Anatomia i funkcja ludzkich nerek

Objawy

Zwykle interesujące jest dowiedzieć się, gdzie znajdują się nerki, ludzie zaczynają, gdy pojawia się ból w dolnej części pleców. W przypadku tego objawu lekarz musi koniecznie wykonać badanie moczu. Jego wynik pomaga w diagnostyce różnicowej bólu w okolicy pleców.

Podczas badania anatomicznych i fizjologicznych cech danej osoby, wielką wagę przywiązuje się do funkcji wydalniczej. Nie pozbawiając się produktów przetwarzania, rozpadu tkanek, niepotrzebnych substancji żużlowych, ciało nie mogłoby istnieć. Komórki mózgu są bardzo wrażliwe na wszelkiego rodzaju zatrucia.

Prawidłowa anatomia nerek i dróg moczowych pozwala utrzymać skład krwi, a tym samym zapewnić żywienie wszystkich narządów.

Co musisz wiedzieć o strukturze nerek?

Każda zdrowa osoba ma dwie nerki. Pozwala to powiązać te obiekty z parami. Znajdują się po obu stronach kręgosłupa. Granice dolnej i górnej nerki leżą na poziomie od trzeciego lędźwiowego do dwunastego kręgu piersiowego. W tym samym czasie górna krawędź jest bliżej kręgosłupa. Prawą nerkę znajduje się 2-3 cm poniżej lewej.

Kształt organów przypomina fasolę lub fasolę. Bramy (miejsce wejścia i wyjścia naczyń krwionośnych, nerwy, moczowód z miednicy) znajdują się na wewnętrznej, wycofanej stronie "fasoli". Ciężar każdego narządu nie przekracza 200 g. Z zewnątrz jest najpierw pokryty zagęszczoną włóknistą membraną (kapsułką), następnie warstwą tłuszczu i specjalną powięź. Gdy nerka jest rozciągana lub powiększana, bóle dolnego odcinka kręgosłupa, ponieważ nerwowe receptory kapsułki reagują ostro.

Z ich liśćmi (przednim i tylnym) powięź powiększa się w obszarze zewnętrznego marginesu. Na wewnętrznej powierzchni tworzą zbiornik dla naczyń. Rolą powięzi jest utrwalenie nerki w ścianie brzucha.

Korelacja z sąsiednimi narządami

Relacja do anatomicznych struktur ciała tworzy obraz topograficzny narządów wewnętrznych. Jest to ważne w diagnozie, operacji. Wiedza i doświadczenie zastępują chirurga obrazem 3D na ekranie.

W odniesieniu do otrzewnej, nerki dotykają powierzchni przedniej i tylnej, ale znajdują się poza otrzewną.

Przed prawą nerką znajdują się:

  • wątroba,
  • jelita (dwunastnica i okrężnica).
  • żołądek,
  • część śledziony,
  • trzustka,
  • jelita cienkiego i zstępująca część przekroju poprzecznego.

Obydwie nastolatki to "siedzące" gruczoły nadnercza pokryte tkanką tłuszczową. Nad nimi unosi się gęste mięśnie przepony.

Za lokalizacją nerek graniczy z brzuchem w strefie dużych mięśni grzbietu (kwadrat i lędźwi).

Czym jest parenchyma?

Wewnętrzna część bladego narządu nazywa się miąższem. Składa się z tkanek, które zapewniają podstawowe funkcje nerek w ludzkim ciele. Na skrawku miąższ nerek jest reprezentowany przez dwie warstwy:

  • kora - wygląda bardziej ciemno, strukturalnie podzielona na lobule zawierające ciałka nerek;
  • substancja mózgowa - znajduje się wewnątrz, jasnoczerwony kolor, składa się z piramid (od 8 do 18), pomiędzy nimi są słupki dzielące, które rozróżniają akcje.

Wąska część piramidy jest kierowana do jamy (zatoki), gdzie każda tworzy brodawki i 10-25 otworów. Przez nich, poprzez zbieranie przewodów moczowych, mocz jest wysyłany do małych filiżanek (do 10), następnie do 2-3 dużych rozmiarów, a następnie bezpośrednio do głównego kolektora - miedniczki nerkowej. Pęcherz moczowy jest podłączony do nerki przez moczowód.

Cechy nerek podczas ciąży

U kobiet w ciąży powiększona macica wypiera wszystkie narządy wewnętrzne jamy brzusznej. Zwiększenie obciążenia narządów moczowych prowadzi do stagnacji, ekspansji miednicy i moczowodów. Zmiany są maksymalne wyrażone po prawej stronie. To zależy od odchylenia ciężarnej macicy od drugiego trymestru. W rezultacie prawy moczowód jest dociskany do kości miednicy małej, a lewy - porusza się do przodu.

Szczególne znaczenie mają:

  • obrzęk moczowodów, zwężenie ich światła;
  • powstawanie ostrego kąta w miejscu zlewania się w pęcherzu.

Cechy to nie patologia, ale przyczyniają się do ryzyka zapalnej choroby nerek, powstawania kamieni.

Jednostka strukturalna i jej działanie

W anatomicznej strukturze ludzkiej nerki główną jednostką jest nefron. Można go łatwo przedstawić w postaci:

  • wiązka cienkich naczyń włosowatych, przykryta kapsułą, nazwana tak od nazwiska naukowców, którzy ją opisali - Shumlyansky-Bowman;
  • zawiłe kanaliki;
  • bezpośrednie kanaliki;
  • Loops of Henle;
  • zbieranie rur.

Anatomię i fizjologię nerek zapewnia milion takich formacji.

To w nefronie zachodzi proces tworzenia moczu. Tutaj niepotrzebne substancje, produkty rozpadu, czynniki obce opuszczają krew. Od jego prawidłowego działania zależy utrzymanie równowagi soli i wody.

Przez jeden dzień objętość przetworzonej krwi osiąga tysiące litrów. Szacuje się, że na minutę ta sama ilość krwi dostaje się do kończyn dolnych i do nerek. Ale zgodnie z intensywnością pracy na jednostkę masy, nerki prawie 20 razy przekraczają podstawowe narządy. W porównaniu z minutową objętością lewej komory serca, nerki przechodzą przez nią 1/4 części jej ładunku.

Praca nefronów jest regulowana przez system nerwowy i hormonalny. Najważniejszym gruczołem jest przysadka mózgowa.

Funkcje zaopatrzenia w krew

Anatomia nerki jest koniecznie uzupełniona badaniem zaopatrzenia w krew i unerwienia ciała. Od aorty brzusznej lewej i prawej tętnic nerkowych. Usta są reprezentowane przez gałęzie:

  • pierwszy rząd - segmentowy, nazywany liczbą pięciu segmentów (dolny, tylny, środkowy przód, przedni szczyt, szczytowy);
  • drugi rząd - tętnice międzywręgowe;
  • trzeci rząd - w kształcie łuku;
  • czwarty jest w stanie międzycząsteczkowym.

Wewnątrzczaszkowe - najcieńsze, tworzą kłębuszek nefronu. Między dwoma kłębuszkami utworzyła się sieć, która nazywa się "cudowna".
Poprzez fuzję naczynia włosowate tworzą żyłę. W warstwie korowej ludzkiej nerki znajdują się gwiaździste żyły, na których krew dostaje się do naczyń międzyzębowych. Wraz z łukowatymi tętnicami przepływają przez nie żyły o tej samej nazwie. Zbierają krew żylną z całej substancji mózgowej. Następnie przepływ jest skierowany do interlobara, nerki i dociera do dolnej żyły głównej.

Limfa przechodzi przez specjalne naczynia przez nerkową bramę i wchodzi do węzłów chłonnych. W ich położeniu względem głównych pni tętniczych i żylnych są one podzielone na:

  • nerka,
  • preaortal,
  • Retrofit,
  • paraaortic.

Komunikacja z układem nerwowym odbywa się poprzez specjalny splot nerkowy, w którym dochodzą sygnały z gałęzi nerwu błędnego i węzłów szyjnych.

Mechanizm pracy

Od splotu naczyniowego część plazmy krwi wchodzi w światło kłębuszka. Wraz z nim, substancje organiczne i nieorganiczne o określonej wielkości cząsteczkowej opuszczają strumień krwi.

Filtracja jest zapewniona przez różnicę ciśnienia w kapilarach i kapsułce kłębuszkowej. Skład płynu wewnątrz kłębuszków jest podobny do osocza.

  • sole sodowe,
  • fosforany,
  • glukoza,
  • mocznik,
  • kreatynina,
  • kwas moczowy i jego związki.

Nabłonek kanalików ma następujące funkcje:

  • wydalanie - niektóre substancje są ekstrahowane z osocza i pobierane do pierwotnego moczu;
  • resorpcji - w początkowej części światła z powrotem wchłaniany do krwi w organizmie pożądana użyteczne produkty (na przykład, glukoza, i 80% roztwór chlorku sodu), częściowo zatrzymywane mocznika.

Po tym działaniu ilość cieczy poza "filtrem" wynosi tylko 1/8 ilości wprowadzonej do kłębuszka.

Wreszcie, skład moczu tworzy się w końcowych odcinkach kanalików i w rurach zbierających. Tutaj aktywnie trwa proces absorpcji (określania i wycofywania chemikaliów w wymaganym stężeniu).

Wiodąca rola w utrzymaniu aktywności nerek należy do układu nerwowego i narządów dokrewnych.

Fizjologiczne funkcje nerek

Najbardziej znana funkcja wydalnicza lub eliminacja niepotrzebnych substancji związanych z:

  • końcowe produkty rozpadu tkanki i śmierci komórki, na przykład substancje azotowe (mocznik, kreatynina, kwas moczowy);
  • nadmiar powstający po wchłonięciu w jelicie (woda, hormony, witaminy, kwasy organiczne);
  • obce środki zagrażające organizmowi (nikotyna, leki).

Możesz wybrać typy:

Jak przebiega udział w wymianie roztworów soli wodnej?

Ilościowo, roztwory wody i soli są rozmieszczone w dwóch miejscach:

  • wewnątrz komórek;
  • w warstwie międzykomórkowej.

Ich ruch idzie w kierunku większego ciśnienia osmotycznego (zwiększone stężenie rozpuszczonych substancji). Nerki wpływają na ten proces, zmieniając skład głównych jonów ze względu na zdolność do ponownego wchłonięcia z kłębuszków i kanalików.

Każdego dnia do kłębuszków wchodzi do 600 g sodu, ale jego uwalnianie to zaledwie kilka gramów. 85% jest reabsorbowane w początkowych kanalikach. Po sodzie następują molekuły wody.

Ten proces jest regulowany przez aldosteron hormonu nadnerczy. Gdy jest nieobecny, dużo sodu jest wydalane z moczem, a hiponatremia jest wykrywana we krwi.

Równowaga kwasowo-zasadowa w ciele jest utrzymywana przez pewną kompozycję cząsteczek wodoru i grup hydroksylowych alkaliów. Jest to obowiązkiem systemu buforowego. Nerki są w stanie usunąć lub opóźnić niezbędne składniki i zachować równowagę między tymi odczynnikami.

Podobny mechanizm działa, gdy pojawiają się określone produkty. Na przykład użycie znacznej ilości produktów mięsnych prowadzi do zwiększonego tworzenia się substancji kwaśnych (fosforanów, siarczanów). Dlatego przechodzą one do moczu, a analiza wykaże kwaśny skład. Wegetariańska żywność wegetariańska zatrzymuje kationy sodu i potasu we krwi, mocz staje się zasadowy.

Kwasica - zakwaszenie krwi - często towarzyszy zmianom patologicznym. Nerki aktywnie uczestniczą w walce z tym na własną rękę. Aby to zrobić:

  • zastępuje się jony sodu resztami kwasowymi (wodór, HCO3) przy udziale enzymu, węglahydrazy, sodu powraca do krwi i alkalizuje;
  • amplifikacja syntezy amonu za pomocą enzymów glutaminazy i dehydrogenazy glutaminianowej;
  • Wraz z wątrobą powstaje glukoneogeneza, przy pomocy której kwaśne substancje (pirogronian, mleczan) opuszczają krew i są przekształcane w glukozę.

Alkalizacja (alkaloza), przeciwnie, hamuje wszystkie reakcje glukoneogenezy i zwiększa zawartość pirogronianu i mleczanu.

Jak nerki uczestniczą w innych rodzajach metabolizmu?

Nerki biorą bezpośredni lub pośredni udział w metabolizmie białek, węglowodanów i tłuszczów. Tutaj syntezuj:

  • renin;
  • erytropoetyna;
  • kinina i prostaglandyny;
  • aktywowana witamina D3.

Poprzez te substancje nerki działają na:

  • regulacja ciśnienia krwi;
  • wymiana fosforu i wapnia;
  • koagulacja krwi;
  • produkcja i dojrzewanie komórek z szeregu erytrocytów.

Od rozwoju hormonu erytropoetycznego (czynnika) zależy wpływ na komórki macierzyste szpiku kostnego i tworzenie się komórek krwi - erytrocytów. Proces jest aktywowany w przypadku niedoboru tlenu, dlatego jest włączony w reakcję kompensacyjną. Ale w przypadku niższości nerek u pacjenta rozwija się niedokrwistość.

Białka syntetyzowane w nerkach służą jako składniki:

  • system rolowany;
  • fibrynoliza;
  • uzupełnienie.

Renin produkuje komórki kłębuszków nerkowych (przykręgowe). Jest to enzym proteolityczny, który przekształca angiotensynogen w angiotensynę I. Ponadto z niego powstaje angiotensyna II. Ta substancja:

  • stymuluje produkcję aldosteronu hormonu nadnerczy;
  • ma działanie zwężające naczynia.

Opóźniając sód i wodę, zwiększa się objętość krwi, co powoduje wzrost ciśnienia krwi.

W stanie szoku reakcja pomaga utrzymać ciśnienie. Na tle chorób nerek często obserwuje się objawowe nadciśnienie, które trudno jest wyleczyć.

Produkcja kinin i prostaglandyn przyczynia się do spadku ciśnienia.

Uczestnictwo w metabolizmie białek jest funkcją rozszczepienia pewnych peptydów na aminokwasy i ich zatrzymania we krwi. Następnie są usuwane przez inne ciała.

Gdzie nerki pobierają energię?

Liczne zadania wymagają dużej ilości energii z nerek. Aby uzyskać ATP, konieczne jest dobre zaopatrzenie w tlen.

W reakcji syntezy ATP stosuje się następujące:

  • kwasy tłuszczowe;
  • glukoza;
  • ciał ketonowych;
  • enzymy proteolityczne;
  • możliwość glukoneogenezy.

Na podstawie podanych przykładów widzimy, w jaki sposób aktywność nerek zależy od struktury, zaopatrzenia w krew, uzyskania "rozkazów" od hormonów, bodźców nerwowych. Nowoczesne aparaty do hemodializy (sztuczna nerka) powielają tylko część funkcji, nie są w stanie całkowicie zastąpić narządu.

Struktura ludzkiej nerki: anatomia i fizjologia

  • Struktura i funkcja nerek
    • Inna funkcja nerek
  • Objawy chorób i zaburzeń nerek

Nerki osoby są elementem układu moczowego. Anatomia człowieka opisuje je jako sparowane organy zlokalizowane w okolicy lędźwiowej (po bokach kręgosłupa). Normalnie, prawą nerkę leży nieco mniej niż lewy i mniejszy rozmiar. Główną funkcją tych narządów jest izolowanie wody substancjami rozpuszczonymi w niej oraz regulowanie homeostazy chemicznej w ciele.

Struktura i funkcja nerek

Jak wyglądają nerki i jak się je układa? Konieczne jest bardziej szczegółowe przeanalizowanie struktury tego ważnego narządu dla zdrowia człowieka. Ludzka nerka jest gęstym ciałem o wydłużonej (fasolowej) formie, ciemnoczerwonej. Jego powierzchnia jest gładka, każdy z dwóch w przybliżeniu identycznych narządów jest pokryty włóknistą kapsułką - cienką, trwałą warstwą tkanki łącznej. Są zamknięte w tłustej skorupie, która tworzy rodzaj worka. Tkanka nerek, zwana miąższem, składa się z dwóch warstw:

  • korowe, zewnętrzne;
  • mózg, wewnętrzny.

Wewnętrzna struktura nerki to cały system dużych i małych kielichów nerkowych, które łączą się, tworząc miedniczkę nerkową. Z tego ostatniego pochodzi moczowód, który wpada do pęcherza. Taka jest ogólnie struktura nerki.

Jednostką strukturalną nerki jest nefron - zbiór ciałek i rurek nerkowych. Każda ciałka nerkowa jest kłębuszkiem naczyń krwionośnych (naczyń włosowatych) otoczonych kapsułką. Kapsułka jest utworzona przez ślepy koniec kanalika nerkowego, a osocze krwi z naczyń włosowatych jest filtrowane do niej pod ciśnieniem. Powstaje więc płyn zwany pierwotnym moczem. Wynika ona z długiej ścieżki w korowych i środkowych warstwach miąższu wzdłuż zwiniętego kanalików i otwierając się do warstwy korowej otwiera się do rury zbierającej. Podczas ruchu cieczy wzdłuż kanalika, woda i rozpuszczone elektrolity są absorbowane z pierwotnego moczu, a pozostała część z rozpuszczonymi substancjami nazywana jest wtórnym (lub końcowym) moczem. Jest wydalany z organizmu.

Rury tworzą piramidy i otwierają się w jedną z małych miseczek nerkowych, które po połączeniu tworzą duży kielich nerek. Następnie mocz wchodzi do miednicy nerek i jest wydalany przez moczowód (ryc. 1).

Przez nerki przechodzi 2000 litrów krwi dziennie. Ta ogromna ilość płynnych nerek jest filtrowana, oczyszczana z zanieczyszczeń i szkodliwych substancji, zwracając ją ponownie gotową do pracy przy dostarczaniu tlenu i składników odżywczych do ludzkich narządów i tkanek.

Inna funkcja nerek

Oprócz wydzielania nerki pełnią wiele ważnych funkcji:

  • osmoregulatory;
  • regulacja jonowa;
  • dokrewny;
  • metaboliczny.

Aby zapewnić równowagę wodno-solną w różnych warunkach pracy organizmu, nerki muszą regulować i utrzymywać na stałym poziomie stężenie soli, od których uwalnianie wody zależy od komórek narządów i tkanek w procesie osmozy. Przy gwałtownym wzroście występuje odwodnienie komórek, a zbyt mała ilość soli w osoczu krwi powoduje gromadzenie się wody w komórkach, zakłócając ich pracę. Funkcja regulacji jonowej polega na utrzymaniu równowagi kwasowo-zasadowej w organizmie poprzez uwalnianie nadmiaru jonów wodorowych lub jonów wodorowęglanowych.

Funkcja metaboliczna nerek w ludzkim organizmie polega na usuwaniu produktów rozkładu różnych substancji organicznych i nieorganicznych (białek, leków, toksyn), aby uczestniczyć w metabolizmie węglowodanów i białek.

Udział w czynności układu dokrewnego kończy się opracowaniem substancji biologicznie czynnych (renina, erytropoetyna), które biorą udział w regulacji ciśnienia krwi, produkcji hormonów przez nadnercza i tworzenia czerwonych krwinek.

Objawy chorób i zaburzeń nerek

Anatomia i fizjologia nerek determinują charakterystyczne umiejscowienie bólu w różnych chorobach: w okolicy lędźwiowej i przyległych obszarach. Lokalizacja nerek z tyłu otrzewnej, częściowo poniżej żeber, ułatwia ich zranienie podczas uderzenia lub upadku.

Choroba nerek charakteryzuje się mniej lub bardziej powszechnymi objawami:

  1. Ból w okolicy lędźwiowej, w obszarze nerek, wskazuje na kamicę moczową, zawał serca, nowotwór i inne nieprawidłowości w pracy tych narządów. W zależności od tego, czy dotyczy to jednej lub obu nerek, ból może być zlokalizowany z jednej strony lub rozprzestrzeniony na oba obszary boczne. Podanie biodra lub podbrzusza brzucha może być świadectwem przejścia kamieni wzdłuż moczowodu.
  2. Obecność krwi w moczu zmienia kolor na matowy różowawy. Może wystąpić z urazami nerek i pęcherza moczowego, chorobami zapalnymi i kamieniami w moczowodzie.
  3. Podobnie jak w przypadku każdej choroby zapalnej, temperatura ciała może się zwiększyć. W obecności bólu lub krwi w moczu, najprawdopodobniej lekarz wskaże chorobę nerek.
  4. Obrzęk (na twarzy, kończynach), który jest bardzo wyraźny rano i może zniknąć wieczorem, może wskazywać na niewydolność nerek.
  5. Wszystkie zaburzenia oddawania moczu (bolesność, odbarwienie, zapach lub ilość wydzielanego płynu) wskazują na nieprawidłowości w funkcjonowaniu nerek lub dróg moczowych.
  6. Zwiększone zmęczenie, odbarwienie skóry, bóle głowy, zmniejszony apetyt i inne częste objawy mogą również wskazywać na upośledzenie funkcji nerek.

Trudność w określeniu konkretnej choroby ze względu na anatomię nerek i znaczenie funkcji zdrowego narządu powinna prowadzić do zrozumienia, że ​​diagnoza i leczenie chorób nerek może być wykonywane wyłącznie przez specjalistę. Samo leczenie jest nie do przyjęcia, ponieważ praca nerki u osoby może zostać zerwana bardzo łatwo. Będzie to pociągać za sobą jedynie komplikację choroby.

Cechy struktury i funkcjonowania ludzkich nerek

Sparowany narząd nerki jest ważną częścią układu moczowego kręgowców. Człowiek, jako przedstawiciel tej dużej grupy, nie jest wyjątkiem.

Anatomiczna i mikroskopijna struktura nerki jest dobrze znana, a obecnie medycyna nie ma pytań o to, jakie elementy strukturalne ma ten niezwykle ważny narząd i jak działa.

W każdym podręczniku anatomii i fizjologii struktura i funkcje ludzkiej nerki są w pełni ujawnione, a dla ogólnego zrozumienia wystarczające jest krótkie wprowadzenie do tej informacji.

Jak wyglądają nerki

Z anatomii klasycznej wynika, że ​​nerki u człowieka mają zwykle dwa, a na zewnątrz praktycznie nie różnią się od siebie.

Czasami z powodu patologii rozwoju wewnątrzmacicznego w ludzkiej nerce nie ma pary. W rzadkich przypadkach tylko jeden organizm rozwija trzy naraz, ale zbyteczna rzadko jest fizjologicznie i anatomicznie kompletna.

Z programu szkolnego kursu anatomii wiadomo, jak wyglądają nerki zdrowej osoby: mają kształt bardzo podobny do dużych ziaren koni lub fasoli.

Na pytanie, co to jest nerka u osoby, każdy pracowity uczeń starszych klas może odpowiedzieć.

Ta regulatorowa homeostaza chemiczna ciała, pokryta gęstą kapsułką tkanki łącznej, składająca się z:

  • miąższ;
  • system struktur służących jako zbiorniki do gromadzenia i wydalania moczu.

Te anatomiczne formacje są niewielkie: masa każdej z nich osiąga około 200 g u mężczyzn, u kobiet jest mniejsza, od 100 do 130 gramów.

Grubość tych narządów u dorosłych to:

Długość głównych narządów układu moczowego wynosi około 6 cm, a szerokość jest dwa razy większa.

Lokalizacja narządu

Lekarze z Bliskiego Królestwa są przekonani: przez te narządy wytyczono drogę południka nerek - najważniejszego kanału wymiany energii życiowej.

Kiedy zmiany w stanie fizjologicznym (otyłość lub odwrotnie, zubożenie, choroba, itp.), Ich orientacja w jamie brzusznej zmienia się, czasami to szkodliwy wpływ na wydajność.

Z reguły nerka znajduje się w płaszczyźnie kręgosłupa (tj. Na tylnej ścianie brzucha).

W przybliżeniu lokalizacja jest pionowa: oba podobne do fasoli elementy anatomiczne są zorientowane z zakrzywionymi krawędziami do boków tułowia, a wklęsłe, w miejscu, w którym żyła i moczowód wchodzą, do kręgosłupa.

Odległości między górnym i dolnym końcem podczas normalnego rozwoju fizycznego nie mogą być równe:

  • pomiędzy górnymi punktami - około 8 cm;
  • między dolnym - 11 cm.

W odniesieniu do kręgosłupa górny biegun zdrowej nerki znajduje się na linii ostatniego kręgu piersiowego, co odpowiada poziomowi ostatniego żebra.

Dolny biegun jednej i drugiej nerki leży na poziomie drugiego-trzeciego kręgu obszaru lędźwiowego.

Ze względu na lokalizację wątroby, prawą nerką poniżej jest około jeden centymetr dwa razy niższe, a to jest anatomicznie całkowicie normalne.

Ponadto lokalizacja tych składników układu moczowego wpływa na płeć: u kobiet są one małe, w połowie kręgu, pionowo przesunięte w dół.

Struktura

Struktura tego narządu, składająca się z warstwy mięśni gładkich i tak zwanego wewnętrznego ciała roboczego, do którego tętnice i żyły niosą produkty życiowej aktywności całego organizmu, jest następująca:

  • mające wygląd segmentów lub płatków anatomicznych części zdrowych nerek;
  • zapewniając stabilną pozycję i ochronę przed uderzeniami mechanicznymi, oddzielną kapsułkę ochronną nerki;
  • "Tłuszcz" (tłuszcz nadnerczy), tak zwana kapsułka tłuszczowa (capsula adiposa) - zewnętrzna, najwyższa warstwa dróg moczowych.

Gęsta włóknista (łączna tkanka) kapsułka nerki pokryta jest warstwą tłuszczową, a od wewnątrz łączy się z korową substancją zewnętrznej warstwy miąższu. Według badań, funkcja kory normalnie funkcjonujących nerek jest w pierwotnej filtracji moczu.

Pod mikroskopem w nerce wyróżnia się najmniejsze elementy strukturalne. Strukturę wewnętrzną, tzw. Warstwy jako głębszą anatomiczną strukturę nerki, reprezentują:

  • wewnętrzna warstwa miąższu - przez substancję mózgową;
  • warstwa mięśniowa;
  • strukturalne elementy funkcjonalne to nefrony z greckiego νεφρός, co oznacza "nerka". Liczba nefronów może osiągnąć milion.

Struktura nefronu

Nefron, wykonując główne zadanie ciała - filtrując krew i usuwając z ciała niepotrzebne, a nawet niebezpieczne substancje - jest reprezentowany przez dwie struktury:

  • system kanałów filtracyjnych;
  • odpowiedzialny za filtrację ciałek nerek.

Każdy organ odpowiedzialny za tworzenie pierwotnego moczu składa się z:


  • kapsułki Bowmana-Shumlyansky'ego;
  • kłębuszek utworzony przez kanaliki i rurki.

Głównym zadaniem kłębuszków jest tworzenie pierwotnego moczu, który powraca do układu krążenia.

W rezultacie ściany kanalików pokryte są zaadsorbowanymi nadmiarami soli, produktami metabolizmu i innymi związkami, które mają być wydalane z ciała w moczu wtórnym, zagęszczane.

Mikroskopowy rozmiar kłębuszka nerkowego, który wykonuje główne funkcje narządu, w zależności od rodzaju nefronu, leży w różnych warstwach.

Na przykład, krwinki nerkowe wewnątrzkoronowych nefronów przenikają jedną ze struktur parenchymalnych - zewnętrzną kortę.

Filtruj system kanałów

Każda część formacji strukturalnej, w której znajdują się ciała nefronów, otoczona jest gęstą siecią kanałów, naczyń, nerwów przebijających rdzeń nerkowy i korowy.

Sieć jest częścią systemu filtrowania, który obejmuje:

  • Pętle do karmienia i inne kanaliki (proksymalne, dystalne itp.);
  • zbierając rury, otwory wylotowe łączą się z powierzchnią miseczek nerkowych, tworząc miednicę, która służy jako rezerwuar moczu.

Komórki dystalnego kanalika na połączeniu z wierzchołkiem kłębuszka tworzą tak zwane gęste miejsce, w którym substancje działające na określone komórki nerek - zestawienie komórkowe, syntetyzują:

  • regulacja ciśnienia krwi w reninie;
  • stymulowanie produkcji czerwonych krwinek erytropoetyny.

Schematyczna struktura

Dla lepszego zrozumienia struktury ludzkiej nerki struktura jest reprezentowana przez figurę. Na nim w postaci diagramu przedstawiono ludzką nerkę w sekcji, która demonstruje wewnętrzną strukturę.

Tak więc, cięcie pokazuje dość grubą warstwę korową lewej nerki, która pokrywa zewnętrzną powłokę tkanki łącznej.

Na górnym biegu ciętej nerki, wskaźniki wskazują piramidy rdzenia: ich wierzchołki są połączone z małymi kielichami nerki, które razem tworzą dużą filiżankę i tworzą miedniczkę nerkową.

Od miednicy wzdłuż moczowodów do pęcherza wchodzi końcowy produkt czynności życiowej - moczu.

Od pęcherza na etapie jego wypełniania przez kanał, zwany cewką moczową, mocz jest wydalany z organizmu.

Struktura kanału ma strukturę trójwarstwową. Ponadto ściany cewki moczowej mężczyzny są dłuższe niż samica co najmniej trzy razy.

Funkcje

Już Eskulapa starożytnej Grecji zauważył, że harmonijny proces pracy nerek wiąże się z dobrym zdrowiem i wpływa ogólnie na zdrowie!

W czasach starożytności wiadomo było, że niepotrzebne związki, pozostawione po filtracji krwi, wraz z moczem opuszczają ciało. Jednak w tamtym czasie nie było jasne, w jaki sposób krew dostaje się do układu moczowego i jak się oczyszcza.

Dzisiaj wiadomo już, że układ moczowy, poprzez wielokrotną destylację krwi, oczyszcza ją i tworzy osad w postaci moczu.

Charakterystyczne cechy mikro- i makroskopowej struktury nerek wynikają z funkcji właściwych dla narządów układu moczowego, które nie są ograniczone do wydalniczych.

Oprócz ewakuacji produktów przemiany materii, które są niepotrzebne dla organizmu, narządy te:

  • działają jako skuteczne regulatory ciśnienia osmotycznego;
  • uczestniczą w metabolizmie, produkując reninę i prostaglandyny;
  • utrzymywać niezbędną objętość płynu w komórkach;
  • usuń nadmiar wody z tkanek;
  • regulować liczbę czerwonych krwinek.

Powyższe główne funkcje głównej części układu moczowego są uzupełnione o szereg innych ważnych zdolności.

Przeprowadzając usuwanie płynu z ciała, oni:

  • kontrolować równowagę jonów;
  • wytworzyć całą objętość podtlenowych produktów przemiany materii, szkodliwych dla zdrowia;
  • syntezować związki biologicznie czynne, na przykład witaminę D 3.

Tak więc wszystkie systemy są w jakiś sposób związane z funkcjonowaniem wydzielania.

Główne narządy układu moczowego można rozmawiać przez długi czas: czynność nerek jest złożona i istotna.

Bez nich żywotność ludzkiego ciała utrzymuje się nie dłużej niż jeden dzień, po czym nieuchronnie nastąpi śmiertelne zatrucie.

Nerki

Nerki są sparowanym głównym organem układu wydalniczego człowieka.

Anatomia. Nerki znajdują się na tylnej ścianie jamy brzusznej wzdłuż bocznych powierzchni kręgosłupa na poziomie XII klatki piersiowej - III kręgów lędźwiowych. Prawą nerkę zwykle znajduje się nieco poniżej lewej nerki. Nerki mają kształt fasoli, wklęsłą stronę skierowaną do wnętrza (do kręgosłupa). Górny biegun nerki jest bliżej kręgosłupa niż dolny biegun. Na jego wewnętrznej krawędzi znajdują się bramki nerkowe, do których wchodzi tętnica nerkowa od aorty, a żyła nerkowa przepływa do dolnej żyły głównej; moczowód opuszcza miedniczkę nerkową (patrz). Parenchyma nerki pokryta jest gęstą włóknistą kapsułką (ryc. 1), na której znajduje się tłusta kapsuła otoczona powięźm nerkowym. Tylna powierzchnia nerki sąsiaduje z tylną ścianą jamy brzusznej, a z przodu są pokryte otrzewną, a zatem są zlokalizowane całkowicie pozaotrzewnowo.

Parenchyma nerki składa się z dwóch warstw - korowej i mózgowej. Warstwa korowa składa się z ciałek nerkowych, utworzonych przez kłębuszki nerkowe wraz z kapsułką Shumlyansky-Bowman, warstwa rdzeniasta składa się z kanalików. Kanaliki tworzą piramidy nerki, kończące się w brodawki nerkowej, otwierające się na małe kubki. Małe kubki napływają do 2-3 dużych kielichów tworząc miednicę nerkową.

jednostek strukturalnych Nephron nerek składa kłębuszkowego utworzone naczyń włosowatych, kapsułek Shymlanskaya - Bowmana otaczający kłębuszki nerkowe zawiłe kanalików, pętli Henlego, kanaliki i przewodów zbiorczych wynikających prostymi do brodawki nerek; całkowita liczba nefronów w nerce do 1 miliona.

W nefronie tworzy się mocz, tj. Uwalnianie produktów przemiany materii i substancji obcych, regulacja równowagi wodno-solnej organizmu.

W świetle kłębuszków płyn pochodzący z naczyń włosowatych jest podobny do osocza krwi, około 120 ml - pierwotny mocz - wydalane jest w ciągu 1 minuty, a 1 ml moczu na 1 minutę w miednicy. Podczas przechodzenia przez kanaliki nefronu woda jest absorbowana z powrotem, a żużel jest oddzielany.

W regulacji procesów oddawania moczu biorą udział układ nerwowy i gruczoły dokrewne, głównie przysadka mózgowa.

Nerki (łac. Ren, greckie nephros) to sparowany narząd wyładowania znajdujący się na tylnej ścianie jamy brzusznej po bokach kręgosłupa.

Embriologia. Nerki rozwijają się z mezodermy. Po przednercze etapu (przednercze) nefrotomia prawie wszystkie odcinki korpusu są połączone symetrycznie w prawo i w lewo w dwóch podstawowych nerek (śródnerczem) lub organów volfovyh które nie są poddawane dalszej zróżnicowanie jako organy wydalania. Kanały moczowe w nich się łączą, wypływające kanały tworzą prawy i lewy wspólny (lub wilk) przewód otwierający się do zatoki moczowo-płciowej. W drugim miesiącu życia macicy pojawia się ostatnia nerka (metanephros). Belki komórkowe są przekształcane w kanaliki nerkowe. Na ich końcach kapsuły o podwójnych ściankach otaczają naczyniowe kłębuszki. Inne końce kanalików zbliżają się do rurkowatych przerostów miedniczek nerkowych i otwierają się w nich. Kapsułka i zrębu pąki rozwijają się z warstwy zewnętrznej z mezenchymy nefrotomia i kielichem nerek, miedniczki i moczowodu - z przewodem uchyłka Wolffa.

Do czasu narodzin dziecka nerki mają strukturę płatkową, która zanika przez 3 lata (ryc. 1).

Anatomia
Nerka ma kształt dużej fasoli (ryc. 2). Istnieją wypukłe boczne i wklęsłe przyśrodkowe krawędzie nerki, powierzchni przedniej i tylnej, górne i dolne bieguny. Od strony środkowej duże wgłębienie - sinus nerki - otwierają bramy (hilus renalis). Tutaj znajduje się tętnica i żyła nerkowa (a.et v. Renalis) i moczowód przechodzący przez nerkową miednicę (ryc. 3). Leżąc między nimi, naczynia limfatyczne przerywają węzły chłonne. Splot nerkowy rozprzestrzenia się przez naczynia (kolor Ryc. 1).

Tylna powierzchnia nerki (facies posterior) ściśle przylega do tylnej ściany brzucha na granicy kwadratu mięśnia w pasie i mięśnia lędźwiowego. W odniesieniu do szkieletu, nerka zajmuje poziom czterech kręgów (XII klatki piersiowej, I, II, III odcinek lędźwiowy). Prawą nerkę znajduje się 2-3 cm poniżej lewej nerki (ryc. 4). Końcówka nerki (extremitas superior) jest przykryta nadnerczem i przylega do przepony. Nerka leży za otrzewną. Z przednią powierzchnią nerki (facie przednie) dotknij: po prawej stronie - wątroba, dwunastnica i okrężnica; po lewej - żołądek, trzustka, częściowo śledziona, jelito cienkie i zstępująca okrężnica (schematy barw 2a i 26). Nerka pokryta jest gęstą włóknistą kapsułką (capsula fibrosa), która przesyła wiązki włókien tkanki łącznej do miąższu narządu. Powyżej znajduje się kapsułka tłuszczowa (capsula adiposa), a następnie powięź nerkowa. Liście powięzi - przedni i tylny - rosną razem wzdłuż zewnętrznego brzegu; medialnie przechodzą przez naczynia do płaszczyzny środkowej. Nerwowa powięź przytwierdza nerkę do tylnej ściany brzucha.

Parenchyma nerki składa się z dwóch warstw - zewnętrznej, kory renis, oraz wewnętrznego, rdzeniałowatego, który wyróżnia się jaśniejszym, czerwonym kolorem. Warstwa korowa zawiera ciałka nerkowe (corpuscula renis) i jest podzielona na lobuli korowych. Warstwa mózgowa składa się z kanalików bezpośrednich i kolektywnych (tubular renales recti et contorti) i jest podzielona na 8-18 piramid (piramidy piramid). Pomiędzy ostrosłupami znajdują się nerki (nerki columnae), oddzielające płat nerek (nerki nerkowe). Stożkowe powierzchnie piramidy w postaci brodawki (brodawki nerkowa) sinusa i przesycone 10-25 otwory (czaszkowych papillaria) zbieranie przewodów jest otwarty w małych filiżanek (kielichów renales Minores). Maksymalnie 10 takich kubków łączy się w 2-3 duże kielichy (kalorie nerkowe majores), które przechodzą do miedniczek nerkowych (ryc. 5). W ścianie kielicha i miednicy są cienkie wiązki mięśni. Miednica przechodzi do moczowodu.

Każda nerka otrzymuje gałąź aorty - tętnicę nerkową. Pierwsze gałęzie tej tętnicy nazywane są segmentarnymi; ich 5 w liczbie segmentów (górna, przednia górna, środkowa przednia, tylna i dolna). Segmentowych interlobar tętnic są podzielone na (Aa. Interlobares Renis), które są podzielone na łukowych tętnic (AA. Arcuatae) i międzypłatowe tętnic (AA. Interlobulares). Tętnice międzypłatkowe dają tętniczki, które rozgałęziają się na naczyniach włosowatych tworząc kłębuszki.

Kapilary kłębuszków gromadzą się następnie w tętnicy krwiopróżniającej, która wkrótce rozdziela się na naczynia włosowate. Kłębuszkowe sieci naczyń włosowatych, tj. E. sieć między dwoma tętniczek zwanych wspaniałe sieci (sieć dziwna) (cvetn. Tabela Fig. 3).

Żylne łożysko nerki powstaje w wyniku fuzji naczyń włosowatych. W warstwie korowej tworzą się żyły gwiaździste (venulae stellatae), skąd krew przechodzi w żyły międzycząsteczkowe (v. Interlobulares). Równoległe tętnic łukowate przedłużenia łukowe żył (w. Arcuatae) pobranie krwi z żyły i międzypłatowe prostych żyłkach (venulae rectae) rdzenia. Łukowe żyły wnikają w interlobar, a drugi w żyłę nerkową, która opada do dolnej żyły głównej.

naczyń chłonnych, które są formowane z naczyń włosowatych i limfatycznych splotów naczyń nerkowych znajdujących się w obszarze bramy, przepływają do sąsiedniego regionalnych węzłów chłonnych oraz preaortalnye para-aorty nerkowej i retrokavalnye (cvetn. fig. 1).

Unerwienie nerek pochodzących od splotu nerkowego (pl. Nerkowa), gdzie wchodzą przewody doprowadzające i odprowadzające autonomicznego włókna nerwowe nerwu błędnego i przetwarza rdzeniowych komórek węzłów.

Anatomia człowieka: nerki i układ moczowy

Anatomia nerek i dróg moczowych, które razem tworzą układ moczowy, jest nie mniej interesująca niż struktura innych struktur. W rzeczywistości jest to cały kompleks narządów, które tworzą i gromadzą mocz, a także przyczyniają się do jego wydalania z organizmu. W związku z tym wszystkie są podzielone na grupę tworzącą mocz i grupę dróg moczowych. Pierwsza kategoria obejmuje, bez wątpienia, nerki, a do drugiej - takie struktury jak moczowody, anatomiczne rezerwuary, takie jak pęcherz moczowy, oraz dla towarzystwa wraz z nimi i cewką moczową.

Anatomia: struktura i lokalizacja nerek w ludzkim ciele

Trzeba powiedzieć, że narządy moczowe są blisko spokrewnione z narządami płciowymi, zarówno pod względem struktury jak i funkcjonalnie, i mają wspólne pochodzenie z nimi. W szczególności męskiej dróg moczowych w połączeniu z anatomicznym wytrysku, tak że cewka moczowa, a także służy do odprowadzania moczu, nasienia i wyprowadzania.

W ludzkiej anatomii narządy nerek są ważne i istotne dla życia. Wszystkie różnorodne funkcje można podzielić na dwie kategorie: wydalniczą, która ma wiodącą rolę i nieselektywną. Te ostatnie obejmują udział w regulacji ciśnienia krwi i utrzymanie metabolizmu.

Jednak główną funkcją tych narządów jest to, że tworzą one iz własną pomocą i wydalają mocz z ciała.

Lokalizacja i struktura nerek pozwala im usuwać produkty przemiany materii zawierające azot, takie jak mocznik lub, na przykład, kwas moczowy, a także kreatynina i amoniak. Ponadto mocz przenosi ze sobą hormony, witaminy i sole niektórych kwasów (w szczególności szczawiowy i ortofosforowy). Ponadto narządy te przyczyniają się do usuwania z organizmu trujących substancji i drobnoustrojów.

Zanim powiesz o tym, gdzie są nerki, powinieneś powiedzieć kilka słów o ich wyglądzie i strukturze.

Te narządy są ciemnoczerwone z gładką powierzchnią. W swojej formie przypominają fasolę. Średnia długość 10-12 cm, a szerokość około 6 cm. Grubość tych ciał osiągnie 3-4 cm, i mają średni ciężar cząsteczkowy około 120 g w każdym z nich wyodrębnia się i charakteryzuje skrajnej tylnej wypukłej powierzchni czołowej. Ponadto występują wypukłe i wklęsłe krawędzie, a także dwa drążki: ostro zakończony i zaokrąglony wierzch.

Lokalizacja nerek znajduje się w okolicy lędźwiowej i nosi nazwę "nerka". Każda nerka ma swoją. Ten specjalny rowek, który tworzy mięśnie: jest ograniczona do górnej przepony, na stronach granicy jest abdominus transversus i mięśnia lędźwiowego, tylna ścianka tworzy kwadratowe pole schabu mięśni. To miejsce jest w przestrzeni zwanej "zaotrzewnowo". Innymi słowy, struktury, które rozważamy, nie są narządami jamy brzusznej.

Gdzie są nerki prawy i lewy

nerki położenie w organizmie człowieka w odniesieniu do następującego szkieletu: znajdują się one po obu stronach kręgosłupa, a po lewej stronie jest na poziomie 12 klatki piersiowej i 3-EH górnej lędźwiowych i z prawej strony w tych samych strukturach, ale poniżej 1,5 patrz

Do miejsca, w którym znajduje się lewa nerka, lędźwie jelita czczego, a także trzustka i żołądek są wystarczająco blisko. Narządy te wchodzą w kontakt z przednią powierzchnią lewej nerki. Z jednej strony śledziona przylega do niego, lewy łuk i początkowa część zstępującej okrężnicy, z drugiej - trzustka.

Ale w miejscu, w którym prawo nerek, sąsiedzi trochę mniej: przednia powierzchnia dotyka wątrobę i prawy zakręt w jelicie grubym, a po bokach - ostatnią część okrężnicy wstępującej i zstępującego dwunastnicy honoru.

Tutaj warto zauważyć, że z powodu sąsiedztwa z wątrobą poziom lokalizacji prawej nerki jest nieco niższy niż po lewej stronie.

Jeśli chodzi o górny biegun, każda nerka jest przyczepiona do nadnerczy, a tylna powierzchnia z prawej i lewej strony przylega do łóżka nerkowego.

Lepiej jest sobie wyobrazić, a także dobrze pamiętać, gdzie są nerki danej osoby, zdjęcie pomaga:

Wewnętrzna struktura nerki

Wewnętrzną strukturę nerki dzieli się anatomicznie na dwie części: jamę nerkową (zatokę) i substancję nerkową, która ma dwie warstwy (mózgowe i korowe). Warstwa mózgowa jest tworzona przez tak zwane piramidy nerkowe, zwrócone do powierzchni ciała i wierzchołki do zatoki. Z reguły kilka takich wierzchołków łączy się ze sobą i tworzy brodawki (w sumie jest ich 12) poprzez dziury, z których wydalany jest mocz.

anatomii nerek obejmuje następujące moczu ścieżki: po pierwsze, że kończy się w mały kubek nerek, potem dużą (zwykle są dwa - górną i dolną), które łączą się, tworząc tak zwane miednicy, pozostawiając nerek, który przechodzi bezpośrednio w moczowodzie.

Zgodnie z tą anatomiczną strukturą, która wygląda jak lekko spłaszczona rurka, mocz przesuwa się do pęcherza moczowego, który służy jako magazyn dla moczu i jest odpowiedzialny za jego okresowe uwalnianie.

W środowisku zewnętrznym ten narząd jest połączony cewką moczową, inaczej zwaną cewką moczową. Struktura tego ostatniego u mężczyzn i kobiet jest nieco inna. Kobieca cewka moczowa jest krótsza i szersza, co z kolei może prowadzić do procesów zapalnych narządów moczowych.

Jak rozmieszczone są nerki i jakie są ich główne funkcje

Ludzkie nerki są połączonymi narządami układu moczowego, które mają niesamowitą zdolność do pracy, ponieważ proces oczyszczania i eliminacji szkodliwych substancji trwa w nieskończoność.

Struktura narządów

Dzięki przeprowadzonym badaniom można być absolutnie pewnym, że badano anatomię nerek danej osoby

Te sparowane narządy znajdują się symetrycznie względem siebie w odniesieniu do kręgosłupa. Tylko prawą nerkę w ludzkim ciele ma nieco mniejszy rozmiar i znajduje się poniżej lewej, ponieważ nad nią znajduje się wątroba.

Ludzka nerka jest organem o kształcie fasoli. Zewnętrzna powierzchnia ludzkich nerek jest gęsta i gładka, pokryta jest włóknistą kapsułką, która jest cienką, ale bardzo mocną warstwą tkanki łącznej.

Ponadto obie nerki są otoczone tłustą skorupą, dzięki czemu mogą być zatrzymane w ludzkim ciele w jednym miejscu, które zostało określone przez anatomię.

Tkanka nerek, zwana miąższem, jest dwuwarstwowa. Wewnętrzna struktura nerki jest dość złożona, miąższ działa jako główne narzędzie filtrujące, a miednica - mechanizm usuwający szkodliwe substancje.

Miedniczna miednica tworzy się z małych i dużych kubków nerek.

Od miednicy pochodzi moczowód, który łączy go z pęcherzem i zapewnia wydalanie moczu.

Nephron jest strukturalną jednostką ludzkiej struktury nerkowej, innymi słowy jest głównym elementem filtrującym. Nefron składa się z kanalików nerkowych i cieląt.

Korytka ludzkich nerek przypominają plątaninę, składającą się z naczyń krwionośnych otoczonych ze wszystkich stron kapsułką. Występuje w niej pod pewną presją, filtracja osocza krwi.

Ciecz powstałą podczas tej filtracji jest pierwotnym moczem.

Pierwotny mocz nie jest wydalany na zewnątrz, lecz jest prowadzony wzdłuż długich kanalików, kierując się do kanalików zbiorczych. Podczas ruchu wzdłuż kanalików wchłaniają się użyteczne substancje (woda i elektrolity), a pozostały płyn wypływa na zewnątrz.

Jest to wtórny mocz, który dostaje się do kielicha, następnie do miednicy, a następnie do moczowodu i ostatecznie zostaje wydalony z ludzkiego ciała.

Cele ciała

Zrozumienie, jak wyglądają nerki, i uświadomienie sobie, że istnieje kilka funkcji w nerkach danej osoby, łatwo zrozumieć, jak ważny jest ten organ dla życia w pełnym wymiarze. Funkcja filtrowania i wydalania jest główną funkcją, którą nerki zostały obdarzone przez naturę.

Ale oprócz tych zadań, narządy nerkowe spełniają kilka innych ważnych funkcji. W szczególności przestrzeganie równowagi wody i soli w organizmie, która jest ważna dla ludzkiego życia.

I jest to ważny wskaźnik ślad nerek, ponieważ gwałtowny wzrost sole odwodnienie występuje w komórkach, a naturalne sole na niższym poziomie, a wręcz przeciwnie, skupiają się nadmiernej ilości wody, która wywołuje obrzęk.

W konsekwencji funkcja osmoregulacyjna nerek występująca w organizmie jest tak samo ważna i niezbędna jak funkcja wydalnicza.

Funkcja regulacji jonów ma również na celu regulację stosunku, ale tylko kwasowo-zasadową. Anatomia z góry określa alokację nadwyżki jonów wodorowych lub wodorowęglanowych.

Istotne znaczenie mają również procesy metaboliczne zachodzące w ludzkim ciele. Narządy nerek pełnią także funkcje metaboliczne, czego skutkiem są szkodliwe toksyny, resztki leków, białka.

Funkcja endokrynna spełnia zadania wytwarzania substancji regulujących ciśnienie krwi, a także hormonów nadnerczy. Czerwone krwinki powstają w ciele tylko poprzez funkcję endokrynną.

Przyczyny i objawy chorób

Choroby nerek to patologie, które powodują nieprawidłowe funkcjonowanie narządu, a także prowadzą do poważnych zmian w tkankach nerkowych. W wyniku takich patologii znacznie upośledzone są funkcje nerek w organizmie człowieka.

Najczęściej wszelkiego rodzaju bakterie i infekcje mają negatywny wpływ na działanie narządów. To oni mogą sprowokować różną długość stagnacji moczu, co pociąga za sobą po wystąpieniu poważniejszych problemów.

Anatomię nerek można zakłócić poprzez tworzenie cyst i guzów o różnej etymologii.

Zaburzenia metaboliczne negatywnie wpływają na wiele procesów wewnętrznych, z wyjątkiem nerek. W wyniku spadku wydajności miąższu dochodzi do chorób nerek.

Patologie mogą mieć charakter wrodzeniowy, u pacjentów występują różne anomalie w wewnętrznej strukturze samego organu lub w nieodpowiednim wykonaniu zamierzonych funkcji.

Tworzenie się kamieni w nerkach powoduje również poważne nieprawidłowości w ich funkcjonowaniu.

Każda patologia może być początkowo wykryta przez samego pacjenta. Objawy są warunkowo podzielone na ogólne i charakterystyczne.

Ogólne objawy powinny zaalarmować pacjenta i "wysłać" do placówki medycznej w celu zbadania, ponieważ takie objawy mogą jedynie sugerować obecność patologii nerek.

Ale tym samym objawom mogą towarzyszyć inne choroby. Typowe cechy to gorączka, dreszcze, zmęczenie, podwyższone ciśnienie krwi.

Charakterystyczne objawy to te, które są charakterystyczne tylko dla nerek. Zwiększona obrzęk, wielomocz, skąpomocz, otarcia i pieczenie podczas oddawania moczu są oznakami wskazującymi na oczywiste problemy z układem moczowym.

Charakterystyczne objawy obejmują zmianę koloru moczu.

Jeśli na pewnym etapie wykryto zmienioną anatomię nerek, której towarzyszą charakterystyczne objawy patologii, ważne jest natychmiastowe rozpoczęcie leczenia, aby zapobiec zmniejszeniu ich funkcjonowania lub w złożonych chorobach ich całkowitej utraty.

Patologie

Nerki każdej osoby mogą być narażone na wiele chorób, które wymagają leczenia w nagłych wypadkach. Takie choroby można nabyć z powodu nieprzestrzegania zdrowego trybu życia, podstawy prawidłowego odżywiania, a także dziedziczenia.

Jakakolwiek choroba narządów nerkowych przechodzi do stadium przewlekłego, jeśli nie zostanie przeprowadzone niezbędne leczenie.

Kłębuszkowe zapalenie nerek - choroba zapalna, której towarzyszy porażenie kłębuszków nerkowych i kanalików nerkowych. Sprawcami tak złożonej patologii są w większości przypadków paciorkowce.

Chociaż medycyna zna przypadki, kiedy zapalenie kłębuszków nerkowych powstało na tle gruźlicy lub malarii. Leczenie kłębuszkowego zapalenia nerek jest długie i skrupulatne.

Odmiedniczkowe zapalenie nerek - Kolejna choroba zapalna, której anatomia polega na pokonaniu nerek, kielichów i nerek miednicy. Prowokuj taką patologię paciorkowca, staphylococcus, E. coli.

Podstawą do pojawienia się takiej patologii jest naruszenie odpływu moczu.

Leczeniu odmiedniczkowego zapalenia nerek towarzyszy stosowanie antybiotyków, a także leków, które pomagają wzmocnić obronę organizmu.

Nefroptoza to wyczerpywanie się kapsułki tłuszczowej, w wyniku której nerka zamienia się w wędrującą, ponieważ nie ma nic więcej, aby utrzymać ją w jednym miejscu.

Leczenie polega na normalizacji żywienia, noszeniu specjalnego bandażu, aby utrzymać nerkę w anatomicznej lokalizacji. Pełnemu leczeniu powinno towarzyszyć wdrożenie kompleksowego terapeutycznego treningu fizycznego.

Kamica moczowa charakteryzuje się tworzeniem kamieni nerkowych, różniących się składem chemicznym. Leczeniem takiej patologii jest stosowanie leków, które promują rozpuszczanie kamieni i ich usuwanie na zewnątrz.

W niektórych przypadkach konieczne jest przeprowadzenie operacji.

Wodonercze charakteryzuje się rozszerzeniem jamy nerkowej z powodu stagnacji moczu. Leczenie przede wszystkim ma na celu wyeliminowanie przyczyny pierwotnej.

Niewydolność nerek jest najcięższą patologią, ponieważ może prowadzić do śmierci. Dlatego ważne jest, aby rozpocząć pełne leczenie, aby zapobiec takim konsekwencjom.

Gdzie są nerki osoby i jakie funkcje pełnią?

Kwestia tego, gdzie nerki są w człowieku często zaczyna przeszkadzać nam tylko wtedy, gdy jest ból w okolicy lędźwiowej. Przyczyną pojawienia się tego bólu może być kilka, a jednym z nich - choroba nerek. Niepokój w tym względzie jest bardzo uzasadniony, ponieważ nie można przecenić znaczenia i funkcji nerek w ciele ludzkim. Ludzie, którzy nauczyli się więcej na temat tego ważnego organu, będą niewątpliwie bardziej uważni na swoje zdrowie.

Gdzie są nerki?

Jak wiemy, jest to organ związany z układem moczowym człowieka. Jego główną funkcją jest oczyszczanie krwi i wydzielanie toksycznych produktów przemiany materii z organizmu, utrzymanie homeostazy - normalnego środowiska wewnętrznego organizmu.

Zwykle osoba zdrowa ma dwie nerki, więc są one powiązane z parami narządów. Zdarzają się przypadki, gdy dana osoba rodzi się z jedną nerką, która wykonuje pracę "na dwoje" w ciele.

Znajdują się one za otrzewną, w okolicy lędźwiowej na poziomie ostatniego klatki piersiowej i dwóch pierwszych kręgów lędźwiowych. Lewa nerka jest anatomicznie położona tuż nad prawą nerką, ponieważ prawą nerkę zmuszono do "ściśnięcia" z powodu bliskiej odległości od wątroby.

W pozycji horyzontalnej nerki przesuwają się około 2 cm powyżej, ponieważ mają pewną ruchliwość. Jeśli podczas badania lekarz zauważył ich niezwykłą lokalizację z dużym marginesem, najprawdopodobniej, mówimy o nerka ruchoma - mobilność i zaburzenia narządu wypadnięcie. Choroba ta powoduje ból, odmienność moczowodów z pojawieniem się kolki nerkowej.

Lokalizacja nerek

Jeśli chodzi o inne narządy, są one uporządkowane w następujący sposób:

  • tuż za wątrobą, dwunastnicą i okrężnicą;
  • lewa nerka z przodu wchodzi w kontakt z żołądkiem, trzustką, śledzioną, częściowo cienką i poprzeczną okrężnicą;
  • Ponad szczytami nerek są nadnercza, a tuż nad nimi - mięśnie przepony;
  • za nerkami są mięśnie grzbietu.

Anatomia narządu

Kształtem, nerka przypomina duży bob. Ma dwa bieguny. Po stronie wklęsłej znajdują się tak zwane bramy, które zawierają tętnicę nerkową, żyły, naczynia limfatyczne i splot nerwów, a także moczowód. Długość każdej "fasoli szparagowej" wynosi około 12 cm, a waga - do 200 g. Jest w kapsułce złożonej z gęstej tkanki włóknistej i warstwy tłuszczowej. Powyżej warstwy tłuszczu znajduje się powięź, tkanka łączna, która stabilizuje narząd w jamie brzusznej. Dzięki tej strukturze nerki są niezawodnie chronione przed uszkodzeniem.

Struktura wewnętrzna

Miąższ nerek jest jego wewnętrznym składnikiem, który ma określone tkanki. Wykonują one te funkcje, bez których nie można wykonać czynności życiowej ciała. Miękisz składa się z takich warstw:

  • kora jest podzielona na płaty zawierające ciałka nerek;
  • Substancja mózgowa składająca się z piramid, które są ograniczone przez dzielące je kolumny.

Każda piramida ma brodawki i otwory otwierające się do jamy lub zatoki. Przez otwory w moczu wzdłuż kanalików zbiera się małe kubki, które mogą wynosić do 10, a następnie 2-3 duże, a następnie do miednicy nerek. Długie, cienkie moczowody łączą nerkę z pęcherzem.

Struktura nefronu

Nephron jest podstawową jednostką tkanki nerkowej, która składa się z takich części:

  • ciałka nerkowego, które obejmuje kłębuszek nerkowy i kapsułkę Bowman-Shumlyansky;
  • proste kanaliki;
  • pętla Henle;
  • zawiłe kanaliki;
  • zbieranie rur.

W ciałku nerkowym znajduje się filtracja krwi, aw kanalikach - odwrotna absorpcja wody i wydzielanie substancji.

Jedna nerka zawiera około 2 milionów nefronów, które w ciągu jednego dnia mogą odfiltrować całą objętość dostępnej krwi około 20 razy. Szybkość, z jaką krew przesączająca kłębuszki nerkowe jest wskaźnikiem funkcjonalnej adekwatności narządu.

Funkcjonalna rola nerek

Najważniejszą i przebadaną jest funkcja wydalnicza lub oczyszczanie organizmu z toksycznych i niepotrzebnych substancji:

  • produkty rozpadu, żużle, na przykład substancje azotowe;
  • nadmiar użytecznych substancji;
  • toksyny, trucizny, leki.

Również nerki regulują skład niezbędnych substancji w osoczu krwi, utrzymując homeostazę - stabilność wewnętrznych środowisk organizmu. W razie potrzeby poziom tych substancji zmniejsza się lub zwiększa z powodu pracy nerek. Rodzaje takiej równowagi obejmują sól wodną i zasadę kwasową. Wytwarza również pewne substancje - hormony, które regulują ciśnienie krwi, mają działanie zwężające naczynia krwionośne, zwiększają ilość krwi w organizmie.

Nerki regulują tworzenie czerwonych krwinek.

Witamina D3 jest wchłaniana przez nerki, przyczyniając się do właściwej równowagi wapnia i fosforu.

Tak wiele zadań wymaga ogromnego nakładu energii, którego głównym źródłem jest ATP. Do jego syntezy te małe narządy wymagają do 10% tlenu w ludzkiej krwi, chociaż ich waga nie jest większa niż 0,5% masy ciała.

Skuteczna funkcja nerek zależy od ich normalnej struktury, nasycenia krwi, pracy kontrolującego układu nerwowego i hormonalnego. Ich funkcje są tak różnorodne, że żadna nowoczesna metoda hemodializ nie wypełni pracy zdrowego organu. Dlatego tak ważne jest, aby nie przegapić wystąpienia chorób układu moczowego i objawów choroby nerek. Obejmują obrzęk, wzdęcia, bezsenność, ziewanie, pocenie się po jedzeniu. Również ludzie mogą być zaniepokojeni zaburzeniami oddawania moczu, wzrostem ciśnienia krwi i temperatury ciała, pojawieniem się krwi lub piasku w moczu. Wszystko to powinno być pretekstem do złożenia podania u specjalisty nefrologa. Aby zdiagnozować stan nerek, zaleci przeprowadzenie badań moczu (ogólnie, według Nechiporenko, według Zimnitsky'ego), a także prześwietlenia, ultradźwięki i inne badania.