Schematy antybiotykoterapii zapalenia nerek w tabletkach

Zapalenie pęcherza moczowego

Zapalenie nerek jest nazwą jednoczącą dwóch różnych chorób:

Klasyfikacja jest niższa.

Podstawowe zasady leczenia zapalenia nerek

Terapia okresu ostrego wykonywana jest w szpitalu urologicznym lub nefrologicznym i obejmuje: odpoczynek w łóżku, dietę, leczenie przeciwbakteryjne i objawowe.

Antybiotyki w stanach zapalnych nerek i pęcherza (infekcja w górę) są przepisywane po hodowli w moczu w celu zapewnienia sterylności i wrażliwości patogenu.


Jeśli nie ma dodatniej dynamiki przez dwa dni, lek przeciwbakteryjny ulega zmianie.

W przypadku niemożności przeprowadzenia analiz preferowane są antybiotyki o szerokim spektrum działania.

Leczenie odmiedniczkowego zapalenia nerek odbywa się w trzech etapach:

  1. Podstawowa antybiotykoterapia;
  2. Zastosowanie uroseptics;
  3. Przeciwdziałanie nawrotom, środki zapobiegawcze.

Z kłębuszkowym zapaleniem nerek:

  1. Ogólnoustrojowe stosowanie antybiotyków o wysokiej aktywności przeciwko infekcjom paciorkowcowym.
  2. Środki patogenetyczne.

W przypadku terapii empirycznej (początkowej) korzystne jest stosowanie chronionych penicylin i trzeciej generacji cefalosporyn.

Korzystnie pozajelitowe (dożylne i domięśniowe) podawanie leków.

Rozpocznij terapię antybakteryjną

Podstawowa terapia antybiotykami w chorobach zapalnych nerek jest zalecana do dwóch tygodni.

Penicyliny

Chronione penicyliny są obliczane w dawce 40-60 mg / kg dla dorosłych i 20-45 mg / kg u dzieci, dawka dzienna podzielona jest na 2-3 zastrzyki.

  • Amoksycylina / klawulanian (Augmentin, Amoxiclav);
  • Amoksycylina / sulbaktam (Trifamoks).

Oblicza się dawkowanie, koncentrując się na zawartości amoksycyliny.

Ingibitorozaschischonnye penicyliny wysoce skuteczne przeciwko Escherichia coli (Escherichia coli), gatunki Klebsiella, zakażenia Proteus, enterowirusa, staphylo i paciorkowce.

Seria penicylin z reguły jest dobrze tolerowana przez pacjentów ze względu na niską toksyczność, wyjątki to indywidualna wrażliwość i nietolerancja składników leku.

Działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne i zaburzenia dyspeptyczne.

W przypadku zespołu nefrytowego preferowana jest benzylopenicylina (1 milion jednostek do sześciu razy dziennie, z kursem 10 dni).

Po wykryciu Pseudomonas aeruginosa określona kombinacja przeciwko gatunkom Pseudomonas penicyliny Pipratsil, Sekuropen) aminogolikozidami z drugiej lub trzeciej generacji (Gentamycin, amikacyna).

Połączenie z fluorochinolony (cyprofloksacyna) stosowane są przeciwwskazań do stosowania aminoglikozydów (niewydolność nerek, odwodnienie, utrata narządów przedsionkowych, reakcje alergiczne).

Leczenie odbywa się ściśle pod kontrolą parametrów biochemicznych krwi, w związku z ryzykiem hipernatremii i hipokaliemii).

Cefalosporyny

Antybiotyki cefalosporynowe w zapaleniach nerek mają wysoką aktywność wobec czynników wywołujących pyelos i kłębuszkowe zapalenie nerek. Ze względu na dominujący metabolizm w wątrobie (wydalanie z organizmu) leki są stosowane w przypadku pojawienia się objawów niewydolności nerek.

Najbardziej skuteczne:

  1. Cefotaksym (Claforan);
  2. Ceftriakson (Ceftriabol, Rocefin);
  3. Ceftazidime (Kefadim)
  4. Cefoperazon (Cefobide).

Dawkowanie oblicza się z obliczeń 50-100 mg / kg podzielonych przez 2 razy dziennie.

Przeciwwskazania do stosowania ceftriaksonu są uważane za zakażenia dróg żółciowych i okres noworodka (istnieje ryzyko żółtaczki jądrowej, ze względu na hiperbilulininię)

Cefoperazon jest kategorycznie niezgodny z piciem alkoholu podczas leczenia.

Ryzyko zachorowania disulfiramopodobnyh reakcję (ostry ból brzucha, którzy nie reagują wymioty, silny niepokój, tachykardia, niedociśnienie) są przechowywane aż do pięciu dni po zakończeniu terapii.

Macrolides

Mają słabe działanie przeciwko gronkowcom i enterokokom, Escherichia coli, Klebsiella. Wysoce aktywny wobec flory streptokokowej. Stosowany z kłębuszkowym zapaleniem nerek.

Vilprafen jest dość drogim lekiem, kosztuje 10 kart. 1000 mg z 680 rubli.

Carbapenems

Antybiotyki beta-laktamowe mają szerokie spektrum działania i wysoką skuteczność wobec flory Gram-dodatniej i Gram-ujemnej.

  • Imipenem (ze stanem zapalnym nerek i pęcherza moczowego stosowany w połączeniu z cylastatyną, w celu wytworzenia stężenia terapeutycznego w moczu, lek z wyboru - Tienam);
  • Meropenem (Meronem, Janem).

Używany w leczeniu stanów zapalnych o ciężkim nasileniu. Bardziej aktywny przeciwko E. coli i Klebsiella. Nie należy działać na Pseudomonas aeruginosa.

Do działań niepożądanych należą: wysoka alergia, nefro i neurotoksyczność, częste zaburzenia dyspeptyczne.

Aminoglikozydy

  • W porównaniu z antybiotykami beta-laktamowymi aminoglikozydy mają bardziej wyraźny wpływ bakteriobójczy na chorobotwórczą florę i rzadko wywołują reakcje alergiczne.
  • Wysoce skuteczny przeciwko Pseudomonas aeruginosa, Proteus, Staphylococcus, Escherichia coli, Klebsiella i Enterobacteria.
  • Nie są skuteczne w przypadku infekcji strepto- i enterokokowych.
  • Maksymalne stężenie w tkance nerkowej obserwuje się przy podawaniu pozajelitowym (dożylnie i domięśniowo).
  • Poziom toksyczności jest wyższy niż poziom karbapenemów. Działania uboczne z aplikacji obejmują (nefrotoksyczność, uszkodzenie aparatu przedsionkowego, utratę słuchu, ryzyko blokady nerwowo-mięśniowej).

Leczenie przeprowadza się pod kontrolą biochemicznego testu krwi. Oczywiście nie więcej niż dziesięć dni.

Wybrane antybiotyki do leczenia nerek u kobiet w ciąży

  • Cefalosporyny;
  • Chronione penicyliny;
  • Makrolidy (Erytromycyna, Jozamycyna).

Leki te nie mają działania teratogennego, są mało toksyczne i skuteczne wobec bakterii, które powodują zapalenie nerek, co umożliwia ich stosowanie w czasie ciąży.

Makrolidy mają niską aktywność w stosunku do patogenów choroby, dlatego są rzadko stosowane, z łagodnymi postaciami nawrotów przewlekłego stanu zapalnego nerek w połączeniu z innymi lekami.

Podczas karmienia piersią stosuje się leki, które nie gromadzą się w mleku matki: amoksycylinę, cefoperazon, cefobid i pochodne nitrofuranów.

Podczas laktacji nie wolno stosować: oksychinolin, pochodnych kwasu nalidyksowego, lewomycyn, tetracyklin, aminoglikozydów, sulfonamidów i trimetoprimów.

Zastosowanie antybiotyków w kamicy moczowej u mężczyzn i kobiet

Kamica moczowa jest uważana za główną przyczynę obturacyjnego odmiedniczkowego zapalenia nerek.

Na tle terapii spazmolitycznej, przeciwbólowej i detoksykacyjnej leki przeciwbakteryjne są połączone:

  • Aminoglikozydy (gentamycyna, tobramycyna, amikacyna);
  • Cefalosporyny trzeciej generacji;
  • Carbopenems (Tienam);
  • Fluorochinolony (ofloksacyna, ciprofloksacyna).

Niewydolność nerek

Podczas eliminacji (niszczenia) patogenu u pacjentów z niewydolnością nerek antybiotyki powinny być wybrane zgodnie ze stopniem aktywności względem patogennej flory i brakiem efektu nefrotoksycznego.

Preparaty erytromycyny stosuje się w połączeniu z cefalosporynami i chronionymi penicylinami.

Nie używaj:

  • Aminoglikozydy;
  • Cefalosporyny pierwszej generacji;
  • Beta-laktamy;
  • Monobaktamy

Zastosowanie uroseptics

Terapia jest zalecana do jednego miesiąca.

  1. Pochodne nitrofuranów (Furacilin, Furazolidone, Furagin, Furamag).

Mają szeroki zakres aktywności, są skuteczne przeciwko szczepom odpornym na antybiotyki. Wysoce aktywny przeciwko infekcjom Staphylo i Streptococcus, enterokokom, enterobakteriom, trichomonadom, Klebsiella.

Przeciwwskazane w ciąży. Dozwolone do stosowania podczas laktacji.

Mają wysoką częstość występowania skutków ubocznych (niestrawność, skurcz oskrzeli, obrzęk płuc, reakcje alergiczne, na ośrodkowy układ nerwowy, mają toksyczne działanie na komórki krwi i wątrobie). Nieodpowiednie do odbioru napojów alkoholowych.

  1. Niefluorowane chinolony (kwas nalidyksowy lub Nevigramon, negra, palin).

Są aktywne przeciwko Escherichia, Klebsiella, Pseudomonas aeruginosa, Proteus.

Nie łącz z nitrofuranami. Przeciwwskazane w niewydolności nerek.

Działania niepożądane obejmują: reakcje cytopeniczne, zastój żółci, niedokrwistość hemolityczną, zaburzenia przewodu pokarmowego.

Gdy proces ostry nie zostanie zastosowany, ze względu na niskie stężenie w moczu.

Terapia antyretrowirusowa

Do głównych powodów, dla których często jest niewystarczające nawrotów Antybiotyk (wybór leku na patogen bez aktywności, niska dawka antybiotyku wciągająca z przedłużonym lub wielokrotnego przypisania niewystarczającej trwania leczenia, a przy braku leczenia zapobiegawczego). Ocena dynamiki leczenia jest możliwa tylko pod stałą kontrolą badania mikrobiologicznego moczu.

Skuteczne stosowanie ziołolecznictwa ze zmianą stosowanych ziół co dwa tygodnie, w celu uniknięcia uzależnienia.

Pisz leki o właściwościach przeciwskurczowych, przeciwzapalnych i moczopędnych (Cyston, Kanefron, Shillington).

Przeciwwskazaniami do leczenia ziół są indywidualna nietolerancja, reakcje alergiczne, hiperoksaluria, dysplazja, wrodzone anomalie nerek i dróg moczowych.

Ważne jest zrozumienie, że niemożliwe jest wyleczenie zapalenia nerek za pomocą ziół i homeopatii. Jedynym lekiem na zapalenie nerek są antybiotyki. Samoleczenie może prowadzić do ciężkich powikłań ropnych i prowadzić do niewydolności nerek.

Dodatkowe terapie

Ja

W ostrym okresie odmiedniczkowego zapalenia nerek zalecany jest odpoczynek w łóżku i dieta 7-A, ze stopniowym rozszerzaniem diety. Reżim picia do 2 litrów dziennie.

Przeprowadzić detoksyfikację za pomocą roztworów Ringera, glukozy. Desaggregants (Pentoxifylline) są przepisane w celu zmniejszenia wtórnego stwardnienia z nerek. Ich stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z krwiomoczem.

Kiedy zespół bólu wyrażone określone przeciwskurczowe (drotaveryny, Platifillin) i przeciwbólowych (nimesulidu, ketorolak, diklofenak).

W ogólnym celu wzmocnienia stosować witaminy z grupy B, kwas askorbinowy.

W fazie remisji zaleca się leczenie sanatoryjno-uzdrowiskowe, fizjoterapeutyczne, witaminowe, fizjoterapeutyczne.

II

Z kłębuszkowym zapaleniem nerek ostro ogranicza stosowanie soli.

Reżim picia do 1 litra dziennie. Reszta łóżka na maksymalnie dwa tygodnie.

  1. Diuretyki (saluretyki, osmodiuretyki);
  2. Leki hipotensyjne;
  3. Leki przeciwhistaminowe.

Wybór czynników patogenetycznych zależy od postaci kłębuszkowego zapalenia nerek.

Dla hematuric korzystnie antykoagulanty i środki przeciwpłytkowe (heparyna Curantylum), w celu dalszego zmniejszenia microthrombogenesis uszkodzenie kłębuszków i membranę.

Niesteroidowe środki przeciwzapalne i chinolinowe są również skuteczne.

Gdy forma nerczycowa jest przepisana glikokortykosteroidy (deksametazon, prednizolon), cytostatyki, curantyl, heparyny.

Leki immunosupresyjne dodaje się do leczenia postaci mieszanej.

Rodzaje i klasyfikacja choroby

Odmiedniczkowe zapalenie nerek

Niespecyficzne proces zapalny w miąższu nerek z udziałem i kanalików nerkowych, uszkodzenia pyelocaliceal układu nerkowego.

Głównymi patogenami są: E. coli, entero i staphylococcus, chlamydia, infekcja mikroplazmą.

Początek choroby jest ostry: wysoka gorączka, silny ból pleców, wymioty, bóle brzucha, zaburzenia dyzuryczne. Istnieje związek między stanem zapalnym nerek a niedawno przeniesioną infekcją jelitową, zapaleniem migdałków, napadem kamicy.

Proces zapalny może być:

  • pierwotny (nie ma niedrożności górnych dróg moczowych);
  • wtórne (przeszkadzające).

Nieleczone ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek przechodzi do choroby przewlekłej z postępującym uszkodzeniem naczyń nerkowych i kłębuszków nerkowych.

Kłębuszkowe zapalenie nerek

Jest to grupa chorób z mechanizmem immunologiczno-zapalnym niszczenia kłębuszków, dalszym zaangażowaniem w proces tkankowej tkanki śródmiąższowej. Możliwy wynik w nerce z przewlekłą niewydolnością nerek.

Główną przyczyną tej choroby są paciorkowce grupy A.

W swoim obecnym stanie proces zapalny może być:

  • ostry (zwykle korzystny wynik po odzyskaniu, możliwa chronizacja procesu);
  • podostry (złośliwy przebieg z ostrą niewydolnością nerek, często zakończony zgonem);
  • przewlekły (stale postępujący przebieg, z rozwojem przewlekłej niewydolności nerek, z powodu ciężkiego, nieodwracalnego uszkodzenia błony podstawnej kłębuszków, krążących kompleksów immunologicznych).

Skutkiem kłębuszkowego zapalenia nerek jest: błoniaste, śródmiąższowe, ogniskowe, rozproszone-proliferacyjne zapalenie nerek.

Klinicznie izolowane ostre zapalenie kłębuszków nerkowych z:

  1. Zespół nerczycowy (niewydolny obrzęk, krwiomocz, mocz zmienia barwę miazgi mięsnej, wzrost ciśnienia tętniczego);
  2. Może wystąpić zespół nerczycowy (obrzęk twarzy, kostek, łydek, z silnym prądem, wodobrzusze);
  3. Izolowany zespół moczowy (łagodny obrzęk i krwiomocz);
  4. Nefrotyczne z krwiomoczem i nadciśnieniem.

Uszkodzenie nerek jest zawsze obustronne, zespół bólowy nie jest wyrażany.

Materiał przygotowany przez:
Lekarz chorób zakaźnych Chernenko A. L.

Powierz swoje zdrowie profesjonalistom! Umów się na wizytę u najlepszego lekarza w swoim mieście już teraz!

Dobry doktor jest generałem, który na podstawie twoich symptomów postawi prawidłową diagnozę i zaleci skuteczne leczenie. Na naszym portalu możesz wybrać lekarza z najlepszych klinik w Moskwie, St. Petersburgu, Kazaniu i innych miastach Rosji i uzyskać rabat w wysokości do 65% przy przyjęciu.

* Kliknięcie przycisku przeniesie Cię do specjalnej strony witryny z formularzem wyszukiwania i rekordem do specjalisty profilu, który Cię interesuje.

* Dostępne miasta: Moskwa i Moskwa Region, Petersburg, Jekaterynburg, Nowosybirsk, Kazań, Samara, Perm, Niżny Nowogród, Ufa, Krasnodar, Rostów nad Donem, Czelabińsk, Woroneżu, Iżewsk

Antybiotyki w chorobie nerek

Zostaw swój komentarz 21 937

Choroby narządów wewnętrznych małej miednicy towarzyszą nieprzyjemnym odczuciom w dolnej części brzucha. Tylko urolog jest w stanie przepisać skuteczne antybiotyki w chorobie nerek, które skutecznie pomogą każdemu konkretnemu pacjentowi. Dlatego jeśli zauważysz objawy zapalenia - nie zwlekaj z wizytą u lekarza. W końcu, w okresach sezonowego ochłodzenia organizmu, choroby i procesy zapalne w narządach miednicy stają się coraz gorsze. Najczęstsze dolegliwości to:

  • odmiedniczkowe zapalenie nerek (zapalenie nerek);
  • zapalenie pęcherza (procesy zapalne pęcherza moczowego);
  • zapalenie cewki moczowej (choroba dróg moczowych).

Czy przyjmowanie antybiotyków w celu leczenia choroby nerek jest niebezpieczne?

Samoleczenia z tych problemów nie jest pożądane, to może rozwinąć się postęp i przewlekłym lub powodować różnego powikłań w nerkach i pęcherzu (np moczenie nocne). Po wykryciu charakterystycznych objawów natychmiast należy zwrócić się do urologa. Kieruje pacjenta na diagnozę i, w oparciu o wyniki, określa skuteczny przebieg leczenia. Zawsze lekarze uciekają się do pomocy środków przeciwbakteryjnych. Pomimo negatywnego wpływu antybiotyków na organizm (naruszenie mikroflory, niewydolność nerek), są w stanie leczyć stany zapalne w krótkim czasie.

Po antybiotykach praca mikroflory jelita zostaje zakłócona, dlatego po zakończeniu terapii urologowie zalecają, aby przebieg odzyskiwania organizmu był przeprowadzany za pomocą probiotyków (czyli opartych na składnikach ziołowych).

Warto zauważyć, że leki przeciwbakteryjne nie są panaceum na ból nerek, na stosowanie tabletek w kompleksie. Współczesna medycyna dostarcza szeroką gamę leków z nerek, których działanie ma na celu walkę z objawami i indywidualnym patogenem. Aby wyeliminować objawy zażyć przeciwskurczowe, do usuwania zapalenia - przeciwzapalne, do obniżenia temperatury - leki przeciwgorączkowe.

Jakie antybiotyki są najczęściej przepisywane na chorobę nerek? Istnieje kilka grup leków, których działanie koncentruje się na hamowaniu określonej bakterii. Łącznie jest 6 grup:

  • antybiotyki z grupy aminopenicylin;
  • cefalosporyny;
  • fluorochinolony;
  • aminoglikozy;
  • karbamazepiny;
  • makrolidy.
Powrót do spisu treści

Powszechnie znane grupy antybiotyków

Grupa aminopenicyliny

Przede wszystkim lekarze odnoszą się do grupy aminopenicylin. Leki z tej grupy jakościowo eliminuje coli i enterokoków, które często są czynnikami sprawczymi zapalenia narządów układu moczowo-płciowego (w szczególności zapalenie pęcherza i odmiedniczkowe zapalenie nerek). Skuteczny w środkowo-progresywnym stadium choroby. Dozwolone jest przepisywanie kobietom w okresie ciąży i karmiących matek, są one lekko wchłaniane do mleka. Znane antybiotyki: "Amoksycylina", "Penicylina", "Amoksyklaw" i "Ampicylina".

Zastrzyki z ampicyliny

"Ampicylina" jest dostępna w postaci granulek, kapsułek i proszków. Należy do grupy aminopenicylin o szerokim spektrum działania. Zastrzyki "Ampillitsin" są przepisywane w przypadkach choroby nerek i pęcherza, lek jest skuteczny tylko w przypadku przebiegu choroby w umiarkowanym nasileniu, w innych przypadkach jest nieskuteczny.

Grupa cefalosporyn

Ta grupa jest zwykle przepisywana na powikłania. Substancją leczącą jest kwas 7-ACK, zapobiega przejściu postaci ostrej do ropnej postaci odmiedniczkowego zapalenia nerek. Preparaty z tej grupy są bardzo skuteczne, a pacjent czuje się lepiej w ciągu kilku dni. Są mało toksyczne i nie stanowią żadnego zagrożenia dla ciała. Współczesna medycyna zna 4 generacje antybiotyków z tej grupy, mają różne wskazania do tego celu:

  • Pierwsza, druga generacja jest przepisywana w celu leczenia infekcji powodującej zapalenie (efekt jest podobny do działania leków z grupy aminopenicyliny);
  • 3. generacji - są to silniejsze leki o ulepszonych właściwościach farmakokinetycznych; borykają się z poważniejszymi postaciami choroby;
  • Czwarta generacja ma szeroki zakres działania i jest stosowana u pacjentów z najcięższym stopniem schorzenia.
Preparaty z grupy cefalosporyn należy przepisywać w przypadku powikłań.

Grupa ma wiele przeciwwskazań i jest zabroniona dla pacjentów z niewydolnością nerek, reakcją alergiczną na lek, a także dla kobiet w ciąży i karmiących. Nazwy znane leki "Cephalexin", "cefalotyna" "Zinnat", "Claforan", "Tamitsin", "Supraks", "Tseforal", "Tsiprolet". W przypadku powikłań, przepisane są zastrzyki z 2. i 3. pokolenia - "Cefatoxim", "Cefazolin".

Fluorochinolony

Nowa generacja leków przeciwbakteryjnych:

  • Lekarstwa pierwszej generacji są przepisywane w nagłych przypadkach, gdy istnieje prawdopodobieństwo śmiertelnego wyniku. Posiada szereg przeciwwskazań - wysoką czułość do obróbki komponentów, nerek i niewydolności wątroby, padaczki, miażdżyca, słabe krążenie krwi w mózgu, starości. Znane leki "Ciprofloxacin", "TSifran", "fleroksacyna", "Ofloxacin", "pefloksacyna".
  • Drugie pokolenie służy do przewlekłego stanu zapalnego lub gdy następuje przejście do postaci zaostrzenia. Skuteczna walka z pneumokokami. Przeciwwskazania są takie same w przypadku pierwszej generacji leków. Należą do nich "Lewofloksacyna" i "Sparfloksacyna".
Powrót do spisu treści

"Tsifran" jako słynny przedstawiciel tej grupy

Najpopularniejszy narkotyk tej grupy. Ma zmniejszoną toksyczność i jest skuteczny wobec bakterii Gram-dodatnich. Należy napisać w przypadku, gdy większość preparatów z grupy aminoglikozydów, penicylin, cefalosporyn jest już bezsilna (opracowano odporność bakterii na substancję leczącą).

Aminoglikozydy

Jest przepisywany w przypadku skomplikowanych postaci odmiedniczkowego zapalenia nerek lub w przypadku, gdy choroba powoduje Pseudomonas aeruginosa (bakteria Gram-ujemna w kształcie pałeczki). Aminoglikozydy są preparatami o lokalnym działaniu antybakteryjnym. Zakaz spożycia podczas ciąży, niewydolności nerek. Po zastosowaniu tych antybiotyków rozwijają się problemy ze słuchem i niewydolnością nerek. Ta grupa zawiera następujące nazwy: amikacyna, gentamycyna, teomomycyna, sizomycyna (najczęstszą jest amikacyna).

Karbamazepiny

Leki o szerokim działaniu, ich substancje leczące aktywnie radzą sobie z wieloma rodzajami bakterii (nawet beztlenowymi mikroorganizmami). Przypisywanie uogólnionych formularzy z powikłaniami (uszkodzenie bakteryjne kilku narządów). Stojaki w stosunku do enzymów nerkowych. Znane leki: Imipenem, Meropenem.

Macrolides

Skutecznie zwalczaj dużą liczbę bakterii gram-ujemnych i gram-dodatnich. Malotoksyczne i przez to, że wpływają na bakterie, są podobne do penicylin. Często przepisywany "Sumamed" ( "azytromycyny"), "Vilparen" ( "jozamycyna"), "erytromycyny", "Eratsin", "azytromycyny", "kitasamycin", "Spiramycyna" "roksytromycyna", "midecamycin", „Klatsid "," Oleandomycyna "," Oletetrin "," Tetraolean ".

Sumamed lub azytromycyna

To nowy makrolid. Warto to podkreślić, ze względu na możliwość szybkiego dostania się do zainfekowanego miejsca, dzięki czemu leczenie przebiega szybciej. Zdolność ta wynika z faktu, że po otrzymaniu substancję gojenia dobrze wchłania się w ściany przewodu żołądkowo-jelitowego, szybkiej dystrybucji w tkankach, wnika do komórek i gromadzi się w leukocytach (co przyczynia się do ich szybkiej penetracji do ogniska zapalnego).

5 najbardziej znanych leków

Osobno wybieramy listę 5 najczęściej stosowanych leków, które z powodzeniem leczy się zapaleniem narządów miednicy. Przez wiele lat są skutecznie stosowane w chorobach zapalenia pęcherza, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie cewki moczowej:

  • "Lewofloksacyna";
  • "Cyprofloksacyna";
  • Pefloksacyna;
  • Ampicylina;
  • "Cefalotyn".

"Ciprofloxacin" jest preparatem przeciwbakteryjnym o szerokim spektrum grupy fluorochinolonów pierwszej generacji. Przypisać doustne spożycie (spożycie doustne) lub dożylnie. Dawka jest przepisywana indywidualnie (zwykle 250 g 2 razy dziennie doustnie, do 400 g - dożylnie). Przeciwwskazane w obecności padaczki, niewydolności nerek i innych poważnych dolegliwości.

"Pefloksacyna" jest medycznym środkiem przeciwdrobnoustrojowym z grupy fluorochinolonów pierwszej generacji. Dawkowanie leku jest przepisywane indywidualnie, w zależności od lokalizacji zapalenia i nasilenia choroby. Ponieważ substancja lecznicza ma gorzki smak, zaleca się przyjmowanie go na pusty żołądek bez żucia, połknięcia dużej ilości wody.

"Lewofloksacyna" jest lekiem z tej samej grupy fluorochinolonów, tylko druga generacja. Uwalnianie postaci w postaci tabletek i wstrzyknięć (wstrzyknięć). Lekarz wyznacza dawkę 200-700 mg, w zależności od ciężkości postaci choroby. Efekty uboczne to zawroty głowy, biegunka, prawdopodobieństwo wystąpienia kandydozy. Przeciwwskazane u pacjentów z nietolerancją składników i w ciąży.

"Cefalotyn" to nazwa leku grupy cefalosporyn. Przydzielaj odmiedniczkowe zapalenie nerek, ponieważ substancja lecząca aktywnie walczy z czynnikiem wywołującym zakażenie (E. coli, Klebsiella, enterococcus). W przypadku iniekcji "Cephalothin" przepisuje się dawkę do 2 g co 6 godzin. Możliwe jest przepisanie leku kobietom w ciąży i niewydolności nerek (małe dawki).

Leki przeciwbakteryjne do odmiedniczkowego zapalenia nerek lub antybiotyków w stanach zapalnych nerek: lista leków i zasady ich stosowania

Wiele osób boryka się z różnymi chorobami zapalnymi. Nerki są jednym z tych narządów, które często są narażone na dolegliwości. Należą do nich odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie paranowe, zapalenie kłębuszków nerkowych. Aby poznać charakter zapalenia i jego patogenu, konieczne jest przeprowadzenie szeregu badań laboratoryjnych i instrumentalnych.

Jeśli zapalenie ma charakter zakaźny i jest spowodowane przez bakterie, lekarz przepisuje antybiotyki. Zakres leków do leczenia nerek jest bardzo szeroki. Wybór leku nie może być dokonywany losowo, ale należy wziąć pod uwagę charakter patogenu i jego wrażliwość na antybiotyki. Dlatego powołanie leków na zapalenie nerek powinno być indywidualne.

Przyczyny zapalenia

Zapalenie nerek może być w różnym wieku. W strefie ryzyka są:

  • małe dzieci;
  • kobiety 18-30 lat;
  • mężczyźni po 50 latach (ze względu na skłonność do rozwoju gruczolaka prostaty).

Główną przyczyną zapalenia jest dostanie się do patogenów nerek z innych narządów, poprzez krew, limfę. Częściej są to paciorkowce, które pochodzą z ognisk infekcji narządów oddechowych (z zapaleniem migdałków, zapaleniem gardła).

Czynniki predysponujące:

  • ciąża;
  • przechłodzenie;
  • cukrzyca;
  • kamica nerkowa;
  • choroba serca;
  • infekcja układu moczowo-płciowego;
  • operacje na narządach miednicy;
  • osłabiona odporność.

Dowiedz się, jak używać Paliny w przypadku zapalenia pęcherza i innych chorób urologicznych.

O tym, jak przygotować mors z żurawiny i jak go używać do problemów z nerkami przeczytać pod tym adresem.

Objawy i objawy choroby

W zależności od postaci, w której występuje stan zapalny - ostry lub przewlekły, jej objawy mogą się różnić.

Ostre zapalenie nerek charakteryzuje się nagłym początkiem i wyraźnymi objawami:

  • temperatura do 40 о С;
  • zwiększone pocenie;
  • silny ból w okolicy lędźwiowej;
  • dreszcze;
  • bolesne oddawanie moczu;
  • nudności i wymioty.

W moczu można wykryć zanieczyszczenia ropy z powodu powikłań w postaci krost nerkowych. Wyraźne zmętnienie moczu i krwiomocz. Jeśli zapalenie jest obustronne, mogą wystąpić oznaki niewydolności nerek.

Przewlekłe zapalenie jest wynikiem ostrego i nieleczonego. Objawy są mniej wyraźne:

  • słabość;
  • ból głowy;
  • bladość skóry;
  • częste zapotrzebowanie na oddawanie moczu;
  • ból mięśni;
  • słaby apetyt.

Diagnostyka

Przed powołaniem antybiotyków do zwalczania stanów zapalnych, lekarz przeprowadza serię badań diagnostycznych:

Konieczne jest określenie rodzaju drobnoustroju, który spowodował chorobę i jej wrażliwości na antybiotyki. Aby to zrobić, przeprowadza się analizę bakteriologiczną moczu.

Leczenie patologii antybiotykami

Antybiotyki są jednymi z głównych leków, które są stosowane jako część złożonej terapii infekcji zapalnych układu moczowo-płciowego. Istnieje kilka grup antybiotyków, które mogą skutecznie zwalczać stany zapalne o charakterze infekcyjnym.

Aminopenicyliony

Z reguły leczenie rozpoczyna się aminopenicylinami. Należą do nich amoksycylina i penicylina. Są skuteczne przeciwko Escherichia coli i Enterococcus. Znaczące negatywne - nie działają przeciw głównym patogenom odmiedniczkowego zapalenia nerek. Penicyliny mogą być stosowane podczas ciąży i laktacji.

Cefalosporyny

Są to leki o niskiej toksyczności, które są skuteczne przeciwko bakteriom wywołującym odmiedniczkowe zapalenie nerek i inne zapalenie nerek. Leki nie pozwalają, aby ostra postać zapalenia przeszła w stan przewlekły. Już trzeciego dnia stosowania antybiotyku cefalosporynowego można zaobserwować złagodzenie objawów. Uważnie należy podawać antybiotyki kobietom w ciąży i osobom z niewydolnością nerek.

Preparaty z grupy cefalosporyn:

Fluorochinolony

Przypisywanie ostrym postaciom zapalenia, ciężkiego odmiedniczkowego zapalenia nerek w przypadkach, gdy istnieje zagrożenie dla życia pacjenta.

Fluorochinolony pierwszej generacji:

Przy przewlekłym zapaleniu nerek, które idą do stadium zaostrzenia, zaleca się przyjmowanie fluorochinolin drugiej generacji:

Są skuteczne przeciwko infekcjom pneumokokowym.

Antybiotyki drugiej tury

Niektórzy lekarze przepisują antybiotyki tylko w ciężkich stanach zapalnych, można ich używać tylko w szpitalu. Istnieje kilka grup takich leków.

Aminoglikozydy:

Lekarz dobiera dawkę każdego antybiotyku w zależności od tolerancji pacjenta, ogólnego stanu, nasilenia objawów klinicznych.

Przyjmowanie aminoglikozydów może towarzyszyć działaniom niepożądanym:

  • uszkodzenie słuchu;
  • odwracalna niewydolność nerek.

Nie są przepisywane z powodu niewydolności nerek, uszkodzenia nerwu słuchowego, mocznicy, osób starszych i kobiet w ciąży.

Dodatkowo można użyć:

  • cefalosporyny 3 i 4 pokolenia (Cephpir, Ceftriakson);
  • karbamazepiny (Imipenem, Meropenem).

Spójrz na wybór skutecznych metod leczenia bólu podczas oddawania moczu kobietom.

Lista i charakterystyka tabletek z zapalenia pęcherza można zobaczyć w tym artykule.

Proszę odwiedzić http://vseopochkah.com/mochevoj/mocheispuskanie/rezi-u-muzhchin.html i dowiedzieć się o możliwych przyczynach i leczeniu skurcze pod koniec oddawania moczu u mężczyzn.

Ogólne zasady użytkowania

Antybiotyki są lekami, które mają selektywny wpływ na niektóre bakterie - czynniki wywołujące stan zapalny. Można je stosować na kilka sposobów - w postaci tabletek, kapsułek, zawiesin, zastrzyków.

Ustna metoda odbioru jest bardzo dogodna, jeśli efekt terapeutyczny leku nie zostanie utracony pod wpływem enzymów przewodu żołądkowo-jelitowego. Zastrzyki są podawane ze skomplikowanymi postaciami zapalenia nerek, a także w obecności problemów z układem trawiennym. Ta metoda przyjmowania antybiotyków pozwala osiągnąć maksymalne stężenie substancji czynnej w organizmie w krótkim czasie, omijając przewód pokarmowy.

Zasady antybiotykoterapii:

  • dawkę należy dobrać tak, aby osiągnąć optymalne stężenie w nerkach;
  • czasami na początku leczenia stosowana jest antybiotykowa dawka uderzeniowa, stopniowo zmniejsza się jej stężenie;
  • minimalny przebieg przyjmowania leku powinien wynosić co najmniej 7-10 dni;
  • Lek przeciwbakteryjny jest wybrany, biorąc pod uwagę wyniki bakterii moczu;
  • jeśli czynnik wywołujący zapalenie nie jest znany, a wyników bakteriosov nie można się spodziewać z powodu pogorszenia stanu zdrowia pacjenta, stosuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania;
  • jeśli nie ma poprawy w obrazie klinicznym w 3. dniu leczenia, dawka leków jest dostosowywana lub zmieniana na inną, silniejszą;
  • ciężkie przypadki stanu zapalnego mogą wymagać podania kombinacji kilku antybiotyków.

Możliwe powikłania

Niestety przyjmowanie antybiotyków jest obarczone nie tylko śmiercią chorobotwórczych bakterii, ale także skutkami ubocznymi powodowanymi przez leki:

  • dysbioza;
  • drozd;
  • odporność patogennej mikroflory na antybiotyk, gdy jest niewłaściwie stosowana;
  • reakcja alergiczna (przed przyjęciem leku należy wykonać alergeny).

Wideo. Specjalista kliniki "Moskiewski lekarz" w sprawie zasad stosowania antybiotyków w stanach zapalnych nerek:

Antybiotyki dla nerek z ich stanem zapalnym

Standardowy plan leczenia odmiedniczkowego zapalenia nerek obejmuje kilka leków: o działaniu przeciwzapalnym, uroseptycznym i przeciwbakteryjnym. Jaką rolę odgrywają antybiotyki w stanach zapalnych nerek? W naszym przeglądzie rozważamy zasadę działania i specyficzne cechy stosowania powszechnych środków przeciwdrobnoustrojowych do leczenia infekcji narządów moczowych.

Mechanizm działania antybiotyków w stanach zapalnych

Wśród leczniczych metod leczenia chorób zapalnych nerek szczególne miejsce zajmują środki przeciwdrobnoustrojowe. Antybiotyki do infekcji układu moczowo-płciowego mają:

  • działanie bakteriobójcze - bezpośrednio niszcz cząstki drobnoustrojów powodujące zapalenie;
  • działanie bakteriostatyczne - zakłóca procesy podziału komórek bakteryjnych, hamując w ten sposób ich namnażanie.

Leki te są niezbędne do leczenia etiudropii (mającego na celu wyeliminowanie przyczyny) odmiedniczkowego zapalenia nerek, zapalenia pyłu, UTI i innych chorób.

Leki przeciwdrobnoustrojowe do leczenia nerek

Antybiotyki są rozległą grupą farmakologiczną, która ma setki przedstawicieli. Jakie leki są stosowane w stanach zapalnych nerek i dlaczego: spróbujmy to rozgryźć.

Główne wymagania dla "nerek" antybiotyków to:

  • preferencyjne wydalanie z moczem;
  • brak nefrotoksyczności - negatywny wpływ na funkcjonalną tkankę nerek;
  • aktywność przeciw głównym patogenom odmiedniczkowego zapalenia nerek;
  • łatwość użycia dla lepszego przestrzegania leczenia przez pacjenta.

Kryteria te odpowiadają kilku grupom leków. Cechy ich zastosowania, główne zalety i wady, rozważamy poniżej.

Fluorochinolony

Fluorochinolony to nowoczesne preparaty o szerokim spektrum działania, które stają się coraz bardziej popularne.

  • Ofloksacyna;
  • Cyprofloksacyna;
  • Lewofloksacyna;
  • Sparfloxacin.

Do tej pory fluorochinolony - jeden z najskuteczniejszych antybiotyków w leczeniu ostrego i przewlekłego odmiedniczkowego zapalenia nerek.

Zalety takich narzędzi to:

  • szybkość i wydajność;
  • Wygoda odbioru: 1 r / d przy średnim okresie leczenia 7-10 dni;
  • zmniejszenie ryzyka powikłań procesów zakaźnych w nerkach.

Przygotuj grupy i wady:

  • wysoka cena;
  • ryzyko dysbiozy jelit i innych skutków ubocznych;
  • niekorzystny wpływ na wątrobę (przy przedłużonym przyjęciu);
  • obszerna lista przeciwwskazań, w tym wiek dzieci (poniżej 18 lat), ciąża, okres karmienia piersią.

Fluorochinolony są doskonałe w leczeniu skomplikowanych postaci odmiedniczkowego zapalenia nerek, gdy konieczne jest szybkie wyeliminowanie przyczyny zapalenia. Terapię łagodnych postaci choroby można prowadzić za pomocą preparatów z serii penicylin lub cefalosporyn.

Cefalosporyny

Cefalosporyny są lekami z wyboru w leczeniu odmiedniczkowego zapalenia nerek i infekcji dróg moczowych. Ta grupa farmakologiczna obejmuje:

Te antybiotyki wyróżniają się szybkim rozwojem efektu terapeutycznego: już w drugim lub trzecim dniu przyjmowania pacjenci czują się znacznie lepiej, a zjawisko zapaleń zmniejsza się.

Ponadto, zaletami cefalosporyn są:

  • szerokie spektrum działania: środki są skuteczne przeciwko większości patogenów infekcji dróg moczowych;
  • różnorodność form uwalniania;
  • możliwość przepisywania dzieciom (pod nadzorem lekarza).

Do minusów tej grupy farmakologicznej należą:

  • hepatotoksyczność - możliwy negatywny wpływ na wątrobę;
  • stosunkowo wysokie ryzyko reakcji alergicznych / indywidualnej nietolerancji.

Penicyliny

Penicyliny znane są medycynie od ponad pół wieku. Jest to jedna z najpopularniejszych grup antybiotyków na świecie. Obejmuje:

Ich niewątpliwą zaletą jest:

  • możliwość stosowania u kobiet w ciąży, karmiących piersią i dzieci, w tym noworodków;
  • brak toksycznego działania na organizm;
  • duża liczba postaci dawkowania odpowiednia dla dorosłych i dzieci;
  • Przystępna cena.

Uwaga i wady przyciągają uwagę:

  • corocznie malejąca skuteczność związana ze wzrostem liczby opornych (opornych) na penicyliny form bakterii;
  • wysokie ryzyko reakcji alergicznych.

Przygotowania rezerwy

Istnieją antybiotyki, które są przepisywane pacjentom tylko w leczeniu szpitalnym w ciężkich postaciach odmiedniczkowego zapalenia nerek, któremu towarzyszą powikłania. Takie leki są nazywane lekami drugiego rzutu lub rezerwą. Należą do nich:

Wyróżniają się one silnym działaniem bakteriobójczym i niemal całkowitym brakiem opornych szczepów bakterii. Przygotowania do rezerwy szybko i skutecznie pokonają każdy proces zapalny. Jednak konieczność ich stosowania musi być ściśle uzasadniona i potwierdzona przez lekarza prowadzącego.

Wyznaczenie środków przeciwbakteryjnych - klucz punktu leczenie infekcji nerek, moczowodu, pęcherza moczowego i cewki moczowej. Leczenie antybiotykami działa na przyczynę choroby i pomaga zapobiegać rozwojowi poważnych powikłań. Ważne jest, aby środki wyboru, ich dawka i czas podawania prowadzi się przez lekarza prowadzącego, z uwzględnieniem charakterystyki zakażenia oraz patologii Jednoczesne pacjenta.

Antybiotyki do infekcji układu moczowo-płciowego u kobiet

W przypadku infekcji, które dostają się do organizmu poprzez kontakty seksualne (patrz tutaj o infekcjach seksualnych), zarówno narządy rozrodcze, jak i narządy moczowe są dotknięte jednocześnie, ponieważ są one funkcjonalnie powiązane. Przebieg antybiotyków, który jest koniecznie przepisywany w takich przypadkach, może być prowadzony zarówno w szpitalu, jak iw domu.

Funkcje terapii antybakteryjnej

Głównym celem leczenia antybiotykami jest niszczenie niektórych patogennych mikroorganizmów wykrytych podczas diagnozy.

Po takich badaniach diagnostycznych, jak reakcja łańcuchowa polimerazy, bakterie bakteriologiczne, DNA i antygeny są identyfikowane z patogenną bakterią. Podczas badań rozpoznaje się również wrażliwość patogenu na różne leki przeciwbakteryjne, to decyduje o przebiegu leczenia.

Terapia antybiotykami ma sens w procesach zapalnych charakteryzujących się upośledzeniem oddawania moczu, ropnym wydzielaniem, zaczerwienieniem tkanek śluzowych narządów płciowych. Ich stosowanie przyczynia się do usuwania zapalenia, zespołu bólowego i zapobiega dalszemu rozprzestrzenianiu się infekcji na pobliskie narządy i układy organizmu. Namacalny i dostatecznie szybki wynik terapii antybiotykowej zależy od wczesnego leczenia pacjenta, gdy choroba jest na wczesnym etapie.

Rodzaje antybiotyków i ich podstawowe właściwości

Środki antybakteryjne to substancje, które są wykorzystywane do spowalniania wzrostu i namnażania patogennych mikroorganizmów, aby je zniszczyć. Mogą być organiczne, to znaczy produkowane na bazie bakterii, ale jednocześnie są katastrofalne dla patogennych wirusów. Dziś są też leki złożone i syntetyczne.

Leki te są klasyfikowane:

  • według rodzaju działania i składu chemicznego;
  • Na spektrum działania (wąskie i szerokie).

Leki bakteriobójcze powodują zakłócenie życia patogenu, co prowadzi do jego śmierci. Bakteriostatyczny - spowolnić procesy wzrostu, zmniejszyć żywotność, zatrzymać narażenie organizmów patogennych na organizm.

Istnieje kilka głównych rodzajów antybiotyków:

Penicyliny (leki klasy beta-laktamowe)

Właściwości - wyraźny efekt bakteriobójczy, polegający na stłumienie syntezy ściany komórkowej drobnoustroju, która prowadzi do ich śmierci. Skład chemiczny tej grupy jest aktywna wobec Gram-dodatnich i Gram-ujemnych bakterii - krętków, enterokoków, paciorkowców, gronkowców, Nesser, promieniowców, większość Corynebacterium.

Przygotowania - penicyliny, penicylina, Fenoksymetylopenicylina związków o szerokim zakresie działania - na ampicylinę Hikontsil, Flemoksin Soljutab. Środki o przedłużonym działaniu - Extensillin, Bicillin, Retarpen. Półsyntetycznych leków - oksacylina, aktywna przeciwko gronkowcom.

W leczeniu stanów zapalnych układu moczowo-płciowego często stosuje się antybiotyki penicyliny - Pipracil, karbenicylinę i Sekuropen.

Cefalosporyny

Właściwości - środki przeciwdrobnoustrojowe są klasyfikowane jako substancje mniej toksyczne, ale również szkodliwe dla patogenów. Substancje czynne działają bezpośrednio na DNA bakterii i wirusów.

Przygotowania Generacja I - Cefaleksyna, Cefazolina, są skuteczne przeciwko bakteriom Gram-dodatnim. Aksetylu cefuroksymu, cefaklor, pochodne cefuroksymu II oraz innych faz nie są stosowane, ponieważ niższych późniejszych cefalosporyny - cefiksym, ceftibutenu (postać tabletki), cefotaksym, ceftazydym (leki do podawania pozajelitowego). Kompozycje z tej serii, w tym Cefepime, są stosowane głównie w warunkach szpitalnych, ze skomplikowanymi infekcjami.

Aminoglikozydy

Właściwości - cechą leków jest skuteczność tłumienia żywotności bakterii Gram-ujemnych. Jednak bakterie pochodzenia pirogennego i enterokoki są odporne na ich substancje czynne.

Przygotowania - Gentamycyna, Amikacyna, Tobramycyna, Nethylmycin, Streptomycin. Na tle bezpieczniejszych fluorochinolonów i cefalosporyn nowej generacji, fundusze te prawie nie zostały ostatnio przypisane do uroinfekcji.

Tetracykliny

Właściwości - mają bakteriostatyczne, przygnębiające działanie na chlamydie, mykoplazmy, gonokoki, ziarniaki Gram-dodatnie. Hamować syntezę białek drobnoustrojów.

Przygotowania, najczęściej przepisywana na choroby zakaźne układu moczowo-płciowego - tetracyklinę, doksycyklinę, minocyklinę, limecyklinę. Są to antybiotyki o szerokim spektrum działania, które są skuteczne w zakażeniach o różnej etiologii.

Fluorochinolony

Właściwości - fluorochinolony powodują śmierć patogennych bakterii i wirusów, ponieważ hamują syntezę DNA białka komórkowego patogenu. Aktywnie zachowują się wobec gonokoków, chlamydiów, mykoplazm, bakterii ropotwórczych - paciorkowców i gronkowców.

Narkotyki - lomefloksacyna, ofloksacyna, cyprofloksacyna, norfloksacyna, enoksacyną, ofloksacyny stosowany w leczeniu rzeżączki, Mycoplasma, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie pęcherza zakaźną chlamydia. Obecnie istnieją 4 generacji fluorochinolon o szerokim spektrum skuteczne dla różnych rodzajów zakażeń narządów moczowych i płciowych.

Nitrofurany

Właściwości - mają wyraźne działanie bakteriobójcze, spektrum działania - trichomonady, lamblie, gram-ujemne, bakterie Gram-dodatnie, paciorkowce.

Przygotowania - Nitrofurantoina, Furazolidon, Furazydyna, Nifuroxazide. Najczęściej stosowane są w przypadku nieskomplikowanych infekcji układu moczowo-płciowego - niskie dawki ze względu na toksyczność, a także ze względu na działania niepożądane.

Oprócz głównych grup antybiotyków, zastosowanie w praktyce medycznej makrolidy. Są aktywne wobec gronkowców, paciorkowców, legionelli, chlamydii, mykoplazmy. Leki te są szczególnie skuteczne w leczeniu chlamydii, nie-gonokokowego zapalenia cewki moczowej.

Głównym działaniem jest działanie bakteriostatyczne, chociaż działanie bakteriobójcze można osiągnąć zwiększając dawkę.

Preparaty z serii - Klarytromycyna, Erytromycyna, Azytromycyna, Roksytromycyna. W przypadku zakażeń układu moczowo-płciowego stosowana jest głównie azytromycyna. Znaczące jest to, że odporność wirusów i bakterii na te leki jest bardzo powolna.

Jak wybrać środki przeciwbakteryjne do leczenia infekcji narządów moczowo-płciowych?

Pomimo różnic w budowie narządów moczowych u mężczyzn i kobiet, infekcja może wpływać na nerki, pęcherz moczowy, kanał cewki moczowej, moczowody. Równolegle rozwijają się ogniska zapalne w sąsiednich narządach. Różne drobnoustroje, dostając się do organizmu na różne sposoby, powodują wiele chorób:

  • zapalenie pęcherza - zapalenie pęcherza moczowego;
  • zapalenie cewki moczowej wpływa na cewkę moczową;
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek i inne choroby zakaźne w nerkach, charakteryzujące się zmianami w układzie rurkowym, tkankach miseczek i miednicy, kłębuszkowym aparatem sparowanego narządu.

Oczywiście w celu leczenia lekarz przepisuje lek, który przynosi minimalne szkody dla zdrowia pacjenta, w oparciu o indywidualne cechy jego ciała.

Wszystkie te dolegliwości wymagają użycia pewnego rodzaju antybiotyków, które są dobierane z uwzględnieniem wrażliwości bakterii chorobotwórczych na nie:

  • Z zapaleniem pęcherza - Penicyliny (Amosin, cefaleksyna, Ekoklav) fluorochinolony (nolitsin, lewofloksacyna, norfloksacyna, Tsiprolet), cefalosporyny (cefotaksym, Azaran, Zinnat). Z tetracyklin można zastosować Unidox. Ostre zapalenie pęcherza moczowego jest leczone środkami przeciwbakteryjnymi przez 5 dni, z przewlekłą postacią wymagającą przebiegu od 7 do 10 dni.
  • Z zapaleniem cewki moczowej - Fluorochinolony (Pefloksabol, Pefloksacyna) stosuje się nie dłużej niż 10 dni. Tetracykliny, głównie doksycyklina, do 7 dni. Jeśli choroba występuje w łagodnej postaci, stosuje się makrolidy - azytromycynę, hemomycynę do 3 dni. Przy dobrej tolerancji przepisane są penicyliny - Amoxiclav, Timentin do 14 dni.
  • Z odmiedniczkowym zapaleniem nerek i inne choroby układu nerek - cefalosporyny (Tseforal Soljutab, klaforan, cefaleksyna) są skuteczne w ropne zapalenie, używane 3-5 dni. W przypadku E. coli i niszczenie enterokoków - Penicyliny (penicylina i amoksycylinę), nie więcej niż 12 dni. Z powikłaniami fluorochinolonów - lewofloksacyna, moksyfloksacyna. Na początku etapu Amikacin, Gentamycin, jest przepisywany przez krótki czas.

Oprócz tych chorób u mężczyzn i kobiet na tle infekcji zakaźnych, mogą rozwinąć się inne choroby, które są unikalne dla męskiego i żeńskiego ciała.

Antybiotykoterapia zakażeń układu moczowego u mężczyzn

Męskie choroby zakaźne, jak również kobiety, są leczone według ściśle ustalonego schematu.

Zasady dotyczące antybiotykoterapii są następujące:

  • Identyfikacja winowajcy i jego wrażliwości na leki przeciwbakteryjne za pomocą sprzętu i diagnostyki laboratoryjnej.
  • Powołanie najskuteczniejszego, oszczędzającego na leki toksyczne.
  • Wybór postaci leku, jego dawkowania, czasu trwania leczenia.
  • Jeśli to konieczne, połączenie różnych środków.
  • Monitorowanie i kontrola przebiegu leczenia za pomocą analiz.

U mężczyzn, oprócz ogólnych chorób narządów moczowych, mogą występować inne patologie, które są nieodłączne tylko w męskiej połowie. Ważne jest, aby wiedzieć, które antybiotyki i inne leki eliminujące chorobotwórcze środowisko są stosowane w tych chorobach.

Zapalenie gruczołu krokowego

Zapalenie gruczołu krokowego jest zakaźną chorobą tkanki prostaty. Leczenie zapalenia gruczołu krokowego odbywa się w kilku kierunkach:

  • Antybakteryjny przebieg obejmujący stosowanie leków, takich jak Doksycyklina, Ceftriakson, Jemamycyna, Lewofloksacyna.
  • Leki przeciwzapalne - świece Diklofenak, Propolis DN, Voltaren.
  • Przeciwbólowe czopki Proctosus.

Urolog może dodatkowo przepisać leki immunomodulujące, kompleksy witaminowe i probiotyki, a także alfa-blokery Doxazosin, Tamsulosin, Terazozin. Odpowiednia fizjoterapia jest używana - elektroforeza, ogrzewanie, laseroterapia, specjalne kąpiele.

Vesiculitis

Choroba pęcherzyków nasiennych. W leczeniu zapalenia pęcherzyka należy stosować:

  • Antybiotyki - erytromycyna, makroben, sumamed (makrolidy), metacyklina i doksycyklina (tetracykliny).
  • Leki przeciwzapalne - Ketonal, Indometacin.
  • Antyseptyczne - Furamag, Furadonin.
  • Spazmolityczne i przeciwbólowe czopki - Ibuprofen, Anestezolum, Diklofenak.

Przyjmuje się odbiór środków immunostymulujących (Pyrogenal, Tactivin, tinctures of ginseng). Aby poprawić krążenie krwi - Venoruton, Dartiline, Escuzan. W niektórych przypadkach zalecana terapia błotna, procedury fizjoterapeutyczne, leki łagodzące, aby skorygować stan układu nerwowego.

Zapalenie najądrza

Zakażenie spowodowane chorobą najądrza. Zapalenie najądrza leczone jest następującymi lekami:

  • Antybiotyki - Minocyklina, Doksycyklina, Lewofloksacyna.
  • Środki przeciwgorączkowe - Paracetamol, Aspirin.
  • Leki przeciwzapalne są zwykle przepisywane przez ibuprofen lub diklofenak.
  • Środki znieczulające - Ketoprofen, Drotaverin, Papaverin.

W ostrej fazie choroby zaleca się stosowanie zimnych okładów. Podczas remisji w fazie przewlekłej - sesje rozgrzewkowe. W ciężkich warunkach zaleca się hospitalizację.

Balanoposthitis

Zapalenie głowy i napletka jest zaraźliwe. W przypadku boreliozy, antybiotyki są wybierane w zależności od rodzaju patogenu. Głównymi środkami przeciwgrzybiczymi do stosowania miejscowego są Clotrimazole, Mikogal, Candide. Można również stosować leki przeciwbakteryjne o szerokim działaniu, w szczególności lewomekol oparty na lewomycetynie i metylouracylu. Leki przeciwzapalne są przepisywane Lorinden, Lokakorten.

Ponadto przepisane są leki przeciwhistaminowe, które łagodzą obrzęki i eliminują reakcje alergiczne.

Leczenie zakażeń układu moczowego u kobiet

Wśród chorób szczególnie kobiecych spowodowanych przez czynniki zakaźne są 3 najczęstsze choroby, które rozważamy poniżej.

Salpingoophoritis (zapalenie przydatków) - patologia jajników i przydatków u kobiet

Adnexitis mogą być wywołane przez Chlamydia, Trichomonas, gonokoków i innych mikrobów, a więc mogą być przypisane do różnych grup antybiotyków - tetracyklina, metronidazol, kotrimoksazol. Często są one łączone ze sobą - Gentamycyną z Cefotaksymem, Tetracykliną i Norsulfazolem. Monoterapia w rzeczywistości nie ma zastosowania. Wprowadzenie może być zastrzykiem, ale zapewnione jest również spożycie doustne (w środku).

Oprócz środków przeciwbakteryjnych stosuje się antyseptyki, resorpcję i środki znieczulające - Furadoninę, aspirynę, sulfadymuzynę. Czopki dopochwowe i doodbytnicze z lekami przeciwbakteryjnymi i efektem przeciwbakteryjnym - Macmirror, Polizinaks, Geksikon, itp., Mają dobry efekt. W przebiegu przewlekłym choroby zaleca się kąpiele, okłady, woski parafinowe, które wykonuje się w domu na receptę.

Salpingitis - obustronny proces zapalny jajowodów

Jajowodu jest najczęściej spowodowana przez gonococcus i chlamydii, więc leczenie antybiotykami stosuje się w różnych grupach - azytromycyna, doksycyklina, gentamycyna, cefotaksym, klindamycyna, cefotaksym.

Lekami stosowanymi w celu łagodzenia stanu zapalnego są Panadol, Nurofen, Ibuprofen, Butadion. W celu ochrony flory jelitowej za pomocą antybiotyków stosuje się Bifidumbacterin, Vitaflor, Lineks. Kobietom przepisuje się spożycie witaminy E, kwasu askorbinowego, rutyny i immunomodulatorów - Polyoxidonium, Imunofana.

W celu resorpcji zrostów w jajowodach zaleca się stosowanie fibrynolizy - Lydase, Longidase.

Zapalenie pochwy (zapalenie jelita grubego)

Zapalenie błony śluzowej pochwy. Zapalenie płodu traktowane jest w sposób złożony. Głównym celem terapii jest normalizacja mikrośrodowiska pochwy, wzmacniając pracę układu odpornościowego.

Od antybiotyków stosowane są leki o szerokim działaniu, posiadające jednocześnie działanie przeciwgrzybicze i usuwające stany zapalne - Vokadin, Terzhinan. Zapewniając terapię wspomagającą, więc musisz wziąć takie probiotyki, jak Lineks i Bifidumbacterin. Ginekolog może przepisać kompleksy minerałów i niezbędnych witamin, przeprogramować sesje ultrafioletowe, napromieniowanie laserem, co przyspieszy leczenie.

Współczesna medycyna oferuje różne sposoby rozwiązania problemu zakaźnych zmian narządów płciowych i układu moczowego. Pacjent musi tylko skonsultować się z lekarzem w odpowiednim czasie i przejść niezbędne badania. Wtedy możesz liczyć na szybki i pomyślny powrót do zdrowia.

Leki przeciwbakteryjne

Penicyliny

Rozpoczęcie leczenia chorób zapalnych rozpoczyna się od penicylin w połączeniu z kwasem klawulowym lub sulbaktamem (chronione penicyliny). Najbardziej optymalne są mianowania Augmentin, Trifamox, Amoxiclav, Flemoclav. Leki te są skuteczne przeciwko gronkowcom, paciorkowcom, Escherichia coli, Enterococci, zakażeniu białkiem.

Chronione penicyliny są dobrze tolerowane przez pacjentów, są niezbędne podczas stosowania w praktyce pediatrycznej, u kobiet w okresie ciąży (ciąża).

Wśród skutków ubocznych są reakcje alergiczne i zaburzenia trawienia.

Leki oblicza się w dawce 40-60 mg / kg na dzień dla dorosłej populacji i 20 do 50 mg na dzień dla dzieci. Dzienna dawka powinna być podzielona na 2-3 zastrzyki. W pierwszych dniach terapii pokazano przebieg wstrzykiwania preparatów, z dalszą zmianą podawania doustnego.

Cefalosporyny

Cefalosporyny drugiej generacji są równoważne chronionym penicylinom. Stosowany ze stabilnością drobnoustrojów do augmentiny, amoksykalu i innych przedstawicieli lub w przypadku ich braku. Wykazano, że cefalosporyny pokoleń III i VI wykazują nieskuteczność dwóch pierwszych grup leków lub wykrywają florę Pseudomonas (pokolenie VI). Leki te są bardziej aktywne niż penicyliny z powodu wydalania leku i jego metabolitów przez nerki, są wykazane w niewydolności nerek, w tym.

Do leczenia nerek i pęcherza moczowego najczęściej stosuje się cefotaksym, ceftazydym, ceftriakson, ceftriabol, cefobid. Od wprowadzenia leku należy porzucić w wykrywaniu chorób układu wątrobowo-żółciowego, żółtaczka u noworodków. Spośród skutków ubocznych izolowane są zjawiska reakcji podobnej do disulfiramu (częste niestrawne wymioty, ból brzucha, niedociśnienie tętnicze, tachykardia). Lek podaje się w dawce 50-100 mg / kg dla dzieci i dorosłych co 12 godzin, ale nie więcej niż 1,0 g na jedną dawkę.

Macrolides

Często stosowany w przypadku bakteriologicznej izolacji infekcji wewnątrzkomórkowych: mykoplazmy, chlamydii i innych. W odniesieniu do gronkowicy, entero- i paciorkowców, Escherichia są nieskuteczne. Przypisać w połączeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi. Leki reprezentujące serię makrolidów to erytromycyna, azytromycyna, klarytromycyna. Leki te nie wpływają na mikroflorę jelitową i nie wymagają podawania preparatów bifidum. Jednak wszystkie są w stanie wydłużyć interwał PQ na kardiogramie, powodując tachykardię. Przygotowania należy wykonać zgodnie z adnotacją.

Carbopines

Rezerwowa grupa środków przeciwbakteryjnych obejmuje preparaty zawierające pierścień beta-laktamowy. Meropinem, Meronem, Imipenem, Tienam, Djenema są wysoce skuteczne przeciwko flory Gram-dodatniej i Gram-ujemnej, ale nie wpływają na Pseudomonas aeruginosa. Stosowany tylko w przypadku braku innych alternatywnych metod leczenia lub urosepsy. Leki te mogą zakłócać przepływ krwi w nerkach, mają wysoką toksyczność dla nefronów i komórek układu nerwowego, powodują częste reakcje alergiczne i zmiany dyspeptyczne. Przepisywanie leków zgodnie z dawkami podanymi w adnotacji. Przeciwwskazane w ciąży, wyjątki są wskazania życiowe.

Aminoglikozydy

Leki mają silne działanie bakteriobójcze, które są wrażliwe na Proteus, Pseudomonas aeruginosa, Escherichia, Staphylococcus, Klebsiels. Przedstawicielami tej grupy leków są gentamycyna i amikacyna. Przeciwwskazane do stosowania u dzieci i kobiet w czasie ciąży z powodu możliwych działań niepożądanych (utrata słuchu, nefrotoksyczność, uszkodzenie aparatu przedsionkowego). Zalecana droga podawania pozajelitowego.

Uroseptics

Nitrofuran i jego pochodne

Ta grupa leków jest stosowana przez długi czas (faza ostrego leczenia i faza podtrzymująca). Przedstawicielami nitrofuranów są Furazolidon, Furagin, Furamag, Furacilin. Leki te mają szerokie spektrum działania przeciw opornym na antybiotyki szczepom bakterii. Najbardziej aktywny w stosunku do strepto-, staphylococcus i enterococcus, Trichomonas i Klebsiella. Leki są dopuszczone do przyjęcia w okresie dzieciństwa i laktacji u kobiet, ale są przeciwwskazane w okresie ciąży.

Wadą tej grupy jest wysoki poziom rozwoju działań niepożądanych i niepożądanych, takich jak hepatotoksyczność, hamowanie hemopoeza, reakcje alergiczne, zaburzenia dyspeptyczne, zespół niedrożności oskrzeli i rzadko obrzęk płuc.

Niefluorowane chinolony

Preparaty z tej grupy działają na Pseudomonas aeruginosa, Proteus, Klebsiella i Escherichia coli. Są również bardzo zadowoleni z negatywnych skutków, takich jak poprzednia grupa (pancytopenia, niedokrwistość hemolityczna, zaburzenia w przewodzie pokarmowym, cholestaza). Kategorycznie przeciwwskazane stosowanie niefluorowanych chinolonów z alkoholem, nitrofurany, nie stosować w niewydolności nerek na żadnym etapie.

Należy zauważyć, że tabletka uroantiseptyczna podlega podziałowi, co jest korzystne dla ich zastosowania w praktyce pediatrycznej. Leki przyjmowane są w fazie ostrego zapalenia i jako leczenie przeciwwysyłkowe (połowa lub trzeciorzędowa dawka leku przed snem przez okres od 3 do 6 miesięcy).

Phytoperspars

Ta grupa leków jest reprezentowana przez leki takie jak Kanefron, Uroenefren, Tsiston i inne. Leki te składają się z kolekcji ziół stosowanych w urologii i mają działanie przeciwzapalne, moczopędne, przeciwskurczowe i przeciwgorączkowe. leki te są przepisywane tylko w fazie podtrzymującej (antyretrowirusowej) przez co najmniej 3-4 miesiące.

Zaletą fitopreparatów jest to, że są one dozwolone u osób z niewydolnością nerek, u dzieci, kobiet w ciąży i karmiących piersią. Przeciwwskazania to indywidualna nietolerancja jakiegokolwiek składnika leku.

Przy niezależnym stosowaniu fitopreparatów niemożliwe jest osiągnięcie pełnego powrotu do zdrowia. Środki te są wykorzystywane jedynie jako pomocnicza terapia lekami uroantiseptycznymi i przeciwbakteryjnymi.

Rozkurczowe i niesteroidowe leki przeciwzapalne, które są przewidziane w ramach zespołu bólowego wyrażona NLPZ - na początku choroby, aby zmniejszyć procesy, zmiany i wysięk w tkance. Najczęściej stosowane leki są pierwszą grupą No-spa, Platifillin, Drotaverinum, Spazmalgon, a drugi - Ketanov, ketorolak, Nimisil, Nimesulide, Baralgan, diklofenak.

Terapia infuzyjna

W celu detoksykacji i odwodnienia stosuje się napary z roztworami soli glukozy 1: 1 lub 2: 1. Mniej powszechnie stosowany roztwór Ringera, Polysorb i ze znaczną hiperkaliemią, preparaty wapnia (glukonian wapnia, chlorek wapnia i inne). Objętość wlewów obliczana jest przez stosunek masy ciała (minimum 30 mg / kg / dzień, podzielony na 3 przyjęcia).

Inne leki

Należą deagreganty Curantil, pentoksyfilina), przeciwgorączkowe (ibuprofen, paracetamol, Nurofen, Nimisil) surowy komples witaminy, nikotynowego i kwasu askorbinowego. Leki te nie zawsze jest konieczne stosowanie w przypadku zapalnych chorób nerek i pęcherza moczowego.

Kiedy przepisywane są leki przeciwbakteryjne dla mężczyzn i kobiet?

Antybiotyki stosowane w leczeniu układu moczowo-płciowego u mężczyzn i kobiet są przepisywane w następujących przypadkach:

  • zapalenie lub niewydolność nerek;
  • zakażenie dróg moczowych;
  • ostre osłabienie organizmu pod wpływem współistniejącej patologii;
  • choroby przewlekłe.

Po szczegółowym badaniu diagnostycznym i wykryciu niszczących zmian, przy stanach zapalnych oddziałów spowodowanych infekcjami układu moczowo-płciowego, wskazane jest leczenie przeciwbakteryjne.

Powrót do spisu treści

Rodzaje i przykłady zastosowanych środków przeciwbakteryjnych do zakażenia układu moczowo-płciowego

Farmaceuci opracowali wiele leków stosowanych w infekcjach dróg moczowych. Optymalne leki to polisotydowe, złożone środki z serii penicylin o szerokim spektrum działania, cefalosporyny, fluorochinolony. Rodzaje leków przeciwbakteryjnych, ich krótka charakterystyka i przykłady są wyszczególnione w tabeli:

Powrót do spisu treści

Beta-laktamy

Antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń dróg moczowych o szerokim spektrum działania. Są one stosowane w połączeniu z innymi lekami, które mogą uzupełniać działanie terapeutyczne każdego z nich. Działa szkodliwie na bakterie Gram-ujemne i Gram-dodatnie, niszcząc gronkowce, które są odporne na wiele rodzajów środków przeciwbakteryjnych. Są wśród nich: aminopenicyliny, antysensowne penicyliny.

Najpopularniejsze antybiotyki do infekcji układu moczowo-płciowego:

  • "Amoxiclav";
  • "Amoksycylina" itp., Leczenie procesów zapalnych o różnym pochodzeniu.

Powrót do spisu treści

Inne środki

Typowe antybiotyki, które mają pozytywny efekt terapeutyczny:

  • "Azytromycyna" jest najlepszym produktem farmaceutycznym przeznaczonym do leczenia infekcji układu moczowo-płciowego u kobiet i mężczyzn w skomplikowanej postaci (zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej), wywołanej przez chlamydię. Jest to skuteczny lek, który niszczy patogeny. Aby leczyć infekcję w ustalonej dawce, czas trwania terapii dla każdego pacjenta jest indywidualny.
  • "Gentamycyna" - uniwersalna antybiotykowa grupa aminoglikozydów. Skutecznie radzi sobie z różnego rodzaju grzybami, bakteriami i wirusami. Jest stosowany w leczeniu nerek i dróg moczowych, z ciężkimi postaciami zapalenia nerek i endometrium, ale ma wiele niepożądanych zdarzeń.

Powrót do spisu treści

Jak wybrać?

Antybiotyki nie mogą być przyjmowane bez powołania lekarza, ponieważ gdy samoleczenie i przyjmowanie niewłaściwej dawki leku wywołuje oporność na bakterie, dalszy odbiór środków nie przyniesie korzyści, a jedynie pogorszy obecny stan pacjenta.

Przyjmowanie antybiotyków należy rozpocząć dopiero po ich mianowaniu na lekarza.

Wybór najbardziej odpowiedniego produktu leczniczego jest obowiązkiem lekarza prowadzącego, który musi początkowo przeprowadzić szczegółowe badanie pacjenta i przeprowadzić określone badania w celu zidentyfikowania rodzaju patogenu. Następnie, wybór najbardziej odpowiedniego leku do leczenia infekcji dróg moczowych, z uwzględnieniem wszystkich skutków ubocznych, stanu i indywidualnych cech pacjenta.

Infekcje dróg rodnych i są ze sobą ściśle powiązane i spowodowanych przez tego samego typu czynniki zakaźne: bakterie, wirusy, pierwotniaki, grzyby. Wyróżnione jako nieswoistego zapalenia aktywowany saprofitycznych lub obowiązkowo flory (Staphylococcus, Streptococcus, E. coli, grzybów z albicans rodzaju Candida) z osłabieniem odporności ogólnym lub miejscowym i specyficznych procesów w tle zakażonych bakteriami, takimi jak Mycoplasma ureoplazmy, gonokoków, Treponema pallidum. Również do konkretnych procesów obejmują hlamidiazah gdy winny działa jedynie z właściwości bakterii i wirusów, w tym samym czasie. Wirusowe zmiany przedstawione wirusa brodawczaka ludzkiego i opryszczka narządów płciowych.
Zmiany w obrębie narządów płciowych u kobiet są reprezentowane przez zapalenie sromu, zapalenie jelita grubego, zapalenie szyjki macicy, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie jajnika. U mężczyzn - zapalenie balanitis i balanoposthitis, zapalenie cewki moczowej, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie jąder i najądrza. Infekcje dróg moczowych pojawiają się łatwiej u kobiet ze względu na specyfikę anatomicznej struktury krocza. U mężczyzn zapalenie cewki moczowej jest najczęstsze, a zmiany chorobowe związane z częściami (zapalenie pęcherza) są zwykle wtórne i występują w przypadku zaburzeń przepływu moczu (nieprawidłowości anatomiczne, gruczolak prostaty, kamica nerkowa).
Główne objawy tej grupy chorób - bolesne oddawanie moczu, pieczenie i świąd w okolicy narządów płciowych, nasiloną aktywnością seksualną. Ponadto, zaburzenia wydzieliny z dróg rodnych (ropnych, zmieszane z krwią w procesie bakteryjnego, zsiadłe uszkodzeń grzybiczych, błony śluzowe w czasie infekcji wirusowej) oraz zmian w moczu: ciemnienie zmętnienie i zanieczyszczeń białkowych i (lub) we krwi.
Rozpoznanie zakażeń przeprowadza się na podstawie bakteriologicznych metod badań (wysiewanie zeskrobek na pożywkach) i serologicznych badań krwi (oznaczanie miana swoistych przeciwciał klasy M i G, dające pojęcie o procesie ostrym lub przewlekłym).
Oczywiście leczenie może rozpocząć się dopiero po diagnozie i weryfikacji patogenu. W przeciwnym razie ostry proces szybko staje się przewlekły i może prowadzić do poważnych powikłań i odwiecznego przepływu.

Preparaty do leczenia zakażeń dróg moczowych i narządów płciowych.

I. Antybiotyki.
1. Leki mają działanie bakteriobójcze w wyniku naruszenia syntezy białek ściany mikrobiologicznej.
A. Półsyntetyczne preparaty: oksacylina, amoksycylina (flemoksyna), ampicylina, tikarcylina, karbenicylina.
B. Ingibitorozaschischennye leki amoksycylina klavulonat (flemoklav, panklav, augmentin, amoxiclav) sulbaktam ampicylinę (unazin, sultamicilin, ampisid)
B. Połączone (ampiox).
2. - Bez laktamu o działaniu bakteriobójczym.
1 generacja: cefazolina, cefaleksyna;
2. generacji: cefaklor, cefuroksym;
3 pokolenie: ceftriakson, cefiksym, cefazymime, cefoperazon, ceftibuten, cefotaksym;
4 pokolenie: cefepime.
3.. Przez zakłócenie bakteriobójcze mikroby DNA sinteziroaniya. Ofloksacyna (zanotsin, kiroll, glaufos,), lomefloksacyna (lomatsin, ksenakvin, lomefloks), norfloksacyna (kvinoloks, lokson, negafloks) cyprofloksacyna (ifitsipro, kvintor, zindolin,), lefloksatsin, gatifloksacynę, sparfloksacyna (Sparflo), moksifloksacynę, lewofloksacyna.
4.. Klarytromycyna, azytromycyna (aztałowa, sumowana chemomycyna), josamycyna.
5.
1 generacja: streptomycyna, kanamycyna, neomycyna;
2. generacji: sisomycyna, netilmycyna, tobramycyna, gentamycyna;
3 pokolenie: amikacyna.
6. Tetracyklina, oksytetracyklina, chlortetracyklina.
Wybór antybiotyków wygląda tak. Zakażenia chlamydiami to głównie makrolidy i fluorochinolony. Mycoplasma to tetracykliny. Gonokokki -azitromitsin, cefalosporyny, penicyliny (pipraks) ftorhtinolony (norilet, raksar), aminoglikozydy (netromycin). Ureoplazma jest wrażliwa na doksycyklinę lub azytromycynę.

II. Nitrofurany zakłócają procesy utleniania w komórkach drobnoustrojów. Są stosowane w leczeniu infekcji dróg moczowych, mogą być bakteriostatykami i bakteriocydami. Nitrofurantoina (nifurtoinol, furadonin), furazidine (furomax, fumor),

III. Leki przeciwwirusowe.
1.
A. Przeciwstawne. Acyklowir (Zovirax), walacyklowir (Valtrex), pencyklowir (famcyklowir, Famvir).
B. Inhibitory kanałów jonowych (avovirem).
B. Specyficzne białko opiekuńcze GA. (arbidol).
D. Inhibitory neuraminidazy (peramiwir, repenaza, tamiflu)
D. Inhibitory białka NP (ingawiryny).
2. Interferony alfa i gamma blokują transmisję wirusowych RNA, prezentację antygenów wirusowych. Viferon, interferon, influferon, kipferon.
3. Zainicjuj syntezę własnego interferonu. Amiksin, tsikloferon, kagocel.

IV. Leki przeciwgrzybicze.
1. Działanie fungistatyczne.
A. Imidazoles. Ketokonazol (oronazol, nizoral).
B. Triazole. Irunin, diflucane, flukanazol, flukostat, itrakonazol (grzybica), mycosyst.
2. Antybiotyki są przeciwgrzybicze. Amfoterycyna B, pimafucyna (natamycyna), leworin, nystatyna.

V. Anty-pierwotniak. Metronidazol. Skuteczny w przypadku rzęsistkowicy.

VI. Środki antyseptyczne stosowane w zapobieganiu zakażeniom przenoszonym drogą płciową.
1. W oparciu o jod - betadynę w świecach lub roztworze.
2. W oparciu o leki zawierające chlor: chlorheksydynę w roztworze, miramistin (roztwór, czopek, żel).
3. W oparciu o gibitan - roztwór i czopki "Hexicon".

Głównymi formami uwalniania leków do leczenia infekcji układu moczowo-płciowego są tabletki i roztwory do wstrzykiwań. Oprócz przypadków infekcji grzybiczych zewnętrznych narządów płciowych, leczenie zewnętrzne nie jest skuteczne, a systematyczne podawanie leków jest wymagane. Pogwałcenie schematów leczenia, nieodpowiednie dawkowanie lub próby miejscowego leczenia infekcji dróg moczowych i narządów płciowych przyczyniają się do przewlekłego stanu zapalnego. Samoleczenie w przypadku infekcji narządów płciowych i infekcji dróg moczowych jest niedozwolone. Leczenie powinno być wykonywane na receptę lekarza i monitorowane za pomocą testów laboratoryjnych.