóre z nich mają budowę monostrukturalną, ale częściej występują struktury polymineralne lub mieszane, kamienie. Znajomość budowy kamienia odgrywa ważną rolę w wyborze metod leczenia i profilaktyki. Obecnie urologowie całego świata uznali mineralogiczną klasyfikację kamieni moczowych.

Cechy diagnozy ICD

Rozpoznanie ICD opiera się przede wszystkim na dolegliwościach pacjenta, z których najważniejszymi są ataki kolki nerkowej, szczególnie powtarzające się. W okresie między atakami występują tępe bóle w okolicy lędźwiowej, przejście kamieni, krwiomocz, które zwykle występuje po wysiłku fizycznym.

Ogólne metody kliniczne badania mogą ujawnić oznaki uszkodzenia nerek i dróg moczowych (pozytywny objaw Pasternatsky, tkliwość w palpacji w nerce lub moczowodzie, wyczuwalna nerka).

Badanie krwi wykonane podczas ataku kolki nerkowej lub odmiedniczkowego zapalenia nerek komplikującego ICD ujawnia leukocytozę, przesunięcie formuły leukocytów w lewo, toksyczne granulki neutrofili, wzrost ESR.

W moczu wykrywa się niewielką ilość białka, pojedyncze cylindry, świeże krwinki czerwone i kryształy soli, z odmiedniczkowym zapaleniem nerek - leukocyturię.

Badanie rentgenowskie zajmuje wiodące miejsce w rozpoznawaniu kamieni w nerce lub moczowodzie. Najczęstszą metodą jest urografia badania. Za jego pomocą możesz określić rozmiar, kształt kamienia, a także jego lokalizację. Jeśli to konieczne, w przypadku kamienia koralowego lub wątpliwości co do udziału cienia w drogach moczowych, wykonaj zdjęcia w dwóch rzutach. Urogram przeglądowy powinien obejmować całą powierzchnię nerek i dróg moczowych po obu stronach.

Ale nie wszystkie skały zapewniają cień w przeglądzie obrazu, aw niektórych przypadkach cień podejrzenia rachunku, może należeć do kamieni żółciowych, obce ciało, zwapniałe węzły chłonne itp W projekcji małej miednicy często obserwuje się zaokrąglone cienie - flebbolity podobne do kamienia. Po sprawdzeniu urografii przeprowadzane wydalniczy urografii, co umożliwia określenie, czy cień odnosi się do dróg oddechowych jak również do określenia stanu anatomiczne funkcyjne nerek i lokalizacji złogów (w miednicy, moczowodu). Gdy kamień negatywowy promieniowania rentgenowskiego na tle substancji nieprzepuszczającej promieniowania rentgenowskiego, pojawia się defekt wypełnienia odpowiadający kamieniowi. Co do zasady, wydalniczy mikcji daje pełny obraz wydalniczy funkcji nerek, ale po ataku kolki nerkowej nerki jest w stanie blokady i wyizolowania substancji nieprzepuszczalnego dla promieni rentgenowskich na chorym może brakować. W badaniu funkcji nerek bardzo pomocne są metody izotopowe.

Zdecydowanym miejscem w diagnozie ICD jest badanie ultrasonograficzne nerek i pęcherza moczowego. Pośredni symptom na korzyść obecności kamienia górnych dróg moczowych może służyć jako rozszerzenie systemu miednicy i kielicha.

Wsteczny pyelography ciekłą substancję nieprzepuszczalnego dla promieni rentgenowskich i tlenu (pnevmopielografiyu) wykonany jedynie w przypadku, gdy istnieją wątpliwości diagnozy lub kamienia tle nie jest widoczny, to jest zwykle w przypadku kamienia rentgenowskiego.

W diagnostyce różnicowej bardzo ważne jest, aby nie pomijać ostre zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie pęcherzyka żółciowego, ostre pęknięcie wrzodu, ostra niedrożność jelit, ostre zapalenie trzustki, ciążą pozamaciczną i wielu innych chorób.

Wszystkie środki są dobre...

W ciągu ostatnich 10 lat, w związku z powszechnym wprowadzaniem nowoczesnych technologii usuwania kamieni z nerek i dróg moczowych w praktyce urologicznej, taktyka i strategia leczenia tej choroby uległy znacznej zmianie. Należy podkreślić, że ICD jest patologią chirurgiczną, a tylko 5% pacjentów (ich kamienie składają się z soli kwasu moczowego) mają konserwatywne metody, w szczególności litolizę. Najbardziej rozpowszechnionym (prawie w 85% przypadków) było użycie zdalnej, litotrypsji falą uderzeniową (DLT), która charakteryzuje się najmniejszym traumatyzmem.

Jak już wspomniano, DLT po prawej zajęło wiodące miejsce w leczeniu kamieni nerkowych i moczowodu. Ta prosta, mało traumatyczna i opłacalna metoda leczenia kamieni jest metodą z wyboru wraz z endoskopowymi i otwartymi zabiegami chirurgicznymi. Szczególnie skuteczne jest stosowanie DLT z relatywnie małymi kamieniami (do 2 cm) i zachowanymi funkcjami dotkniętej nerki. Ustalone profilaktycznie badania medyczne populacji i zastosowanie tej metody leczenia pozwalają oczekiwać znacznego zmniejszenia ciężkich postaci ICD powikłanych przez urosepsis i niewydolność nerek, które są główną przyczyną śmierci pacjentów z tą chorobą.

Do tej pory możemy z całą pewnością powiedzieć, że DLT jest szeroko stosowana w klinicznej praktyce urologicznej.

Jednocześnie doskonalono i opracowywano nowe metody operacyjne, które w większości przypadków pozwalają uniknąć otwartej operacji i osiągnąć pożądany wynik przy mniejszym ryzyku dla pacjenta. Obejmują one różne operacje endourologiczne. Głównym kryterium wyboru metody endoskopowego zniszczenia kamienia jest rozmiar, kształt, położenie i czas trwania kamienia w moczowodzie. Obecnie rozszerzane są wskazania do leczenia ICD laserem.

Możliwości farmakoterapii ICD

Biorąc pod uwagę, że każda operacja w celu usunięcia kamienia zasadniczo do objawowego leczenia, należy zauważyć wzrost roli różnych konserwatywnych terapii ICD (leki, fizjologicznych, balneoterapii i fitoterapia), mających na celu korekcji zaburzeń metabolicznych i zapobieganiu nawrotom powstawania kamienia.

W naszej praktyce powszechnie wykorzystać medycynie, pomaga poprawić urodynamika w górnych drogach moczowych i szybszego odprowadzania lub fragmentów kamieni i piasku po ich zniszczeniu przez DLT. Korzystne jest łatwy w użyciu leków lekarski (avisan, olimetin, marelin, fitol, tsiston, Phytolysinum, nieron, urofluks Ural Cystenalum, rovatineks, kedzhibelling i in.), Z których pewne zwiększenie stężenia koloidu ochronnego w moczu.

W kolki nerkowej, kamienie moczowodów spowodowane pokazano przeciwbólowe i rozkurczowe (Baralginum, maksigan, Trigan et al.) Lub domięśniowe wstrzykiwanie diklofenak (Voltaren, diklorana i in.). One często przypisać i tzw mieszankę zawierającą litycznej promedol lub narkotyczne leki przeciwbólowe pentazocyny (Fortran), butorfanol (moradol) tramadol (Tramal) i inne.

Najnowsze badania wykazały, że w takich przypadkach, zwłaszcza w kolki nerkowej, występujące w pierwszych dniach po ESWL, wskazane jest, aby wyznaczyć niespecyficzne leki przeciwzapalne (indometacyna, diklofenak, piroksykam, i inni.) Oraz terapię antyoksydacyjne z lekami, takimi jak Essentiale, phospholipo, lipostabil, witaminy E i A.

Kiedy dostępność odmiedniczkowe stosować także preparaty poprawiające mikrokrążenie (pentoksyfilina i jego analogi Trentalum, agapurin, pentilin, relofekt et al.) Disaggregants (Curantylum, persantyna), blokery kanału wapniowego (werapamil, i in.), W połączeniu z substancjami antybakteryjnymi (antybiotyków, sulfonamidów i tak zwane uroseptics).

Terapia antybiotykami jest określony po hodowli na mocz na mikroflorę określić stopień bakteriurii i wrażliwość na antybiotyki. Przy odrobinie bakteriurii wystarczający do prowadzenia kursów antybiotykoterapii, biorąc pod uwagę wrażliwość mikroflory z późniejszej kultury kontrola moczu. Najczęściej w tym przypadku jest podawany doustnie preparaty serii nitrofuranu (furagin, furadonin, furazolidon), kwas nalidyksowy (nevigramon czarni) Kwas oksolinievoy (gramurin, dioksatsin) Kwas pipemidievoy (palin, pimidel) nitrokosolina, norfloksacyna (nolitsin, norfloks i inne). Jest również możliwe, celem i sulfonamidy, które są wystarczająco skoncentrowane w moczu (. Biseptolum, Bactrim, preparat Septrin i inni) etazol, urosulfan, kotrimoksazol.

Przy bardziej wyraźnym procesie zapalnym w nerkach wymagane jest stosowanie antybiotyków. W tych wypadkach chorobotwórcze są ogólnie gram-ujemne mikroorganizmy z grupy enterobakterii i Enterococcus lub Staphylococcus. Dlatego wskazane jest przyporządkowanie antybiotyki o szerokim spektrum działania z grupy obejmującej grupę aminową i karboksipenitsillinov (ampicylinę, oksacylinę, ampioks, karbenicylinę, tikarcylinę), połączone leki (na ampicylinę w połączeniu z amoksycyliną sulbaktam sodowy lub tikarcyliny, w połączeniu z kwasem klawulanowym lub jego soli).

Alternatywnym półsyntetyczne penicyliny, cefalosporyny takich przypadkach, to pierwsza i druga generacja, które również mają szeroki zakres działania: cefaleksyna, cefadroksyl, cefradynę, cefaklor, stosowane per os; cefalotyna, cefalorydyna, cefazolin, cefuroksym, cefamandol, cefotaksym, cefotetan, cefmetazol do podawania pozajelitowego. Ze względu na fakt, że wiele leków podaje się doustnie, leczenie można prowadzić ambulatoryjnie.

Jednak w ciężkiej odmiedniczkowe zapalenie nerek, spowodowane wielooporne szczepy mikroorganizmów (tzw szpitalne szczepy), antybakteryjne (przedoperacyjna) leczenie powinno być podjęte w środowisku szpitalnym, często na tle wpływu nerek drenażu wewnętrznego stentu. W takich przypadkach, antybiotyki aminoglikozydu (sisomycyny, gentamycyna, tobramycyna, netilmycyna, amikacyna); cefalosporyny trzeciej i czwartej generacji (ceftriakson, ceftizoksym, ceftazydym, cefpirom); antybiotyki beta-laktamowe (aztreonam, imipenemu w połączeniu z cylastatyną, meropenem); fluorochinolony (ofloksacyna, cyprofloksacyna, enoksacyna, pefloksacyna, f leroksacyna, lomefloksacyna, itp.); Oczywiście powyższe antybiotyki leczenie drugiego etapu, powołuje się w ciężkich przypadkach zakażenia lub gdy leki pierwszego wiersza nie daje pożądanego efektu.

Należy zauważyć, że całkowite wyeliminowanie infekcji w ICD, zwłaszcza jeśli kamień zakłóca działanie układu moczowego, jest prawie niemożliwe, a zatem terapia antybakteryjna jest zalecana przed i po operacji, szczególnie po EBT.

Profilaktyka i profilaktyczne badanie lekarskie

Po usunięciu kamienia pacjenci przez 5 lat potrzebują stałej obserwacji i leczenia urologiem polikliniki, co pozytywnie wpływa na wynik choroby (patrz wykres). Prowadzona jest terapia zachowawcza mająca na celu wyeliminowanie infekcji i korygowanie nieprawidłowości metabolicznych. Wszystkie leki są przepisywane na tle właściwego schematu picia, diety, aktywności ruchowej i procedur fizjoterapii.

Po usunięciu infekcji dróg moczowych leczenie powinno być ukierunkowane na zapobieganie nawrotom kamieni. W tym celu stosuje się allopurinol, benzbromaron (ze wzrostem poziomu kwasu moczowego we krwi), a także mieszaniny cytrynianowe (uralit-U, blemarene, itp.). Mieszanki cytrynianowe dobrze sprawdzają się w obecności moczanów - leczenie nimi przez 2-3 miesiące często prowadzi do całkowitego rozpuszczenia kamieni.

W przypadku profilaktycznego leczenia kamicy szczawianowej dobrym pomysłem okazał się oksalit C, a także witaminy B1, B6 i tlenek magnezu, który jest inhibitorem krystalizacji szczawianu wapnia. W hiperkalciurii nerek hipotiazyd jest skuteczny w połączeniu z lekami zawierającymi potas (panangin, orotan potasu). Aby regulować metabolizm fosforowo-wapniowy, przepisywany jest ksidyfon - pierwszy lek krajowy z grupy difosfonianów.

Zestaw środków mających na celu zapobieganie nawrotom choroby obejmuje leczenie sanatoryjno-uzdrowiskowe (Truskawiec, Swaława, itp.).