Choroby nerek i dróg moczowych

Objawy

Nerki mają ogromne znaczenie dla ludzkiego ciała. Ten narząd jest niezbędny do normalnego funkcjonowania wszystkich układów, spełnia funkcje wydzielnicze, osmoregulacyjne, metaboliczne i niektóre inne. Często pod wpływem czynników endogennych i egzogennych rozwijają się choroby nerek i dróg moczowych, które niekorzystnie wpływają na funkcjonowanie całego organizmu. Najczęstsze patologie obejmują odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, kolkę nerkową, kamicę moczową, niewydolność nerek. Aby uniknąć poważnych problemów zdrowotnych, ważne jest, aby diagnozować choroby w odpowiednim czasie i rozpocząć właściwą terapię.

Dlaczego są choroby

Choroby nerek i dróg moczowych rozwijają się pod wpływem wielu negatywnych skutków na organizm. Czynniki te obejmują:

  • przechłodzenie;
  • choroby układu hormonalnego;
  • niedożywienie;
  • zakażenie patogenami;
  • uraz pęcherza;
  • obniżona odporność;
  • wrodzone lub nabyte anomalie układu moczowego;
  • transfer chemioterapii;
  • zaburzenia hormonalne;
  • częsty stres, chroniczne zmęczenie.

Wiele chorób układu moczowego wiąże się z różnymi patogenami infekcji, które dostają się do organizmu przez cewkę moczową, rozprzestrzeniają się do nerek przez drogi moczowe. Obejmują one:

  • jelitowe, pseudomonas aeruginosa;
  • proteina;
  • Klebsiella;
  • chlamydia;
  • mykoplazmę;
  • streptococci.

Chorobotwórcze bakterie dostają się do organizmu z powodu nieprzestrzegania higieny intymnej, podczas kontaktów seksualnych, od matki do dziecka podczas przejścia płodu przez kanał rodny.

Rodzaje chorób i ich przejawów

Objawy patologii nerek i narządów moczowych zależą od choroby. W ostrych chorobach zakaźnych objawy są objawami, takimi jak gorączka, ostry ból, zatrucie organizmu. Przewlekły przebieg wielu chorób często występuje bezobjawowo lub ze słabymi objawami.

Odmiedniczkowe zapalenie nerek

Odmiedniczkowe zapalenie nerek jest procesem zapalnym, który atakuje miedniczkę nerkową, kielich, miąższ i układ organów narządowych. Patologia dotyczy głównie dzieci poniżej 7 lat, ze względu na specyfikę budowy układu moczowego dzieci. U kobiet odmiedniczkowe zapalenie nerek rozpoznaje się w okresie od 18 do 35 lat. Czynnikami prowokującymi są początek aktywności seksualnej, okres ciąży, poród. U mężczyzn choroba często występuje w starszym wieku, często z powodu gruczolaka prostaty, z innych przyczyn.

  • wzrost temperatury do wysokich wartości (39-40 ° C);
  • czasami pojawiają się nudności, wymioty;
  • utrata apetytu, osłabienie, drażliwość;
  • zwiększone pocenie;
  • zespół bólowy o różnym nasileniu w okolicy lędźwiowej i otrzewnej;
  • upośledzenie oddawania moczu, częste zapotrzebowanie lub odwrotnie, zatrzymanie moczu.

Uryna pacjenta staje się mętna, nabiera ciemnego lub czerwonawego odcienia, często występuje domieszka krwi, śluzu. Badania laboratoryjne moczu ujawniają bakterie, niewielką ilość białka. Badanie krwi wykazuje podwyższony poziom leukocytów i szybkość sedymentacji erytrocytów (ESR).

Zapalenie pęcherza moczowego

Zapalenie pęcherza moczowego, zmiana jego funkcji, któremu towarzyszy naruszenie oddawania moczu i inne objawy, ma w praktyce medycznej nazwę zapalenia pęcherza moczowego. Choroba rozwija się głównie z powodu infekcji pęcherza przez zakażenie, jest diagnozowana u dzieci i dorosłych. Wyróżnia pierwotny, wtórny typ patologii, zakaźne i niezakaźne zapalenie pęcherza.

Głównymi przyczynami choroby są uszkodzenia narządów przez patogeny, uraz błony śluzowej pęcherza moczowego, przekrwienie w narządach miednicy, hipotermia, niewydolność hormonalna i wiele innych.

  • bóle cięcia w dolnej części brzucha, pieczenie;
  • częste zapotrzebowanie na oddawanie moczu przy skąpym moczu;
  • podwyższona temperatura ciała, od podgorączkowego do wysokiego;
  • obecność krwi, śluzu w moczu;
  • ogólne pogorszenie stanu zdrowia.

Zapalenie cewki moczowej

Często zapalenie pęcherza moczowego i zapalenie cewki moczowej są ze sobą zdezorientowane. Patologie są bardzo podobne, ponieważ oba mają wpływ na narządy układu moczowego. W przypadku zapalenia cewki moczowej proces zapalny rozprzestrzenia się do cewki moczowej (cewki moczowej).

Czynnikami prowokującymi tego procesu są liczne przyczyny. Jest to obecność kamicy, uszkodzenia narządów przez patogeny, złośliwą cewkę moczową, uraz kanału, choroby ginekologiczne, przekrwienie żył miedniczych, hipotermię.

Obraz kliniczny zapalenia cewki moczowej towarzyszą następujące objawy:

  • swędzenie, pieczenie, otarcie cewki moczowej;
  • ból lub ciągnięcie bólu w okolicy łonowej;
  • wypływ z cewki moczowej (ropny, śluzowy, krwawy);
  • obecność krwi w moczu;
  • trudności z oddawaniem moczu.

Od zapalenia pęcherza moczowego wyróżnia się brak częstych objawów patologii (temperatura, osłabienie, drażliwość).

Choroba nerek

Pod wpływem różnych przyczyn w narządach układu moczowego powstają kamienie (kamienie). Kamień nerkowy ma inny kształt i pochodzenie. Szczawiany pojawiają się z powodu nadmiernego gromadzenia się kwasu szczawiowego, fosforany występują z nadmiarem fosforanu wapnia, moczy są formacjami z soli kwasu moczowego.

  • ostry ból, z zespołem bólowym może mieć łagodny lub ciężki objaw (z kolką nerkową). Nieprzyjemne odczucia rozciągają się na okolicę talii, łono, miednicy;
  • pojawienie się nieczystości krwi w moczu. Czasami jego ilość jest niewielka, diagnozę przeprowadza się za pomocą laboratoryjnego badania moczu;
  • trudności z oddawaniem moczu, często występuje nieoczekiwane przerwanie przepływu moczu;
  • pogorszenie ogólnego samopoczucia, dreszcze, osłabienie, złe samopoczucie.

Dzieci mają zespół bólowy, dziecko traci aktywność, apetyt, mniej mobilne. Wśród powikłań kamicy moczowej są: stwardnienie nerki, odmiedniczkowe zapalenie nerek, wodonercze.

Kłębuszkowe zapalenie nerek

Kłębuszkowe zapalenie nerek jest patologią, której towarzyszy porażenie kłębuszków nerkowych (kłębuszków nerkowych). Głównym zagrożeniem w tym przypadku jest rozwój niewydolności nerek, śpiączka mocznicowa. Do przyczyn tej choroby należą predyspozycje genetyczne, choroby zakaźne, wpływ na organizm substancji toksycznych, zaburzenia autoimmunologiczne, formacje onkologiczne, częsta hipotermia ciała. Wyizolować ostre, podostre i przewlekłe zapalenie kłębuszków nerkowych.

  • rozwój obrzęków;
  • podwyższone ciśnienie krwi;
  • ból;
  • obecność białka, erytrocytów w moczu;
  • zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (rzucawka);
  • zmniejszona wydajność moczu.

Choroba wymaga leczenia we wczesnym stadium, ponieważ wiele z jego powikłań często nie jest zgodnych z życiem.

Niewydolność nerek

Patologia rozwija się na tle różnych chorób układu moczowego, charakteryzuje się naruszeniem wszystkich funkcji nerek, azotu, wody, elektrolitów i innych rodzajów metabolizmu. Przyczynami choroby są zaburzenia metaboliczne, podwyższone ciśnienie krwi, wrodzone nieprawidłowości płodu, obecność złogów, choroba naczyniowa, zatrucie organizmu jadowitymi insektami, węże, zatrucie chemiczne, odwodnienie.

Objawy niewydolności nerek zależą od stopnia zaawansowania choroby:

  • Początkowy etap często przebiega bezobjawowo, ale w tym momencie są już naruszenia ciała.
  • Oliguria - na tym etapie występuje zmniejszenie wydzielania moczu, występuje letarg, nudności, wymioty, ból pleców, otrzewna, duszność, szybkie bicie serca. Czas trwania tego okresu wynosi około 10 dni.
  • Poliuretan - w połączeniu z normalizacją stanu pacjenta zwiększa się ilość uwalnianego moczu, ale często choroby zakaźne nerek i innych narządów układu moczowego.
  • Etap rehabilitacji - jest całkowitym lub częściowym przywróceniem funkcjonowania organizmu, z wyjątkiem przypadków, w których znaczna liczba nefronów jest uszkodzona.

Do powikłań patologii zalicza się ryzyko przejścia do fazy przewlekłej, rozwoju śpiączki mocznicowej, sepsy i innych stanów.

Diagnoza chorób

W obliczu negatywnych objawów wskazujących na naruszenie nerek, należy jak najszybciej skontaktować się z urologiem lub nefrologiem. Jeśli to konieczne, lekarz wyznaczy ankietę od innych specjalistów. Złożona diagnostyka pomoże zidentyfikować chorobę, wyznaczyć właściwe leczenie.

Metody diagnozy obejmują:

  • laboratoryjny test krwi;
  • garnek kultury moczu;
  • analiza moczu przez Nechiporenko;
  • badanie ultrasonograficzne nerek;
  • RTG nerek za pomocą substancji nieprzepuszczającej promieniowania rentgenowskiego;
  • tomografia komputerowa nerek.

Czasami zaleca się obrazowanie rezonansu magnetycznego i inne metody badań.

Leczenie

Terapia chorób układu moczowego zależy od rodzaju choroby, jej postaci, towarzyszących objawów. Wybór metody leczenia jest możliwy za pomocą anamnezy i metod badań laboratoryjnych.

Choroby zakaźne nerek i pęcherza wymagają stosowania leków przeciwbakteryjnych. Ostatnio popularne są antybiotyki o szerokim spektrum działania. Obejmują one:

Leczenie zapalenia pęcherza, zapalenia cewki moczowej, odmiedniczkowego zapalenia nerek odbywa się za pomocą diuretyków. Diuretyki pomagają szybciej oczyszczać narządy układu moczowego z patogennych bakterii. Do nich należą:

W przypadku gorączki potrzebne są leki przeciwgorączkowe. Aby to zrobić, pacjenci otrzymują następujące leki:

Immunomodulatory są często stosowane w celu poprawy odporności. Środki te pozwolą ciału szybko poradzić sobie z chorobami układu oddechowego, układu moczowego i innych narządów. Immunomodulatory obejmują:

Leczenie kamicy u dzieci i dorosłych odbywa się za pomocą następujących rodzajów leków:

  • leki do rozpuszczania złogów - Asparcum, Blemaren, Purinol;
  • środki przeciwskurczowe - Drotaverin, No-shpa;
  • diuretyki - Hypotiazyd, Indapamid;
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne - Diklofenak, Ketorolak, Ketoprofen.

Niewydolność nerek wymaga zintegrowanego podejścia, w którym leczenie tabletkami łączy się z dietą, codziennym reżimem. Pacjent otrzymuje następujące środki:

  • diagnoza choroby, identyfikacja przyczyn i ich eliminacja;
  • przestrzeganie diety mającej na celu przywrócenie równowagi wody i soli w organizmie;
  • leczenie nadciśnienia;
  • hemodializa;
  • operacja przeszczepienia nerki.

Zapobieganie niewydolności nerek polega na utrzymaniu prawidłowego odżywiania, na czas leczenia odmiedniczkowego zapalenia nerek, zapalenia pęcherza moczowego, kamicy moczowej.

Zapobieganie zaburzeniom układu moczowego

Zapobiegaj wielu chorobom, stosując zdrowy styl życia i właściwe odżywianie. Aby to osiągnąć, należy prowadzić aktywny tryb życia, ćwiczyć regularnie, często chodzić na świeżym powietrzu, wykluczyć złe nawyki.

Zapobieganie obejmuje następujące zalecenia:

  • Przestrzeganie higieny osobistej i intymnej.
  • Nie możesz siedzieć na mrozie.
  • Menu powinno być nasycone niezbędnymi witaminami i minerałami.
  • Ważne jest, aby zrezygnować ze złych nawyków.
  • Terminowe leczenie chorób zakaźnych i innych.
  • Hartowanie ciała.

Z choroby nerek i dróg moczowych nie jest ubezpieczona przez żadną osobę. Uważne podejście do twojego ciała i ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza pomoże poradzić sobie z patologią, zapobiegnie powikłaniom choroby i jej przejściu w stan przewlekły.

Przyjmowanie antybiotyków w stanach zapalnych nerek

Pacjenci pytają, jakie antybiotyki są zwykle przepisywane przez lekarzy na zapalenie nerek. Zapalenie nerek jest poważną chorobą, która przy odpowiednim doborze leków jest z powodzeniem leczona. Najważniejsze to nie rozpoczynać choroby, nie pozwalając na przejście od ostrej postaci do przewlekłej. Proces zapalny wpływa na cały narząd, objawiający się przede wszystkim bólem pleców i zmianami w analizie moczu.

Czy antybiotyki pomogą?

Przyczyny, w których proces zapalny w nerkach może zacząć się bardzo, ale sama choroba zwykle przebiega na tle obniżenia odporności. Bardzo często odmiedniczkowe zapalenie nerek obserwuje się u kobiet w ciąży właśnie z tego powodu. Najskuteczniejszym sposobem leczenia w tym przypadku jest leczenie antybiotykami, ich wybór jest dość szeroki. Antybiotyki w procesie zapalnym w nerkach są najskuteczniejszą metodą leczenia.

W przypadku ciąży nie wszystkie leki są dozwolone, więc lekarz wyznacza schemat leczenia, w oparciu o stan zdrowia pacjenta i dokładnie przestudiował ryzyko. Problem polega na tym, że antybiotyk może mieć negatywny wpływ na tworzenie się i wzrost płodu. Procesy zapalne w nerkach są niebezpieczne z powodu ich powikłań. Każda choroba nerek może przejść przez niewłaściwe leczenie w przewlekłej postaci, a następnie ze szczególnie niekorzystnym przebiegiem w niszczeniu tkanki nerkowej.

Przyczyną zapalenia nerek są enterokoki i gronkowce, które dostają się do organizmu. Rzadziej zapalenie nerek może być spowodowane przez inne patogeny.

Zapalenie nerek występuje najczęściej u kobiet niż u mężczyzn, jest spowodowane specyficzną strukturą układu żeńskiego układu moczowo-płciowego. Jednak podejście do leczenia antybiotykami u pacjentów obojga płci jest prawie takie samo. Leki w tabletkach nie przynoszą pożądanego efektu.

Zapaleniu nerek towarzyszą zwykle objawy, takie jak gwałtowny wzrost temperatury na tle aktywnego wydzielania potu. Pacjent zaczyna dreszcze. Ze względu na układ moczowo-płciowy choroba objawia się trudnościami w oddawaniu moczu. Mogą wystąpić napady mdłości, zawrotów głowy, ogólne osłabienie. Na tle zapalenia nerek ciśnienie krwi może wzrosnąć, a apetyt może się zmniejszyć. Najbardziej uderzającym objawem procesu zapalnego w nerkach jest zmętnienie moczu, w którym podczas badania stwierdzono wysoką zawartość białka i leukocytów.

W ostrych postaciach stanu zapalnego obserwuje się intensywną manifestację większości objawów. W przewlekłym zapaleniu objawy są prawie takie same, ale temperatura może nieznacznie wzrosnąć, a rzadko przekroczyć 38 ° C. U pacjentów z przewlekłym zapaleniem nerek skóra ma zazwyczaj ziemisty odcień.

Czysto anatomicznie, najczęściej można się spodziewać zapalenia prawej nerki.
Leczenie choroby można rozpocząć dopiero po dokładnej diagnozie i potwierdzeniu analizy laboratoryjnej. Dopiero po zidentyfikowaniu patogenu, który doprowadził do wystąpienia stanu zapalnego, można wybrać antybiotyki, które będą miały najskuteczniejszy efekt i powstrzymają wzrost i reprodukcję patologicznej flory. Dawka każdego leku w leczeniu zapalenia nerek zależy od stanu pacjenta. Jeśli proces zapalny ma charakter intensywny, przyjmowanie tabletek zastępuje się dożylnym podawaniem leków.

Jakie antybiotyki są przepisywane?

Podczas leczenia nerek stosuje się przede wszystkim aminopenicyliny. Preparaty z tej grupy dobrze prezentowały się w walce z enterokokami oraz w przypadkach, gdy proces zapalny w nerkach powstał z winy E. coli. Leki te ze wszystkich antybiotyków są najmniej toksyczne, dlatego ich stosowanie jest dozwolone nawet w przypadku ciąży pacjenta. Zastosowanie tych leków przedstawiono na początkowych etapach początku procesu zapalnego. Ta grupa obejmuje:

Ponadto częstotliwość stosowania wynika z grupy cefalosporyn. Te antybiotyki mają również niski poziom toksyczności. Ale ich stosowanie jest najbardziej uzasadnione, jeśli istnieje wysokie ryzyko rozwoju ropnej postaci zapalenia. Obserwowano pozytywną dynamikę w leczeniu, począwszy od 3 dnia przyjmowania leków. Do grupy cefalosporyn należą:

Jakie leki są przepisywane na ciężkie zapalenie?

Preparaty związane z aminoglikozydami należy pić w ciężkich stanach zapalnych. Te antybiotyki są bardzo toksyczne i dlatego zaleca się ich stosowanie z dużą ostrożnością. Na przykład, nie są przepisywane pacjentom w wieku powyżej 50 lat, a w przypadku gdy w ciągu roku pacjent był już leczony aminoglikozydami. Do tej grupy leków należą:

  • Gentamycyna;
  • Amicacin;
  • Nethylmycin.

Fluorochinole mają również niską toksyczność, ale są przepisywane, jeśli rozważa się przedłużone leczenie, na przykład w leczeniu zapalenia nerek. Leki te obejmują:

Makrolidy należą do leków o szerokim spektrum działania. Udaje im się zmierzyć z wieloma rodzajami chorobotwórczych mikroorganizmów. Odnoszą się do silnych leków. Do tej grupy należą: Sumamed, Wilprafen.

Równie aktywna w leczeniu zapalenia nerek i odmiedniczkowego zapalenia nerek są półsyntetyczne antybiotyki, takie jak Cefazolina, Tamycyna. Leki te mają niski poziom toksyczności. Wyniki z przyjmowania leków są zauważalne przez około 3 dni.

Wybór antybiotyku metodą siewu

Antybiotyki są stosowane w leczeniu zapalenia nerek w połączeniu z innymi lekami, ponieważ oprócz tego procesu dochodzi do naruszeń układu moczowo-płciowego. W celu poprawnego określenia wybór środków niezbędnych do przeprowadzenia jałowej hodowli moczu kultury, a zatem określenia rodzaju patogenu w celu określenia stopnia wrażliwości na każdym z wymienionych wyżej grup leków. Leczenie ostrego i czasami zaostrzenia przewlekłej choroby ma miejsce w środowisku szpitalnym, odpowiednio, przyjmowanie leków odbywa się pod ścisłym nadzorem lekarza prowadzącego. Leczenie ambulatoryjne jest możliwe tylko w przypadku zaostrzenia przewlekłej, łagodnej choroby.

Jeżeli w ciągu 2 dni od pozytywnego efektu przyjęcia przepisanego leku nie zostanie on zauważony, zostanie on anulowany, a inny zostanie przepisany. Jeżeli z jakiegoś powodu lekarz nie ma możliwości przetestowania wrażliwości patogenu na leki, wybór odpowiedniego środka jest przeprowadzany wśród antybiotyków o szerokim zakresie działania.

Rozważa się skuteczne leczenie, które w pierwszym etapie łączy stosowanie antybiotyków z grupy penicylin i cefalosporyn. W ostrej formie preferencji nie należy podawać tabletkom, ale wprowadzaniu leków domięśniowo i dożylnie. Takie zastrzyki są korzystne, ponieważ obserwuje się maksymalne stężenie leku w tkankach nerkowych.

Standardowy cykl antybiotykoterapii nie przekracza średnio 2 tygodnie. Dawka każdego leku jest obliczana indywidualnie, biorąc pod uwagę wiek i wagę pacjenta. Na przykład, penicyliny nie są przyjmowane raz, dawka jest podzielona na 3-4 dawki dziennie.

Innym możliwym schematem leczenia zapalenia nerek jest podawanie Amoksycyliny i Amoksyklazu lub Amoksycyliny lub Trifamoksu. Preferencje dla penicylin podano ze względu na ich łatwą tolerancję przez pacjentów i niewielką ilość reakcji alergicznych obserwowanych podczas stosowania antybiotyków z innych grup. Ważnym czynnikiem jest niski poziom toksyczności dla organizmu. Oprócz alergii mogą wystąpić nieprawidłowości w układzie pokarmowym w postaci zaburzeń dyspeptycznych.

Jakie antybiotyki są leczone z powodu zapalenia nerek?

Jeśli u pacjenta zostanie zdiagnozowane zapalenie nerek, należy przepisać penicylinę benzylową przez 10 dni. Dawka wynosi 1 milion jednostek, które wstrzykuje się do 6 razy w ciągu 24 godzin.
Jeśli przyczyną zapalenia nerek jest Pseudomonas aeruginosa, wówczas reżim leczenia jest wybierany z uwzględnieniem tego faktu. W tym przypadku wybór padł na penicyliny, które mogą zwalczać ten patogen, na przykład Pipracil i Securopen. Jeśli te fundusze z jakiegoś powodu nie pasują, zostają zastąpione Gentamycin lub Amikacin.

Jeśli pacjentowi i przed procesem zapalnym wystąpiły problemy z nerkami, przypisano mu cyprofloksacynę biochemicznym testem krwi.

Antybiotyki z serii cefalosporyn są skuteczne w leczeniu zarówno odmiedniczkowego zapalenia nerek, jak i kłębuszkowego zapalenia nerek. Tego rodzaju antybiotyki są wydalane z organizmu głównie przez wątrobę, dzięki czemu można je stosować w każdej chorobie nerek. Przyjmowanie większości antybiotyków wyklucza spożywanie alkoholu.

Osobno należy zatrzymać na liście antybiotyków, dopuszczonych do stosowania u kobiet w ciąży i matek karmiących. Obejmuje cefalosporyny, chronione penicyliny i makrolidy. Wszystkie te leki skutecznie hamują wzrost i rozwój drobnoustrojów, a jednocześnie należą do leków o niskiej toksyczności. Makrolidy wywierają najsłabszy wpływ na patogeny i są przepisywane w czasie ciąży, jeśli użycie leków z pozostałych 2 grup z jakiegoś powodu staje się niemożliwe. Najczęściej leki z tego zakresu są przepisywane kobietom w ciąży z zaostrzeniem postaci przewlekłej, gdy przebieg choroby nie jest tak intensywny. Podczas karmienia piersią preferowane są amoksycylina, cefoperazon, cefobid. Leki te są szybko wydalane z organizmu i nie kumulują się w tkankach narządów.

Antybiotyki do leczenia nerek i dróg moczowych

Zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, infekcje dróg moczowych: środki przeciwdrobnoustrojowe

IMP lokalizacji infekcji jest podzielony na górną zakażenia (odmiedniczkowe zapalenie nerek, ropnie i zapalenie nerek, wąglik, apostematozny odmiedniczkowe zapalenie nerek) i dolny podziałów IMP (zapalenie pęcherza, zapalenie cewki moczowej, zapalenie gruczołu krokowego).

Ze względu na przebieg zakażenia MVP dzieli się na nieskomplikowane i skomplikowane. Nieskomplikowane infekcje występują przy braku uropatii zaporowej i zmian strukturalnych w nerkach i IMP, a także u pacjentów bez poważnych chorób współistniejących. Pacjenci z nieskomplikowanymi zakażeniami MVP są częściej leczeni ambulatoryjnie i nie wymagają hospitalizacji. Skomplikowane infekcje występują u pacjentów z uropatiami obturacyjnymi, na tle instrumentalnych (inwazyjnych) metod badania i leczenia, poważnych chorób współistniejących (cukrzyca, neutropenia). Wszelkie infekcje MAP u mężczyzn są traktowane jako skomplikowane.

Ważne jest, aby podkreślić pozaszpitalne (występują w warunkach ambulatoryjnych) i szpitalne (rozwój po 48 godzinach pobytu w szpitalu) infekcji IMP.

IMP nieskomplikowane zakażenia w ponad 95% przypadków są spowodowane przez mikroorganizmy, w większości do rodziny Enterobacteriaceae. E. coli jest głównym czynnikiem sprawczym - 80-90% mniej S.saprophyticus (3-5%), Klebsiella spp P.mirabilis, itp skomplikowane infekcje częstotliwości izolacji IMP E.coli zmniejsza inne patogeny są częstsze.. - Proteus sp., Pseudomonas sp., Klebsiella spp., grzyby (szczególnie C. albicans). nerki wąglik (kora ropień) w 90% spowodowany S.aureus. Główne patogeny apostematoznogo odmiedniczkowe zapalenie nerek, ropień nerek zlokalizowane w substancji rdzeniowego jest E. coli, Klebsiella spp., Proteus sp.

Podobnie jak w przypadku innych infekcji bakteryjnych, wrażliwość patogenów na antybiotyki ma kluczowe znaczenie przy wyborze leku do leczenia empirycznego. W Rosji w ostatnich latach, częste występowanie oporności pozaszpitalnego E.coli szczepu na ampicylinę (zakażenie neoslozhnnennye - 37%, skomplikowane - 46%) i kotrimoksazol (nieskomplikowane infekcje - 21%, skomplikowane - 30%), a więc nie mogą one ILA zaleca się jako leki z wyboru w leczeniu zakażeń IMP. Odporność uropatogenne szczepy E. coli na gentamycynę, nitrofurantoina, kwas nalidyksowy, kwas pipemidowy, a jest stosunkowo mała i wynosi 4-7%, 6-14% w nieskomplikowany i skomplikowana FPA. Najbardziej aktywne fluorochinolony (norfloksacyna, cyprofloksacyna, itd.), Na który poziom oporności jest mniej niż 3-5%.

CYSTIS

Leki z wyboru: doustne fluorochinolony (lewofloksacyna, norfloksacyna, ofloksacyna, pefloksacyna, cyprofloksacyna).

Alternatywne leki: amoksycylina / klawulanian, trometamol fosfomycyny, nitrofurantoina, ko-trimoksazol *.

Czas trwania leczenia: w przypadku braku czynników ryzyka - 3-5 dni. Terapia za pomocą pojedynczej dawki jest gorsza pod względem skuteczności w przypadku kursów 3-5-dniowych. Jednorazowo stosowany jest tylko trometamol fosfomycyny.

OSTROŻNY CYSTY

Ostre, skomplikowane zapalenie pęcherza lub obecność czynników ryzyka (wiek powyżej 65 lat, zapalenie pęcherza moczowego u mężczyzn, utrzymywanie się objawów dłużej niż 7 dni, nawrót zakażenia, stosowanie przepon pochwowych i środków plemnikobójczych, cukrzyca).

Wybór środków przeciwdrobnoustrojowych

Zastosuj ten sam AMP jak przy nieskomplikowanym ostrym zapaleniu pęcherza moczowego, ale czas trwania terapii zwiększa się do 7-14 dni.

PIELONEFRIT

Leki z wyboru: doustne fluorochinolony (lewofloksacyna, norfloksacyna, ofloksacyna, pefloksacyna, cyprofloksacyna), amoksycylina / klawulanian.

Alternatywne leki: doustne cefalosporyny II-III generacji (aksetyl cefuroksymu, cefaklor, cefiksym, ceftibuten), ko-trimoksazol.

Czas trwania terapii: 10-14 dni.

CIĘŻKA I SKOMPLIKOWANA PELONOGRAFIA

Konieczna jest hospitalizacja. Leczenie z reguły rozpoczyna się od leków podawanych pozajelitowo, a następnie po normalizacji temperatury ciała należy przejść na doustne podawanie antybiotyków.

Wybór środków przeciwdrobnoustrojowych

Leki z wyboru: pozajelitowe fluorochinolony (lewofloksacyna, ofloksacyna, pefloksacyna, cyprofloksacyna), amoksycylina / klawulanian, ampicylina / sulbaktam.

Preparaty alternatywne: cefalosporyny pozajelitowego generacji II-IV (cefuroksym, cefotaksym, ceftriakson, ceftazydym, cefepim), cefoperazon / sulbaktam, tikarcylina / kwas klawulanowy, aminoglikozydy ampicylinę + (gentamycynę, netilmycynę, amikacyna), karbapenemy (imipenem, meropenem).

Czas trwania leczenia: pozajelitowe podawanie antybiotyków przed ustąpieniem gorączki, następnie przejście do doustnego podawania antybiotyków, tak jak w odmiedniczkowe zapalenie nerek o łagodnym i umiarkowanym nasileniu. Całkowity czas trwania terapii przeciwbakteryjnej powinien wynosić co najmniej 14 dni i być ustalony na podstawie obrazu klinicznego i laboratoryjnego.

APOSTELECTEPELITIS, ABSOCJA DZIECKA

Terapię przeprowadza się w specjalistycznym szpitalu urologicznym. Jeśli to konieczne, leczenie chirurgiczne.

Wybór środków przeciwdrobnoustrojowych

Leki z wyboru: oksacylina pozajelitowo.

Alternatywne leki: cefazolina, wankomycyna.

Ropień z rdzeniastej substancji, odmiedniczkowe odmiedniczkowe zapalenie nerek

Leki z wyboru: fluorochinolony pozajelitowego (lewofloksacyna, ofloksacyna, pefloksacyna, cyprofloksacyna), amoksycylina / kwas klawulanowy, ampicylina / sulbaktam.

Preparaty alternatywne: cefalosporyny pozajelitowego generacji II-IV (cefuroksym, cefotaksym, ceftriakson, ceftazydym, cefepim), cefoperazon / sulbaktam, tikarcylina / kwas klawulanowy, aminoglikozydy ampicylinę + (gentamycynę, netilmycynę, amikacyna), karbapenemy (imipenem, meropenem).

Czas trwania terapii: 4-6 tygodni, zdeterminowany obraz kliniczno-laboratoryjny. Pierwsze 7-10 dni to podawanie pozajelitowe, a następnie możliwe jest przejście do przyjmowania AMP.

WYKORZYSTANIE LECZENIA ZAKAŻEŃ MVP W CIĄŻY

Przy wyborze ILA kobiety w ciąży musi uwzględniać jego bezpieczeństwo dla płodu: Nie można używać fluorochinolony przez cały okres ciąży, kotrimoksazol jest przeciwwskazany w I i III trymestrze, aminoglikozydy dopuszczalne jest stosowanie wyłącznie ze względów zdrowotnych.

BACTERIURIA BESSIMPTOMNAYA, OSTREJ CYSTITIS

Występuje u 7% ciężarnych kobiet. Powołanie AMP jest pokazane z powodu wysokiej częstotliwości rozwoju odmiedniczkowego zapalenia nerek (20-40%).

Leki z wyboru: trometamol fosfomycyny, amoksycylina.

Alternatywne leki: nitrofurantoina.

Czas trwania terapii: 7-14 dni.

Zalecana hospitalizacja. Początkowo AMP podaje się pozajelitowo, a następnie przechodzi do podawania doustnego.

Preparaty z wyboru: generacja cefalosporyn II-III (cefuroksym, cefotaksym), amoksycylina / klawulanian, ampicylina, amoksycylina.

Alternatywne leki: aminoglikozydy, ampicylina, amoksycylina, ampicylina / sulbaktam, aztreonam.

Czas trwania terapii: nie mniej niż 14 dni.

WYKORZYSTANIE LECZENIA ZAKAŻEŃ MVP W POSZUKIWANIU PIERSI

W okresie karmienia piersią stosowanie fluorochinolonów jest przeciwwskazane, a stosowanie kastymoksazolu jest niepożądane podczas pierwszych 2 miesięcy karmienia piersią. W przypadku niemożności zastosowania alternatywnej terapii, przepisanie powyższych leków jest dozwolone w przypadku przeniesienia dziecka do sztucznego żywienia na czas leczenia.

WYKORZYSTANIE LECZENIA ZAKAŻEŃ MVP U WŚRÓD OSÓB

U osób starszych częstość zakażeń MVP jest znacznie zwiększona ze względu na czynniki komplikujące: łagodny przerost prostaty u mężczyzn i spadek poziomu estrogenu u kobiet w okresie menopauzy. Dlatego leczenie zakażeń MVP powinno obejmować nie tylko stosowanie AMP, ale także korektę opisanych czynników ryzyka.

W łagodnym rozroście gruczołu krokowego wykonywane jest leczenie medyczne lub chirurgiczne, u kobiet w okresie menopauzy skuteczne miejscowe stosowanie preparatów estrogenowych.

Funkcja nerek u osób starszych jest często zmniejszona, co wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu aminoglikozydów. Występuje wysoka częstość występowania HP, szczególnie długotrwale, nitrofurantoina i ko-trimoksazol. Dlatego należy przepisywać te leki z ostrożnością.

WYKORZYSTANIE LECZENIA ZAKAŻEŃ MVP U DZIECI

Spektrum patogenów u dzieci nie różni się od dorosłych. Wiodącym czynnikiem sprawczym jest E. coli i inni przedstawiciele rodziny Enterobacteriacae. Przy umiarkowanym i ciężkim przebiegu odmiedniczkowego zapalenia nerek dzieci w pierwszych 2 latach życia powinny być hospitalizowane. Stosowanie cefepimu i co-trimoksazolu jest przeciwwskazane u dzieci w wieku do 2 miesięcy, meropenem - do 3 miesięcy. Stosowanie fluorochinolonów jest dopuszczalne tylko w niektórych przypadkach ze złożonym odmiedniczkowym zapaleniem nerek wywołanym przez P. aureus lub wielopostaciowe patogeny Gram-ujemne.

CYSTY OSTREJ

Leki z wyboru: amoksycylina / klawulanian, doustne cefalosporyny II-III generacji (aksetyl cefuroksymu, cefaklor, cefiksym, ceftibuten).

Alternatywne leki: trometamol fosfomycyny, ko-trimoksazol *, nitrofurantoina.

Czas trwania terapii: 7 dni, trometamol fosfomycyny - jeden raz.

PIELONEFRIT

Biorąc pod uwagę, że w wielu krajach odmiedniczkowe zapalenie nerek u dzieci, szczególnie u chłopców, jest skomplikowane (rozwija się na tle zaburzeń rozwojowych), decydującym czynnikiem określającym skuteczność terapii jest operacja chirurgiczna.

Wybór środków przeciwdrobnoustrojowych

Leki z wyboru: amoksycyliny / kwasu klawulanowego, ampicylina / sulbaktam, cefalosporyny wytwarzania II-IV (cefuroksym, cefotaksym, ceftazydym, ceftriakson, cefepimu).

Alternatywne leki: ampicylina + aminoglikozydy (gentamycyna, netilmycyna, amikacyna), ko-trimoksazol *.

Czas trwania terapii: nie mniej niż 14 dni.

PREWENCYJNE WYKORZYSTANIE PRZYGOTOWYWANYCH PRZECIWCIAŁAJĄCYCH NA PRZYCHODNE ZAKAŻENIA

W przypadku częstych nawrotów (więcej niż 2 w ciągu 6 miesięcy) konieczne jest rozważenie możliwości prowadzenia terapii zapobiegawczej: ciągłe przyjmowanie małych dawek AMP raz dziennie w nocy. Wstępnie pożądane jest przeprowadzenie badania bakteriologicznego moczu z oznaczeniem wrażliwości mikroflory na antybiotyki.

U pacjentów z nawrotami, które rozwijają się po stosunku, zaleca się przyjmowanie pojedynczej dawki leku po stosunku seksualnym. Rzadkie nawroty pozwalają zalecić samodzielne podanie antybiotyku w przypadku wystąpienia dysurii.

Wybór środków przeciwdrobnoustrojowych

Leki z wyboru: nitrofurantoina, ko-trimoksazol *.

Alternatywne leki: fluorochinolony (norfloksacyna, ofloksacyna, pefloksacyna, cyprofloksacyna), cefaleksyna, cefaklor.

Tabela 1. Typowe błędy w antybiotykoterapii zakażeń dróg moczowych
Tabela 2. Dawki środków przeciwdrobnoustrojowych do leczenia infekcji MAP u dorosłych

W regionach, w których poziom oporności na E. coli jest mniejszy niż 10%.

Źródło: PRAKTYCZNY PRZEWODNIK na temat chemioterapii przeciwzapalnej Edytowane przez: L.S. Strachunsky, Yu.B. Belousova, S.N. Kozłowa http://www.antibiotic.ru/ab/106-109.shtml#pielonefritis

Antybiotyki w zakażeniach dróg moczowych u kobiet i mężczyzn

Choroby układu moczowego są częstymi towarzyszami ludzkości. Do ich obróbki stosowane są specjalne preparaty. Antybiotyki w chorobie układu moczowo-płciowego, wyznaczone przez lekarza prowadzącego, można przyjmować zarówno w domu, jak i w szpitalu. Kursowi terapeutycznemu towarzyszą okresowe badania moczu i krwi.

W jakich chorobach stosuje się środki przeciwbakteryjne?

Antybiotyki są przepisywane w celu wykrycia procesu zapalnego w nerkach. Wynika to z kilku czynników. Przede wszystkim dlatego, że antybiotyki w układzie moczowym pomagają usunąć stan zapalny i ból spowodowany procesem. Leki te są w stanie zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji przez krwioobieg do sąsiednich narządów układu moczowego i innych układów.

Współcześni urologowie używają uniwersalnego pojęcia zapalenia nerek, aby opisać procesy zapalne w nerkach. Obejmuje on takie choroby, jak odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, pionowe zapalenie nerek, gruźlica nerek. Skuteczność działania na przyczynę zapalenia zależy od stopnia rozwoju choroby. Im szybciej osoba zwróci się do lekarza, tym szybciej odzyska zdrowie.

Ważne! Antybiotyki są uważane za skuteczną metodę leczenia wszystkich typów chorób nerek, pęcherza moczowego i układu moczowego.

Powrót do spisu treści

Antybiotykoterapia: rodzaje leków

Nowoczesny segment rynku farmaceutycznego ma wiele różnych leków. Konieczna jest konsultacja lekarska, aby dowiedzieć się, jaka jest przyczyna i wybrać odpowiedni lek do leczenia problemów w układzie moczowo-płciowym. Eksperci używają w praktyce beta-laktamów i niektórych innych antybiotyków do leczenia układu moczowo-płciowego.

Powrót do spisu treści

Beta-laktamy

Są to preparaty do zapalenia, które mają silny wpływ na szeroką gamę bakterii. Preparaty tej grupy powoływane są w połączeniu z innymi lekami, które poprawiają działanie głównego leku. Antybiotyki stosowane w leczeniu infekcji narządów moczowych mają szkodliwy wpływ na organizmy Gram-ujemne i Gram-dodatnie oraz zabijają gronkowce, które są oporne na działanie wielu leków. Należą do nich aminopenicyliny, pincillins anty-omdlenia.

Obejmuje to także cefalosporyny - grupę tabletek stworzonych do leczenia infekcji dróg moczowych i wywołanych przez różne patogeny. Lek jest oferowany 4 typy lub pokolenia, z których każdy jest wyposażony w określony zakres efektów i jest w stanie pomóc wyeliminować wiele poważnych chorób nerek. Ta grupa okazała się pozytywna, szczególnie czwarte pokolenie.

Powrót do spisu treści

Inne antybiotyki w leczeniu zakażeń układu moczowo-płciowego

Są to tabletki, które są równie skuteczne w zapaleniach nerek i pęcherza moczowego, w szczególności w antybiotykach z grupy fluorochinolonów. Tabletki te są wskazane w przypadkach, gdy życie pacjenta jest zagrożone. Są również stosowane w leczeniu chorób przewlekłych w stadium zaostrzeń. Do tej grupy należą aminoglikozydy, stosowane w zaburzeniach funkcji układu moczowo-płciowego. Ale zapalenie cewki moczowej leczy mikrolidy. Tetraceclines są stosowane w leczeniu zapalenia nerek wywołanego przez nietypową florę.

Ponadto urologowie zalecają stosowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania. Leki te są wyjściem z różnych sytuacji i mogą wyeliminować przyczyny chorób nerek i dróg moczowych. Aby wybrać najskuteczniejszy antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji dróg moczowych, należy skonsultować się z lekarzem i zidentyfikować prawdziwego czynnika wywołującego zakażenie.

Powrót do spisu treści

Najbardziej skuteczny lek na drogi moczowe

Ważne jest, aby wiedzieć, że do tej pory nie ma uniwersalnego środka na wszystkie rodzaje jadeitu. Każdy rodzaj leczenia należy dobierać indywidualnie w zależności od wyników badań i analiz.

Specjalista musi dokonać dokładnej diagnozy, a następnie przepisać leki. Popularnymi środkami do leczenia chorób układu moczowego są:

  • Klasyczne antybiotyki - Furadonina, Furagina, Furazolidon, Palin, Azytromycyna.
  • Leki drugiego etapu - antybiotyki, powołany w szpitalu. Należą do nich aminoglikozydy. Leki te mają silne działanie przeciwdrobnoustrojowe, a niektóre z nich mają dużą listę przeciwwskazań. Większość lekarzy zaleca Amikacin.
  • Zioła i produkty z nich, używane wraz z antybiotykami i innymi tabletkami. Nazywa się je antypsychotycznymi roślinami. Lepiej jest je przyjmować, aby zapobiec rozwojowi zaostrzeń i podczas okresów możliwego pogorszenia stanu zdrowia.
  • Witaminy i immunomodulatory, które znajdują się na liście leków do leczenia układu moczowo-płciowego u kobiet i mężczyzn. Poprawiają i przyspieszają działanie niezbędnych leków z infekcjami układu moczowo-płciowego.
Powrót do spisu treści

Zasady wyboru antybiotyków w leczeniu kobiet i mężczyzn

U mężczyzn i kobiet infekcje układu moczowo-płciowego są traktowane niemal identycznie. Wyjątkiem są choroby na tle ciąży i laktacji. W tym przypadku lekarze przepisują "Amoksycylinę" i fitoterapię, aby wzmocnić działanie antybiotyku. W leczeniu zapalenia pęcherza zaleca się uroseptics "Phytolizy" lub "Kanefron". W trudnych przypadkach lekarz może przepisać "lewofloksacynę", "ofloksacynę". W odmiedniczkowym zapaleniu nerek stosuje się "Pefloxacin", "Ciprofloxacin", "5-NOC".

Nieprzyjemne objawy są usuwane za pomocą fitoterapii i obfitego picia. Leczenie przeciwbakteryjne w przypadku choroby nerek przeprowadza się za pomocą opisanych środków i tabletek w domu. Lekarze często zalecają nietoksyczne popularne leki, aw rzadkich przypadkach zaostrzeń w szpitalu wykonuje się antybiotykoterapię. Tak więc dzisiaj istnieje kilka sposobów na przywrócenie układu moczowo-płciowego poprzez leczenie różnych chorób nerek i pęcherza moczowego. Lekarz stara się wyznaczyć odpowiedni schemat terapii przeciwbakteryjnej i wzmocnić fitoterapię, co przyspieszy powrót do zdrowia.

Najskuteczniejsza grupa leków do leczenia chorób nerek i dróg moczowych

WAŻNE! Siergiej Bubnowski: Istnieje skuteczne lekarstwo na choroby weneryczne. Czytaj więcej >>

Naruszenia systemu moczowego muszą być obsługiwane w sposób odpowiedzialny. Leki stosowane w leczeniu nerek pozwalają uniknąć wielu powikłań związanych nie tylko z gromadzeniem się szkodliwych substancji w organizmie, ale także z niedostateczną produkcją hormonów. Jako główny narząd filtrujący, nerki syntetyzują ponad 100 związków podobnych do hormonów, które wpływają na krzepliwość krwi i ogólny stan zdrowia człowieka.

Grupy leków stosowanych w patologii nerek

Choroba nerek nie jest niczym niezwykłym we współczesnym świecie. Pojawienie się patologii przyczynia się do złej ekologii, niedożywienia, niezdrowego stylu życia, w tym nadużywania alkoholu i palenia tytoniu.

Główne rodzaje stanów patologicznych obejmują:

  • kamica nerkowa;
  • nowotwory;
  • cysty;
  • Zakażenia i procesy zapalne (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie kłębuszków nerkowych).

Na podstawie objawów klinicznych lekarz określa stopień choroby nerek i zaleca leczenie, które może być zachowawcze lub operacyjne.

Głównym celem leków jest usunięcie bolesności i dyskomfortu spowodowanego chorobami, aby wykluczyć występowanie powikłań i nawrotów patologii w przyszłości, aby zapobiec rozwojowi stanu i jego przejściu na bardziej zaawansowany etap.

Często używanymi lekami do leczenia schorzeń nerek są diuretyki i antybiotyki. Pierwsza normalizacja procesu wydalania moczu, którego zakłócenie występuje w stanach patologicznych w nerkach, przyczynia się do uwolnienia organizmu z nadmiaru płynu.

Antybiotyki atakują bakterie, które są czynnikami wywołującymi procesy zapalne w nerkach i pęcherzu moczowym, zapobiegają rozprzestrzenianiu się infekcji na inne narządy i układy. Środki przeciwbakteryjne są niezbędne w leczeniu zapalenia nerek, ropni, karbunkułów i innych patologii zapalnych.

Ponadto w leczeniu nerek i pęcherza stosuje się leki, które dotyczą grup środków przeciwskurczowych, przeciwbólowych i rozpuszczających.

Spasolityki są podzielone na 2 podgrupy i mogą być miotropowe lub neurotropowe. Te pierwsze działają bezpośrednio na włókna mięśniowe, powodując ich rozluźnienie. Leki neurotropowe blokują zakończenia nerwowe, zapobiegając przenoszeniu impulsów do tkanki mięśniowej zlokalizowanej w pobliżu narządów układu moczowego. To z kolei eliminuje występowanie bólu.

Środki przeciwbólowe stosowane w chorobach nerek i pęcherza częściej są określane jako grupa niesteroidowych leków przeciwzapalnych, które różnią się łącznym działaniem. Leki wytwarzane w postaci tabletek lub kropli, łagodzą stany zapalne i eliminują bolesność.

Leki, które rozpuszczają grudki, są stosowane w kamicy moczowej. Podstawą tych leków są zazwyczaj ekstrakty i ekstrakty roślinne.

Rodzaje leków stosowanych w leczeniu układu moczowego

Antybiotyki przepisane przez lekarza, w zależności od struktury chemicznej, mogą odnosić się do grup:

  • penicyliny (amoksycylina, ampicylina) - walczą z enterokokami i E. coli, co jest niezbędne w leczeniu nieskomplikowanych ostrych infekcji;
  • cefalosporyny (Zinnat, Cefaleksyna, Claforan) - mają szerokie spektrum działania, co pozwala na stosowanie ich w najcięższych patologiach bakteryjnych;
  • aminoglikozidov (Gentamycin, Amikatsin) - są stosowane w stanach zapalnych powikłanych przez Pseudomonas aeruginosa;
  • karbamazepiny (Imipenem, Meropenem) - są aktywne wobec mikroorganizmów Gram-dodatnich, beztlenowych i Gram-ujemnych, są przepisywane w przypadku uogólnionych procesów zapalnych;
  • fluorochinolony (lewofloksacyna, ofloksacyna, Lomefloxacin) - stosowane są w przewlekłych postaciach infekcji.

Grupa przeciwskurczowych w leczeniu patologii nerek obejmuje:

  • formy działania nootropowego - Skopalamina, Metacin, Siarczan atopiny, Bromek butylu z hioscyny;
  • myotropics - Drotaverin, bromek otiloniowy, Mebeverin.

Najczęściej stosowane leki obejmują leki nootropowe z grupy antagonistów M cholinergicznych blokujące mózgu zakończeń nerwów (Platifillin, hioscyaminę) i myotropic przeciwskurczowe papaweryna, Halidorum, No-Spa. Maksymalny efekt osiąga się przy podawaniu domięśniowym lub dożylnym.

Jeśli schorzeniom nerek towarzyszy zespół bólowy, należy przepisać leki przeciwbólowe:

Leki mogą być stosowane zarówno w postaci tabletek i kropli, jak i doodbytniczych czopków i zastrzyków.

Lista leków moczopędnych jest kierowana przez Furosemid, co pozwala wyeliminować wyraźny obrzęk lub wzrost ciśnienia krwi w zależności od typu nerek. Ponadto popularne są cyklometazyd, teofilina i mannitol. Ten ostatni stosuje się w przypadku niewydolności nerek i zespołu nerczycowego.

Ponieważ kamica moczowa jest patologią nerek, która znajduje się w pierwszej trójce pod względem częstości występowania, leki stosowane do jej leczenia należy rozpatrywać bardziej szczegółowo.

Następujące leki znajdują się na liście leków:

  1. Kanefron to preparat złożony na bazie wyciągów z róży psiej, lyubistok, rozmarynu i centaury.
  2. Phytolizyna - składa się z ekstraktów skrzypu, pietruszki, sporis, lyubistok, brzozy itp. Ma działanie przeciwzapalne, antyseptyczne, moczopędne.
  3. Cyston - obejmuje w kompozycji ekstraktów z madder, helikoptera, didimocarpus, słomy, onmsma i mumie. Ma szerokie spektrum działania, w tym działanie moczopędne i spazmolityczne.

Stosując leki skojarzone do leczenia, można szybko pokonać chorobę i zapobiec rozwojowi powikłań.

  • Niewiarygodnie... Na zawsze można leczyć kiłę, rzeżączkę, mikoplazmozę, rzęsistkowicę i inne choroby przenoszone drogą płciową!
  • Tym razem.
  • Bez przyjmowania antybiotyków!
  • Jest dwa.
  • Przez tydzień!
  • To trzy.

Istnieje skuteczny środek zaradczy. Skorzystaj z linku i dowiedz się, co zaleca wenerolog Sergey Bubnovsky!

Choroby nerek i dróg moczowych

Nerki mają ogromne znaczenie dla ludzkiego ciała. Ten narząd jest niezbędny do normalnego funkcjonowania wszystkich układów, spełnia funkcje wydzielnicze, osmoregulacyjne, metaboliczne i niektóre inne. Często pod wpływem czynników endogennych i egzogennych rozwijają się choroby nerek i dróg moczowych, które niekorzystnie wpływają na funkcjonowanie całego organizmu. Najczęstsze patologie obejmują odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, kolkę nerkową, kamicę moczową, niewydolność nerek. Aby uniknąć poważnych problemów zdrowotnych, ważne jest, aby diagnozować choroby w odpowiednim czasie i rozpocząć właściwą terapię.

Dlaczego są choroby

Choroby nerek i dróg moczowych rozwijają się pod wpływem wielu negatywnych skutków na organizm. Czynniki te obejmują:

  • przechłodzenie;
  • choroby układu hormonalnego;
  • niedożywienie;
  • zakażenie patogenami;
  • uraz pęcherza;
  • obniżona odporność;
  • wrodzone lub nabyte anomalie układu moczowego;
  • transfer chemioterapii;
  • zaburzenia hormonalne;
  • częsty stres, chroniczne zmęczenie.

Dziedziczność odgrywa dużą rolę w chorobach. Jeśli patologia dziecka zostanie zdiagnozowana w pierwszych miesiącach życia, często odnosi się do genetycznej predyspozycji. Dziedziczeniem może być przekazywana nefropatia (jednostronne i dwustronne naruszenia nerek).

Wiele chorób układu moczowego wiąże się z różnymi patogenami infekcji, które dostają się do organizmu przez cewkę moczową, rozprzestrzeniają się do nerek przez drogi moczowe. Obejmują one:

  • jelitowe, pseudomonas aeruginosa;
  • proteina;
  • Klebsiella;
  • chlamydia;
  • mykoplazmę;
  • streptococci.

Chorobotwórcze bakterie dostają się do organizmu z powodu nieprzestrzegania higieny intymnej, podczas kontaktów seksualnych, od matki do dziecka podczas przejścia płodu przez kanał rodny.

Objawy patologii nerek i narządów moczowych zależą od choroby. W ostrych chorobach zakaźnych objawy są objawami, takimi jak gorączka, ostry ból, zatrucie organizmu. Przewlekły przebieg wielu chorób często występuje bezobjawowo lub ze słabymi objawami.

Odmiedniczkowe zapalenie nerek

Odmiedniczkowe zapalenie nerek jest procesem zapalnym, który atakuje miedniczkę nerkową, kielich, miąższ i układ organów narządowych. Patologia dotyczy głównie dzieci poniżej 7 lat, ze względu na specyfikę budowy układu moczowego dzieci. U kobiet odmiedniczkowe zapalenie nerek rozpoznaje się w okresie od 18 do 35 lat. Czynnikami prowokującymi są początek aktywności seksualnej, okres ciąży, poród. U mężczyzn choroba często występuje w starszym wieku, często z powodu gruczolaka prostaty, z innych przyczyn.

Odmiedniczkowe zapalenie nerek - poważna choroba, której towarzyszy ostry ból w dolnej części pleców

  • wzrost temperatury do wysokich wartości (39-40 ° C);
  • czasami pojawiają się nudności, wymioty;
  • utrata apetytu, osłabienie, drażliwość;
  • zwiększone pocenie;
  • zespół bólowy o różnym nasileniu w okolicy lędźwiowej i otrzewnej;
  • upośledzenie oddawania moczu, częste zapotrzebowanie lub odwrotnie, zatrzymanie moczu.

Uryna pacjenta staje się mętna, nabiera ciemnego lub czerwonawego odcienia, często występuje domieszka krwi, śluzu. Badania laboratoryjne moczu ujawniają bakterie, niewielką ilość białka. Badanie krwi wykazuje podwyższony poziom leukocytów i szybkość sedymentacji erytrocytów (ESR).

Zapalenie pęcherza moczowego

Zapalenie pęcherza moczowego, zmiana jego funkcji, któremu towarzyszy naruszenie oddawania moczu i inne objawy, ma w praktyce medycznej nazwę zapalenia pęcherza moczowego. Choroba rozwija się głównie z powodu infekcji pęcherza przez zakażenie, jest diagnozowana u dzieci i dorosłych. Wyróżnia pierwotny, wtórny typ patologii, zakaźne i niezakaźne zapalenie pęcherza.

Głównymi przyczynami choroby są uszkodzenia narządów przez patogeny, uraz błony śluzowej pęcherza moczowego, przekrwienie w narządach miednicy, hipotermia, niewydolność hormonalna i wiele innych.

  • bóle cięcia w dolnej części brzucha, pieczenie;
  • częste zapotrzebowanie na oddawanie moczu przy skąpym moczu;
  • podwyższona temperatura ciała, od podgorączkowego do wysokiego;
  • obecność krwi, śluzu w moczu;
  • ogólne pogorszenie stanu zdrowia.

Wraz z rozwojem powyższych objawów zaleca się natychmiast skontaktować się z lekarzem. Niedbałe podejście do własnego zdrowia często powoduje poważne powikłania (odmiedniczkowe zapalenie nerek, śródmiąższowe zapalenie pęcherza).

Często zapalenie pęcherza moczowego i zapalenie cewki moczowej są ze sobą zdezorientowane. Patologie są bardzo podobne, ponieważ oba mają wpływ na narządy układu moczowego. W przypadku zapalenia cewki moczowej proces zapalny rozprzestrzenia się do cewki moczowej (cewki moczowej).

Czynnikami prowokującymi tego procesu są liczne przyczyny. Jest to obecność kamicy, uszkodzenia narządów przez patogeny, złośliwą cewkę moczową, uraz kanału, choroby ginekologiczne, przekrwienie żył miedniczych, hipotermię.

Obraz kliniczny zapalenia cewki moczowej towarzyszą następujące objawy:

  • swędzenie, pieczenie, otarcie cewki moczowej;
  • ból lub ciągnięcie bólu w okolicy łonowej;
  • wypływ z cewki moczowej (ropny, śluzowy, krwawy);
  • obecność krwi w moczu;
  • trudności z oddawaniem moczu.

Od zapalenia pęcherza moczowego wyróżnia się brak częstych objawów patologii (temperatura, osłabienie, drażliwość).

Wiele kobiet myli zapalenie pęcherza moczowego i zapalenie cewki moczowej, ponieważ obydwu chorobom towarzyszą nieprzyjemne odczucia w dolnej części brzucha

Choroba nerek

Pod wpływem różnych przyczyn w narządach układu moczowego powstają kamienie (kamienie). Kamień nerkowy ma inny kształt i pochodzenie. Szczawiany pojawiają się z powodu nadmiernego gromadzenia się kwasu szczawiowego, fosforany występują z nadmiarem fosforanu wapnia, moczy są formacjami z soli kwasu moczowego.

  • ostry ból, z zespołem bólowym może mieć łagodny lub ciężki objaw (z kolką nerkową). Nieprzyjemne odczucia rozciągają się na okolicę talii, łono, miednicy;
  • pojawienie się nieczystości krwi w moczu. Czasami jego ilość jest niewielka, diagnozę przeprowadza się za pomocą laboratoryjnego badania moczu;
  • trudności z oddawaniem moczu, często występuje nieoczekiwane przerwanie przepływu moczu;
  • pogorszenie ogólnego samopoczucia, dreszcze, osłabienie, złe samopoczucie.

Dzieci mają zespół bólowy, dziecko traci aktywność, apetyt, mniej mobilne. Wśród powikłań kamicy moczowej są: stwardnienie nerki, odmiedniczkowe zapalenie nerek, wodonercze.

Kłębuszkowe zapalenie nerek jest patologią, której towarzyszy porażenie kłębuszków nerkowych (kłębuszków nerkowych). Głównym zagrożeniem w tym przypadku jest rozwój niewydolności nerek, śpiączka mocznicowa. Do przyczyn tej choroby należą predyspozycje genetyczne, choroby zakaźne, wpływ na organizm substancji toksycznych, zaburzenia autoimmunologiczne, formacje onkologiczne, częsta hipotermia ciała. Wyizolować ostre, podostre i przewlekłe zapalenie kłębuszków nerkowych.

  • rozwój obrzęków;
  • podwyższone ciśnienie krwi;
  • ból;
  • obecność białka, erytrocytów w moczu;
  • zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (rzucawka);
  • zmniejszona wydajność moczu.

Choroba wymaga leczenia we wczesnym stadium, ponieważ wiele z jego powikłań często nie jest zgodnych z życiem.

Kłębuszkowe zapalenie nerek - poważna patologia wpływająca na nerki, wymagająca natychmiastowego leczenia

Niewydolność nerek

Patologia rozwija się na tle różnych chorób układu moczowego, charakteryzuje się naruszeniem wszystkich funkcji nerek, azotu, wody, elektrolitów i innych rodzajów metabolizmu. Przyczynami choroby są zaburzenia metaboliczne, podwyższone ciśnienie krwi, wrodzone nieprawidłowości płodu, obecność złogów, choroba naczyniowa, zatrucie organizmu jadowitymi insektami, węże, zatrucie chemiczne, odwodnienie.

Objawy niewydolności nerek zależą od stopnia zaawansowania choroby:

  • Początkowy etap często przebiega bezobjawowo, ale w tym momencie są już naruszenia ciała.
  • Oliguria - na tym etapie występuje zmniejszenie wydzielania moczu, występuje letarg, nudności, wymioty, ból pleców, otrzewna, duszność, szybkie bicie serca. Czas trwania tego okresu wynosi około 10 dni.
  • Poliuretan - w połączeniu z normalizacją stanu pacjenta zwiększa się ilość uwalnianego moczu, ale często choroby zakaźne nerek i innych narządów układu moczowego.
  • Etap rehabilitacji - jest całkowitym lub częściowym przywróceniem funkcjonowania organizmu, z wyjątkiem przypadków, w których znaczna liczba nefronów jest uszkodzona.

Do powikłań patologii zalicza się ryzyko przejścia do fazy przewlekłej, rozwoju śpiączki mocznicowej, sepsy i innych stanów.

Diagnoza chorób

W obliczu negatywnych objawów wskazujących na naruszenie nerek, należy jak najszybciej skontaktować się z urologiem lub nefrologiem. Jeśli to konieczne, lekarz wyznaczy ankietę od innych specjalistów. Złożona diagnostyka pomoże zidentyfikować chorobę, wyznaczyć właściwe leczenie.

Metody diagnozy obejmują:

  • laboratoryjny test krwi;
  • garnek kultury moczu;
  • analiza moczu przez Nechiporenko;
  • badanie ultrasonograficzne nerek;
  • RTG nerek za pomocą substancji nieprzepuszczającej promieniowania rentgenowskiego;
  • tomografia komputerowa nerek.

Czasami zaleca się obrazowanie rezonansu magnetycznego i inne metody badań.

Terapia chorób układu moczowego zależy od rodzaju choroby, jej postaci, towarzyszących objawów. Wybór metody leczenia jest możliwy za pomocą anamnezy i metod badań laboratoryjnych.

Choroby zakaźne nerek i pęcherza wymagają stosowania leków przeciwbakteryjnych. Ostatnio popularne są antybiotyki o szerokim spektrum działania. Obejmują one:

Leczenie zapalenia pęcherza, zapalenia cewki moczowej, odmiedniczkowego zapalenia nerek odbywa się za pomocą diuretyków. Diuretyki pomagają szybciej oczyszczać narządy układu moczowego z patogennych bakterii. Do nich należą:

  • Ezidreks;
  • Indapamid;
  • Triamterene.
Leki przepisywane są wyłącznie przez specjalistę, stosowanego zgodnie z zaleceniami

W przypadku gorączki potrzebne są leki przeciwgorączkowe. Aby to zrobić, pacjenci otrzymują następujące leki:

Immunomodulatory są często stosowane w celu poprawy odporności. Środki te pozwolą ciału szybko poradzić sobie z chorobami układu oddechowego, układu moczowego i innych narządów. Immunomodulatory obejmują:

Leczenie kamicy u dzieci i dorosłych odbywa się za pomocą następujących rodzajów leków:

  • leki do rozpuszczania złogów - Asparcum, Blemaren, Purinol;
  • środki przeciwskurczowe - Drotaverin, No-shpa;
  • diuretyki - Hypotiazyd, Indapamid;
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne - Diklofenak, Ketorolak, Ketoprofen.

Podczas formowania dużych kamieni leczenie jest przepisywane za pomocą zabiegu chirurgicznego. W przyszłości pacjent jest leczony terapią, która zapobiega pojawianiu się nowych złogów.

Niewydolność nerek wymaga zintegrowanego podejścia, w którym leczenie tabletkami łączy się z dietą, codziennym reżimem. Pacjent otrzymuje następujące środki:

  • diagnoza choroby, identyfikacja przyczyn i ich eliminacja;
  • przestrzeganie diety mającej na celu przywrócenie równowagi wody i soli w organizmie;
  • leczenie nadciśnienia;
  • hemodializa;
  • operacja przeszczepienia nerki.

Zapobieganie niewydolności nerek polega na utrzymaniu prawidłowego odżywiania, na czas leczenia odmiedniczkowego zapalenia nerek, zapalenia pęcherza moczowego, kamicy moczowej.

Zapobieganie zaburzeniom układu moczowego

Zapobiegaj wielu chorobom, stosując zdrowy styl życia i właściwe odżywianie. Aby to osiągnąć, należy prowadzić aktywny tryb życia, ćwiczyć regularnie, często chodzić na świeżym powietrzu, wykluczyć złe nawyki.

Zapobieganie jest najlepszym sposobem zapobiegania większości chorób

Zapobieganie obejmuje następujące zalecenia:

  • Przestrzeganie higieny osobistej i intymnej.
  • Nie możesz siedzieć na mrozie.
  • Menu powinno być nasycone niezbędnymi witaminami i minerałami.
  • Ważne jest, aby zrezygnować ze złych nawyków.
  • Terminowe leczenie chorób zakaźnych i innych.
  • Hartowanie ciała.

Z choroby nerek i dróg moczowych nie jest ubezpieczona przez żadną osobę. Uważne podejście do twojego ciała i ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza pomoże poradzić sobie z patologią, zapobiegnie powikłaniom choroby i jej przejściu w stan przewlekły.